Στην εκπομπή “Στούντιο 4” της ΕΡΤ, ο Θανάσης Βισκαδουράκης μοιράστηκε τις δύσκολες εμπειρίες της παιδικής του ηλικίας και αποκάλυψε ότι ο αείμνηστος Θέμος Αναστασιάδης τον βοήθησε να ανοίξει την καρδιά του και να μιλήσει για τα βιώματά του. Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην έλλειψη υποστήριξης και καθοδήγησης που είχε ως παιδί, ενώ εξιστόρησε μια συγκινητική συνάντηση με έναν παλιό φίλο του στην Καρδίτσα, που τον έκανε να συνειδητοποιήσει τις διαφορετικές πορείες ζωής που μπορεί να ακολουθήσουν οι άνθρωποι. Πιο αναλυτικά
Όσα εξομολογήθηκε ο Θανάσης Βισκαδουράκης στην εκπομπή της ΕΡΤ
«Όταν ήμουν μικρός δεν είχα κάποιον να με νουθετήσει. Δεν είχα έναν δάσκαλο. Από μικρό παιδί δεν με πήρε αγκαλιά κανένας, δεν με φίλησε ποτέ κανείς και δεν μου μίλαγε ποτέ κανείς. Για σκεφτείτε ένα παιδί που από 5 χρονών δεν είχα ακούσει καλή κουβέντα μέχρι τα 40. Κανένας δεν μου είπε ότι δεν πρέπει να συμπεριφέρεσαι έτσι γιατί εκθέτεις τον άλλον. Ότι ερωτεύεσαι έτσι και δίνεις ένα λουλούδι», ανέφερε αρχικά. «Ο Θέμης Αναστασιάσης ευθύνεται που ξεδίπλωσα τη ζωή μου στο στούντιό του. Έβαλε τα κλάματα παρουσία της Δούκισσας και του Περρή. Με ξεκόμπλαρε. Και μετά η πολύ φίλη μου, η Τατιάνα Στεφανίδου. Πολλοί με πλησίαζαν για να μιλήσω για τη ζωή μου και το ξέκοβα. Πολλοί δεν ήξεραν τι έχω περάσει. Ο Νίκος Μάνεσης ήξερε. Με καλούσε στο σπίτι του και μου έλεγε “‘Έλεος! Πόσο καιρό θα τρως σκέτα μακαρόνια;”. Ήμουν πολύ περήφανος και για αυτό δεν μιλούσα», πρόσθεσε στη συνέχεια της εξομολόγησής του.
Η συνάντηση που τον συγκλόνισε
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε μια συνάντηση που είχε με έναν άνδρα κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα. Όπως είπε, τον συνάντησε στην Καρδίτσα μετά από πολλά χρόνια που είχε να τον δει. Ο εν λόγω άνδρας αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα και για αυτό είχε αποστασιοποιηθεί από τη ζωή. Μάλιστα, όπως εξομολογήθηκε, η συνάντησή τους έκανε τη σύζυγό του Κατερίνα να συγκινηθεί και να ξεσπάσει σε κλάματα. «Πρέπει να χαιρόμαστε αυτά που έχουμε. Ακόμα και τα δύσκολα πρέπει να τα απολαμβάνεις. Στεναχωρήθηκε η Κατερίνα και έκλαιγε με μια ιστορία που θα σας πω. Κοιμηθήκαμε στη Θήβα και την επόμενη μέρα είπαμε να πάμε στην Καρδίτσα, για να δω λίγο πώς ήταν το σπίτι μου μετά την πλημμύρα Ντάνιελ Άλλα δράματα από κει. Πέρασε ένας τύπος που είχε αποστασιοποιηθεί από τη ζωή και ήταν σαν άστεγος. Παγώνει όλη η παρέα. Τους είπα “γιατί παγώσατε;” και μου είπαν “δεν τον ξέρεις;”. Απάντησα πως όχι. Είδα έναν τύπο που ήταν γύρω στα 65-70 και μου είπαν πως ήταν ένα παιδί που ζούσαμε μαζί. Μου είπαν το όνομά του, σηκώθηκα και του φώναξα. Γύρισε, και η γυναίκα μου έκλαιγε. Τον πήρα αγκαλιά και μου είπε ένας από την παρέα να μη του δώσω λεφτά γιατί είναι πολύ περήφανος. Το ίδιο κόλλημα έχω κι εγώ. Μου είπε “Θανάση, χαίρομαι που έχεις προχωρήσει”. Η Κατερίνα έκλαιγε γιατί έβλεπε δύο διαφορετικούς κόσμους. Οι δυσκολίες είναι για όλους αλλά πρέπει να τις παλεύουμε», δήλωσε ο Θανάσης Βισκαδουράκης
