Μία από τις πλέον κομβικές αποφάσεις για τη μελλοντική ισχύ πυρός των Ενόπλων Δυνάμεων φαίνεται ότι έχει ήδη ληφθεί, καθώς ο Στρατός Ξηράς εισηγείται και η  πολιτική ηγεσία ετοιμάζεται να προχωρήσει στην απόκτηση των ισραηλινών Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (ΠΕΠ) τύπου PULS (Precise & Universal Launching System).

Μια επιλογή που, όπως εκτιμούν ανώτατες στρατιωτικές πηγές, προσφέρει στον Στρατό Ξηράς την απαραίτητη στρατηγική εμβέλεια, πλήρη ευελιξία σε φόρτους πυρομαχικών και δυνατότητες μαζικής προσβολής στόχων με προηγμένους πυραύλους σε όλο το εύρος του θεάτρου επιχειρήσεων, 

Η συμφωνία για τους PULS, κατασκευής της ισραηλινής Elbit Systems, βρίσκεται πλέον στην τελική της φάση, με το πρόγραμμα να έχει περάσει από τις διαπραγματεύσεις του Στρατού Ξηράς και να βρίσκεται πλέον στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας για την τελική έγκριση.

Το τελικό κόστος ανέρχεται στα 690 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει 36 εκτοξευτές PULS με πλήρη φόρτο πυρομαχικών, Πυροβολαρχίες Διοίκησης, εκπαίδευση, συντήρηση και εν συνεχεία υλικοτεχνική υποστήριξη για τουλάχιστον 10 χρόνια.

Η ισχύς των PULS και οι Predator Hawk

Το μεγαλύτερο επιχειρησιακό πλεονέκτημα του συστήματος είναι η δυνατότητα χρήσης των πυραύλων Predator Hawk, οι οποίοι έχουν μέγιστο βεληνεκές 300 χιλιομέτρων. Παράλληλα, το σύστημα μπορεί να αξιοποιήσει τους πυραύλους Extra με εμβέλεια 150 χιλιόμετρα, Accular των 40 χιλιοστών με 35 χιλιόμετρα εμβέλεια και Accular των 160 χιλιοστών με 40 χιλιόμετρα εμβέλεια, καλύπτοντας πλήρως το φάσμα αποστολών του Πυροβολικού Μάχης από προσβολές εγγύς υποστήριξης έως και βαθιές κρούσεις στρατηγικών στόχων.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί την κορυφαία προτεραιότητα του Στρατού Ξηράς στον Μακροπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ), καθώς τα PULS θα ενισχύσουν καθοριστικά την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, δημιουργώντας «ζώνες θανάτου» μεγάλου βάθους, ιδίως σε περιοχές όπως ο Έβρος και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, όπου πρόκειται να αναπτυχθούν.

Η πρόταση των Αμερικανών: HIMARS και M270

Η απόκτηση των PULS, που θεωρείται πλέον «κλειδωμένη», δεν ακυρώνει τον σχεδιασμό για το μέλλον των αμερικανικής κατασκευής Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (MLRS) που έχει ο Στρατός Ξηράς.

Εφόσον υπάρξει δημοσιονομικός χώρος, όπως εκτιμάται από την πιθανή ενεργοποίηση της ρήτρας διαφυγής που θα αποδεσμεύσει 3 δισεκατομμύρια ευρώ για τους τρεις Κλάδους, το Πυροβολικό θα μπορούσε να εξασφαλίσει έως 300 εκατομμύρια ευρώ για την αναβάθμιση μέρους των ΠΕΠ τύπου M270 σε M270A2.

Η εξέλιξη αυτή θα επιτρέψει στο Πυραυλικό Πυροβολικό να διαθέτει δύο διαφορετικά αλλά πλήρως συμπληρωματικά συστήματα: τους PULS με εμβέλεια έως 300 χιλιόμετρα και ευελιξία σε πυρομαχικά κάθε τύπου, και τους M270A2 που θα συνεχίσουν να αποτελούν την «ραχοκοκαλιά» του Πυροβολικού Μάχης, με δυνατότητα προσβολής μεγάλου όγκου στόχων με τον υπάρχοντα φόρτο πυρομαχικών.

Το Στρατιωτικό Επιτελείο εξέτασε και την αμερικανική πρόταση της Lockheed Martin, η οποία αφορά:

• Αναβάθμιση όλων των 36 ΠΕΠ τύπου M270A0 στην διαμόρφωση M270A2.
• Αναβάθμιση μέρους των ΠΕΠ τύπου M270 και αντικατάσταση των υπολοίπων με M142 HIMARS.
• Ολική αντικατάσταση των ΠΕΠ τύπου M270 με HIMARS.
• Πυρομαχικά τύπου GMLRS (Guided Multiple Launch Rocket System)

Τα HIMARS αποτελούν την τροχοφόρα και πλέον εξελιγμένη έκδοση ΠΕΠ, με δυνατότητα εκτόξευσης 6 βλημάτων MLRS, ενός πυραύλου ATACMS με 160 χιλιόμετρα εμβέλεια ή δύο βλημάτων τύπου Precision Strike Missile (PrSM) με εμβέλεια έως και 500 χιλιόμετρα.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ δεν αποδεσμεύουν τους PrSM προς το παρόν για την Ελλάδα, αφήνοντας ανοιχτό ενδεχόμενο μελλοντικής διάθεσής τους, ανάλογα με τη Στρατηγική Συμφωνία Αθήνας-Ουάσινγκτον.

Παρά τα πλεονεκτήματα των HIMARS, όπως η διαλειτουργικότητα με τα stealth μαχητικά αεροσκάφη πέμπτης γενιάς F-35 που αποκτά η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, μειονέκτημα της αμερικανικής πρότασης είναι το βάθος χρόνου παράδοσης, το οποίο εκτιμάται έως και 10 χρόνια για τον κύριο όγκο των συστημάτων, με μόλις πολύ μικρό αριθμό HIMARS να παραδίδονται σύντομα για εκπαίδευση.

Αντιθέτως, οι M270A2, αναβαθμισμένοι εκτοξευτές ερπυστριοφόρων οχημάτων, διατηρούν δυνατότητα εκτόξευσης 12 βλημάτων MLRS, 2 ATACMS ή 4 PrSM.

Σημαντικό πλεονέκτημα είναι και η αξιοποίηση του υπάρχοντος φόρτου πυρομαχικών του Ελληνικού Πυροβολικού, γεγονός που καθιστά οικονομικά συμφέρουσα την μερική αναβάθμιση και πώληση αριθμού M270, λύση που σύμφωνα με πληροφορίες συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες, εάν προχωρήσει το πρόγραμμα.

Η επιλογή των PULS

Κομβικός παράγοντας στην επιλογή PULS ήταν η αποδέσμευση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, καθώς οι Ισραηλινοί συμπεριλαμβάνουν τους Predator Hawk των 300 χλμ στη συμφωνία, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς που διατηρούν επιφυλάξεις για τους PrSM.

Επιπλέον, η εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή, που αποτελεί προαπαιτούμενο σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, είναι διασφαλισμένη, με την Elbit Systems να έχει ήδη πραγματοποιήσει επαφές με ελληνικές αμυντικές εταιρείες.

Η υποστήριξη σε βάθος χρόνου, το χαμηλότερο κόστος ανά μονάδα ισχύος πυρός σε σύγκριση με τα HIMARS και η ταχύτερη παράδοση των PULS καθιστούν το ισραηλινό σύστημα την κορυφαία επιλογή για τον Στρατό Ξηράς, όπως σημειώνουν αρμόδιες πηγές του OnAlert.gr.

Το επιχειρησιακό αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Με την ένταξη των PULS και την πιθανή αναβάθμιση των M270, το ελληνικό Πυροβολικό αναβαθμίζεται ποιοτικά και ποσοτικά, αποκτώντας δυνατότητα προσβολής στρατηγικών στόχων σε βάθος εντός της τουρκικής ενδοχώρας και πλήρη κάλυψη της ΑΟΖ και του Αιγαίου.

Η δημιουργία ενός ισχυρού πυραυλικού δικτύου μαζί με τα ρουκετοβόλα RM-70, τα υφιστάμενα MLRS και τα υπό προμήθεια PULS δημιουργεί ένα «πλέγμα φωτιάς» πολλαπλών στρωμάτων και αποστάσεων, που θα λειτουργεί αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε επιθετική κίνηση.

Ζητούμενο πλέον είναι η ταχεία ολοκλήρωση της συμφωνίας και η ένταξη των PULS σε υπηρεσία, καθώς το επιχειρησιακό περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο παραμένει ρευστό, με την Άγκυρα να προχωρά στην ανάπτυξη του πυραυλικού της προγράμματος με εγχώρια συστήματα Bora και TRG-300 Kaplan.

Με την υλοποίηση της συμφωνίας, η Ελλάδα αποκτά το «μακρύ χέρι» που χρειάζεται για την απόλυτη κυριαρχία σε όλο το εύρος του θεάτρου επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ανοιχτή την επιλογή ενίσχυσης των MLRS, ώστε να διαμορφώσει έναν αδιαπέραστο τοίχο πυρός απέναντι σε κάθε εχθρική απειλή.

Πηγή: OnAlert.gr – Κώστας Σαρικάς