Συνεχίζει να ανησυχεί έντονα τους επιστήμονες ο διπλός σεισμός 4,7 και 4,9 Ρίχτερ που χτύπησε την Σκιάθο την περασμένη Τρίτη (28.04.2026) μιας και η περιοχή γειτνιάζει με μεγάλη σεισμική ζώνη η οποία δεν έχει δώσει μεγάλο σεισμό τα τελευταία χρόνια.
Ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, Βασίλης Καραστάθης εξήγησε πως χρειάζεται χρόνο για να διαπιστωθεί αν το φαινόμενο βρίσκεται σε ύφεση ή αν αυτοί οι σεισμοί που ταρακούνησαν την Σκιάθο (και έγιναν αισθητοί ακόμη και στην Αττική) ήταν απλά «προειδοποιητικοί».
«Το τμήμα του ρήγματος που ενεργοποιήθηκε και προκάλεσε τους σεισμούς φαίνεται ότι πράγματι έχει μικρό μήκος, άρα δεν έχει υψηλή δυναμικότητα, όμως στα υποθαλάσσια ρήγματα υπάρχει πάντοτε μια επιφύλαξη για το κατά πόσο τα γνωρίζουμε λεπτομερώς, αφού δεν είναι εύκολο να χαρτογραφηθούν με ακρίβεια. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να περιμένουμε μερικά 24ωρα», είπε στα «Νέα».
Το κρίσιμο σημείο για εκείνον είναι η περιοχή που συνορεύει με μια μεγάλη σεισμική ζώνη, την προέκταση του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας.
«Το ρήγμα από το οποίο προήλθαν οι σεισμοί της Τρίτης δεν είναι άμεσα σχετιζόμενο με το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας ούτε έχει δώσει ισχυρό σεισμό στο παρελθόν, όμως βρίσκεται σε μια περιοχή που συσσωρεύει μεγάλες τάσεις και δεν έχει δώσει ισχυρό σεισμό τα τελευταία χρόνια. Όταν συμβαίνει αυτό, φορτίζεται ολόκληρη η περιοχή. Αυτό με καθιστά επιφυλακτικό και δεν επιτρέπει προς το παρόν να είμαστε απόλυτοι ως προς τα συμπεράσματά μας», ανέφερε αρχικά.
«Επίσης, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει ακόμη ο απαραίτητος αριθμός σεισμών για να αξιολογηθεί η ακολουθία», συνέχισε.
Σημειώνεται ότι στην ευρύτερη περιοχή της Σκιάθου -όχι όμως στο σημείο όπου καταγράφηκαν οι πρόσφατοι σεισμοί– έχουν εκδηλωθεί κατά το παρελθόν δύο ισχυροί σεισμοί: το 1868 με μέγεθος ίσο με 6,3 της κλίμακας Ρίχτερ και το 1965 με επίκεντρο στην Αλόννησο και μέγεθος 6,1.
Στο γεγονός αυτό αναφέρθηκε και ο καθηγητής Σεισμολογίας στο ΑΠΘ Κώστας Παπαζάχος.
«Είναι μια μικρή προς το παρόν ακολουθία με δύο σεισμούς τυπικούς για τον ελληνικό χώρο. Απλά έχει γίνει στη Σκιάθο, στις δυτικές – βορειοδυτικές ακτές του νησιού, σε ένα ρήγμα δεξιόστροφης μετατόπισης, κι επειδή το δυτικό τμήμα της τάφρου του Βόρειου Αιγαίου, όπου ανήκουν τα ρήγματα, είναι μεν λιγότερο σεισμικό, αλλά συνδέεται με ισχυρούς σεισμούς. Το 1868 έχει γίνει ένας σεισμός στην περιοχή μεταξύ Σκιάθου και Σκοπέλου που έκανε σοβαρές βλάβες στη Σκιάθο, και μάλιστα είχε και πολύ μεγάλη προσεισμική ακολουθία – πάνω από έναν χρόνο. Το 1965 είχαμε έναν άλλο σεισμό, περίπου ίδιου μεγέθους, μεταξύ Αλοννήσου και Σκοπέλου, που έκανε επίσης βλάβες. Άρα η περιοχή έχει ιστορικό», ανέφερε.
«Η κατάσταση είναι σχετικά ομαλή προς το παρόν, αλλά επειδή το ιστορικό της περιοχής είναι συγκεκριμένο θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί. Κανείς δεν μπορεί να πει κατηγορηματικά ότι η δραστηριότητα δεν μπορεί να επεκταθεί και ξαφνικά να σπάσει ένα γειτονικό τμήμα με έναν πιο μεγάλο σεισμό».
Από την άλλη πλευρά, ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος και ο διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, δρ Αθανάσιος Γκανάς εμφανίζονται πιο καθησυχαστικοί.
«Η ακολουθία δεν προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία καθώς προέρχεται από ένα ρήγμα σχετικά μεσαίας δυναμικότητας. Εξακολουθεί η εκτίμησή μας ότι είναι παράλληλο με τις βόρειες ακτές του νησιού, ένα ρήγμα οριζόντιας ολίσθησης, δηλαδή η Σκιάθος κινείται προς την Εύβοια και το Πήλιο προς το Αιγαίο. Το πρώτο 24ωρο μετά τον σεισμό των 4,9 είχαμε περίπου 70 μετασεισμούς και το φαινόμενο συνεχίζεται», ανέφερε ο δρ Γκανάς.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «υπάρχουν μεγάλα ρήγματα στην ευρύτερη περιοχή, τα οποία όμως είνναι μακριά από τα τωρινά επίκεντρα και δεν μπορούν να διεγερθούν».
