Στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο, χιλιάδες θεατές τίμησαν τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη με μια συναυλία που συνδύασε μουσική και πολιτικό μήνυμα, καταδικάζοντας τον πόλεμο και εκφράζοντας αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό. Διοργανωμένη από το ΚΚΕ και την οικογένεια του μουσικού, η εκδήλωση συγκέντρωσε καλλιτέχνες από όλες τις γενιές του ελληνικού τραγουδιού, οι οποίοι ερμήνευσαν γνωστά κομμάτια του Θεοδωράκη.
Το κοινό συμμετείχε ενεργά, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα διαδήλωσης, ενώ οι ομιλίες και τα συνθήματα υπέρ της ειρήνης κυριάρχησαν. Σημαντικές στιγμές αποτέλεσαν η ερμηνεία του «Ήταν κάποτε δυο φίλοι» και η αναφορά στη γενοκτονία της Παλαιστίνης, με την εκδήλωση να ολοκληρώνεται με την ερμηνεία του «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ».
Πιο αναλυτικά
Τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη τίμησαν χιλιάδες κόσμου στο Καλλιμάρμαρο στάδιο στέλνοντας παράλληλα και ένα μεγάλο αντιπολεμικό μήνυμα.
Την συναυλία του για τον Μίκη Θεοδωράκη διοργάνωσαν το ΚΚΕ και η οικογένεια του μουσικού παρουσία δεκάδων καλλιτεχνών.
Άνθρωποι όλων των ηλικιών έδωσαν το «παρών» τιμώντας τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που μετατράπηκαν σε χορωδία συνοδεύοντας τους καλλιτέχνες.
Τραγούδι και αγώνας έγιναν «ένα», «δύο έννοιες απόλυτα συγχωνευμένες σε μια ιστορική συναυλία, που αντικειμενικά παίρνει το νόημα μιας ιστορικής διαδήλωσης, ενός ιστορικού λαϊκού συλλαλητηρίου για την καταδίκη του πολέμου», είπε, μεταξύ άλλων, στην ομιλία του ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.
Η συναυλία απέκτησε τον χαρακτήρα μιας μεγάλης λαϊκής διαδήλωσης με ένα ολόκληρο στάδιο να στέλνει μήνυμα «αντίστασης στην ασχήμια ενός κόσμου γερασμένου».
Το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» δόνησε την ατμόσφαιρα πολλές φορές κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Το πλήθος που συμμετείχε στη συναυλία εξέφρασε με τα συνθήματά του και με σημαίες της Παλαιστίνης στις εξέδρες του Σταδίου την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό και στον δίκαιο αγώνα του ώστε να έχει πατρίδα.
Ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν οι Διονύσης Τσακνής και Παντελής Θαλασσινός τραγούδησαν το «Ήταν κάποτε δυο φίλοι», ένα τραγούδι του οποίου τη μουσική ο Μίκης παραχώρησε για να γίνει ο μελλοντικός ύμνος της ελεύθερης, ανεξάρτητης Παλαιστίνης.
Σε όλο το Στάδιο ήχησε το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», από τις οθόνες πρόβαλε ο Μίκης σε φωτογραφίες με τον Γιασέρ Αραφάτ και τον Γιάννη Ρίτσο, να φορούν την παλαιστινιακή μαντίλα, ενώ το κοινό ανέμιζε κεφίγες και παλαιστινιακές σημαίες, κοιτώντας τη μια εξέδρα όπου εκατοντάδες νέοι ύψωσαν πικέτες με τη σημαία της Παλαιστίνης.
Ερμηνευτές από όλες τις γενιές του ελληνικού τραγουδιού, καθώς και ερμηνευτές-σύμβολα της εργογραφίας του Μίκη Θεοδωράκη συμμετείχαν στην συναυλία την οποία «άνοιξαν» οι «Κοινοί Θνητοί» και ακολούθησε ο ‘Αγγελος Θεοδωράκης εγγονός του Μίκη, που έστειλε τον δικό του «χαιρετισμό», σημειώνοντας από σκηνής: «Παππού, απόψε γιορτάζουμε τα 100 σου χρόνια, στέλνουμε μήνυμα να σταματήσει η γενοκτονία. Λευτεριά στην Παλαιστίνη!».
Συμμετείχαν οι ερμηνευτές Βιολέττα Ίκαρη, Αγγελική Τουμπανάκη, Παναγιώτης Πετράκης, Βασίλης Λέκκας, Ρίτα Αντωνοπούλου, Γιώτα Νέγκα, Δημήτρης Μπάσης, Παντελής Θαλασσινός, Διονύσης Τσακνής, Γεράσιμος Ανδρεάτος, Κώστας Τριανταφυλλίδης, Μάριος Φραγκούλης, Μανώλης Μητσιάς, Μίλτος Πασχαλιδης, ‘Αλκηστις Πρωτοψάλτη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο οποίος ερμήνευσε μοναδικά την «Όμορφη Πόλη» και αμέσως μετά το «Σφαγείο» που που συνοδεύτηκε από το σύνθημα «Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λυγίσανε οι κομμουνιστές».
«Πατέρα και δάσκαλο» για την οικογένεια των μουσικών, που «δεν έφυγε ποτέ από κοντά μας» χαρακτήρισε τον Μίκη Θεοδωράκη ο Γιώργος Νταλάρας.
Τον συνόδευσαν, μετά τις ερμηνείες του στο «Ανοίγω το στόμα μου» και στο «Σώπα όπου να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες», οι «Τεκετζήδες», παιδιά από τα Μουσικά Σχολεία Ιλίου και Αλίμου, με τα μπουζούκια και τις φωνές τους, στο «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» κερδίζοντας θερμότατο χειροκρότημα.
Η Μαρία Φαραντούρη, ανεβαίνοντας στη σκηνή θύμισε τα λόγια του Μίκη «όλοι μας να αγωνιζόμαστε για να μετατρέψουμε τη βιομηχανία του εμπορίου σε βιομηχανία ειρήνης και πολιτισμού». Ευχαρίστησε το ΚΚΕ που όπως είπε «έκανε και κάνει πολλά για να διασώσει τη μνήμη του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού». Ερμήνευσε το «Γελαστό Παιδί», το «Ποιός τη ζωή μου», το «Λίγο ακόμα» και τη «Λαμπρή».
Στο τέλος όλοι οι ερμηνευτές ανέβηκαν πάνω στη Σκηνή και ερμήνευσαν το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ», ενώ η συναυλία έκλεισε με κινηματογραφικύ υλικό όπου ο Μίκης Θεοδωράκης σε συναυλία ερμήνευε ο ίδιος το «Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά» και «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαίς» από τα «18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου.
Έπαιξε η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»: Νίκος Τατασόπουλος (μπουζούκι), Αρης Κούκος (μπουζούκι), Ευαγγελία Μαυρίδου (πιάνο), Ξενοφών Συμβουλίδης (όμποε – φλογέρες – μπαγλαμάς), Αρτέμης Σαμαράς (βιόλα), Λευτέρης Γρίβας (ακορντεόν), Νίκος Γκιόλιας (κιθάρα), Θεόδωρος Κουέλης (μπάσο), Νίκος Σκομόπουλος (ντραμς), Στέφανος Θεοδωράκης – Παπαγγελίδης (κρουστά).
Στον ήχο ήταν οι Μιχάλης Αλεξάκης, Νίκος Ρούντος, Σάκης Καρασαρίνης και Γιώργος Αλειφέρης.
Μετά το τέλος της ιστορικής συναυλίας στο Καλλιμάρμαρο, ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, συναντήθηκε με τους συντελεστές και τους ευχαρίστησε για τις υπέροχες στιγμές που μας χάρισαν.
Επίσης, θερμό χαιρετισμό αντάλλαξε με συντελεστές και με προσκεκλημένους, κατά την άφιξη του στο Καλλιμάρμαρο.
