Η πρόσφατη ενημέρωση από την κυβέρνηση ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εγκρίνει την εφαρμογή του ιταλικού μοντέλου στη χώρα μας, καθιστά σαφές ότι η συζήτηση για το συγκεκριμένο σχήμα φαίνεται ότι έχει κατ’ ουσία κλείσει.
Με δεδομένη την επείγουσα ανάγκη για άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις, εγκεκριμένες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεωρούμε ότι είναι η στιγμή να ληφθούν αποφάσεις που μπορούν πραγματικά να στηρίξουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής βιομηχανίας, την στιγμή που αυτή καλείται να λάβει σοβαρές επενδυτικές αποφάσεις για την επίτευξη του φιλόδοξου στόχου της απανθρακοποίησης.
Χαιρετίζουμε ως θετική εξέλιξη την πρόθεση του Υπουργείου να επαναδιαπραγματευτεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ενίσχυση του υφιστάμενου μηχανισμού Αντιστάθμισης CO₂, ο οποίος εφαρμόζεται ήδη από το 2013 και αποσκοπεί αποκλειστικά στην αντιστάθμιση μέρους της επιβάρυνσης λόγω του κόστους του CO2 (carbon leakage). Ο δε νέος μηχανισμός για μειωμένο ΕΤΜΕΑΡ παραμένει σε εκκρεμότητα από το 2022, ενώ εφαρμόζεται πανευρωπαϊκά.
Ωστόσο, οι εξελίξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη καταδεικνύουν ότι ο ανταγωνισμός εντείνεται και πως η χώρα μας δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στον μηχανισμό της Αντιστάθμισης σαν μοναδικό εργαλείο μείωσης του αυξημένου κόστους ηλεκτρικής ενέργειας καθώς ήδη:
- η Βουλγαρία εφαρμόζει από 1.7.2025 εγγυημένη τιμή 62,5 ευρώ/MWh και
- η Γερμανία από 1.1.2026 εγγυημένη τιμή 50 ευρώ/MWh,
Επισημαίνουμε και οι δύο ως άνω μηχανισμοί στηρίζονται στο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της Συμφωνίας για καθαρή βιομηχανία (CISAF).
Την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θωρακίζουν τη βιομηχανία τους έναντι του αυξημένου κόστους ενέργειας, η ελληνική μεταποίηση -με συμμετοχή μόλις 9,1% στο ΑΕΠ, έναντι 14,1% του ευρωπαϊκού μέσου όρου- παραμένει εκτεθειμένη και καλείται να ανταγωνιστεί τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες χωρίς αντίστοιχα εργαλεία στήριξης.
Η ΕΒΙΚΕΝ καλεί την Πολιτεία να προχωρήσει άμεσα στην εφαρμογή μηχανισμού μείωσης του κόστους ενέργειας του CISAF, ο οποίος θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς την υφιστάμενη Αντιστάθμιση CO₂, εξασφαλίζοντας πραγματική και συγκρίσιμη στήριξη του συνόλου των βιομηχανιών έντασης ενέργειας σε αντιστοιχία με τα υπόλοιπα κράτη μέλη ΕΕ.
Παράλληλα, επαναλαμβάνουμε το πάγιο αίτημά μας να ενσωματωθεί το κόστος της ανακατανομής των θερμικών μονάδων (re-dispatching) στη Χρέωση Χρήσης Συστήματος, όπως επιβάλλεται για λόγους εξορθολογισμού των χρεώσεων των λογαριασμών προσαύξησης (ΛΠ).
