Opel Lotus Omega

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η GM προσέγγισε τη Lotus με σκοπό να εξελίξει μια έκδοση υψηλών επιδόσεων του Opel Omega. Η βάση θα ήταν το σπορ Omega CSi, το οποίο φορούσε έναν ατμοσφαιρικό 6κύλινδρο 3,0 lt.

Oι μηχανικοί της Lotus τον υπερκύβισαν στα 3,6 lt και του πρόσθεσαν δύο τούρμπο Τ25 της Garrett. Με πίεση 0,7 bar από τις 1.500 rpm μόλις, απέδιδε 381 ίππους και 568 Nm,. Μπορούσε να επιταχύνει από στάση στα 100 km/h σε 5,2”, τιμή εντυπωσιακή πριν 35 χρόνια για οικογενειακό μοντέλο. Όπως και η τελική των 285 km/h.

Ελαφρωμένες και σφυρήλατες μπιέλες, πιστόνια και στρόφαλος σε σχέδιο της Lotus και κατασκευή της Mahle, καθώς και ροϊκή εξέλιξη στην κυλινδροκεφαλή υπόσχονταν ευστροφία, αντοχή και σπορ χαρακτήρα.

Το κιβώτιο ήταν 6άρι χειροκίνητο της ZF, από την Corvette ZR-1 της εποχής και τα φρένα της AP Racing διαμέτρου 328 mm εμπρός και 300 πίσω.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κινητήρας ήταν πιο ισχυρός από τον LT5 V8 της C4 Corvette ZR-1 της εποχής. Άλλο ένα αριστούργημα που αναπτύχθηκε από τη Lotus.

Κατασκευασμένο από το 1990 έως το 1992 σε μόνο 950 μονάδες, το Opel Lotus Omega ήταν διαθέσιμο μόνο σε Imperial Green. Αν και είναι αρκετά σκούρο, ώστε να το μπερδεύουμε με μαύρο.

Subaru Impreza 22B STi

Το πιο ποθητό STi και αναμφισβήτητα η πιο περιζήτητη έκδοση είναι το 22B. Παρουσιάστηκε το 1998 για να γιορτάσει την 40ή επέτειο της εταιρείας και τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο κατασκευαστή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι.

Βασισμένη στο δίθυρο πλαίσιο του WRX Type R, η επική ειδική έκδοση έλαβε ένα επιθετικό body-kit. Εμπνευσμένο από το αγωνιστικό αυτοκίνητο και σχεδιασμένο από τον θρυλικό Peter Stevens.

Αισθητικά ξεχώριζε από τα υπόλοιπα STI χάρη στα φουσκωμένα εμπρός και πίσω φτερά (+80 mm), το καπό με την εισαγωγή αέρα, τον εμπρός προφυλακτήρα με καπάκια STI εκεί που συνήθως βρίσκονταν οι προβολείς ομίχλης, τη ρυθμιζόμενη φτερούγα και τις χρυσές ζάντες 17″ της BBS.

Επιπλέον, το 22B χρησιμοποιούσε μια ειδική έκδοση του υπερτροφοδοτούμενου μπόξερ EJ, η οποία είχε υπερκυβιστεί από τα 2,0 στα 2,2 lt.

Επίσημα, συνέχιζε να αποδίδει 280 ίππους, αλλά στην πραγματικότητα ήταν κάμποσοι παραπάνω. Καθώς στην Ιαπωνία ίσχυε το «Gentlemants Agreement» μεταξύ των κατασκευαστών. Επιτρέποντας στο 22B να επιταχύνει από στάση στα 100 km/h σε 4,7”.

Συνολικά παρήχθησαν μόλις 400 μονάδες για την Ιαπωνία και 24 για άλλες αγορές. Όλες διαθέσιμες μόνο σε μια ειδική απόχρωση του μπλε που ονομάζεται Sonic Blue Mica. Πάντα με χρυσές ζάντες.

Ferrari F40

Η Ferrari έχει παράγει πολλά επικά αυτοκίνητα δρόμου σε όλη την πορεία της, αλλά αν ρωτήσετε τους περισσότερους λάτρεις ποιο ήταν το καλύτερο, η F40 κερδίζει μάλλον τις περισσότερες ψήφους.

Κατασκευασμένη από το 1987 έως το 1992, η F40 αποτέλεσε το τελευταίο μοντέλο που αναπτύχθηκε υπό τις οδηγίες του ίδιου του «Γέρου».
Φόρεσε ένα από τα πιο εμβληματικά αμαξώματα που σχεδίασε ποτέ ο Pininfarina.

Από κάτω του έκρυβε τον twin-turbo V8 των 2,9 lt που απέδιδε 477 ίππους. Με ανόθευτο χαρακτήρα, παντελή απουσία ηλεκτρονικών βοηθημάτων, ήταν δύσκολη στο να δαμαστεί από τους αμύητους. Σκέψου ότι δεν είχε υποβοήθηση στο σύστημα διεύθυνσης.

Η Ferrari παρήγαγε 1.311 μονάδες και επισήμως δεν υπήρχε άλλο χρώμα εκτός από το παραδοσιακό Rosso Corsa. 

Ωστόσο, η Ferrari επέτρεψε στον Pininfarina να ξαναβάψει περίπου επτά F40 σε διαφορετικά χρώματα για τον Σουλτάνο του Μπρουνέι.

Όπως όλες οι F40, οι συγκεκριμένες εγκατέλειπαν τη γραμμή παραγωγής ως αριστεροτίμονες Rosso Corsa, αλλά ο Σουλτάνος ​​ανέθεσε στον Pininfarina να τις μετατρέψει σε δεξιοτίμονες. Με διαφορετικά φινιρίσματα από τη χρωματική παλέτα της Ferrari, που διατίθετο για άλλα μοντέλα της.

Porsche 911 GT3 RS (996.2)

Λόγω των αμφιλεγόμενων μπροστινών της φώτων, η γενιά 996 είναι ίσως η πιο απεχθής 911. Ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη εξαίρεση: Η GT3.

Μας πρωτοσυστήθηκε το 1998, ως έκδοση υψηλών επιδόσεων, εστιασμένη στην οδήγηση στην πίστα. Σχεδιάστηκε για να πάρει homologation η 911 στην κατηγορία FIA GT3. Και, όπως και οι προηγούμενες RS, είχε γίνει σημαντική προσπάθεια εξοικονόμησης βάρους.

Το μοντέλο βελτιωνόταν συνεχώς και το 2003 παρουσιάστηκε η -ακόμα πιο- εστιασμένη στην πίστα έκδοση με την ονομασία GT3 RS.

Βασισμένη στη facelift 996, που συχνά αποκαλείται 996.2, η GT3 RS φορούσε τον βελτιωμένο ατμοσφαιρικό flat-six των 3,6 lt. Βασιζόταν σε αυτόν της απλής GT3, αλλά κάποιες αναβαθμίσεις εκτόξευσαν την ισχύ στους 381 ίππους.

Σε αντίθεση με τη βασική GT3, η RS ήταν διαθέσιμη μόνο σε λευκό φινίρισμα. Ωστόσο, η Porsche επέτρεψε στους αγοραστές να επιλέξουν μεταξύ κόκκινου και μπλε χρώματος για τις ζάντες και τα πλαϊνά αυτοκόλλητα.

Buick GNX

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Buick αποφάσισε να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον του κοινού, προσθέτοντας κάποιες «πικάντικες» εκδόσεις στην γκάμα της. Έτσι, το 1982, γεννήθηκε το Grand National. Βασιζόταν στο Regal, και όπως υπονοούσε το όνομά του, δημιουργήθηκε για να γιορτάσει τον θρίαμβο της Buick στο πρωτάθλημα Grand National του NASCAR.

Αν και αρχικά προοριζόταν για περιορισμένη έκδοση ενός έτους, το μοντέλο ήταν τόσο επιτυχημένο που η GM το επανέφερε το 1984 και συνέχισε να το προσφέρει έως το 1987.

Για την τελευταία χρονιά του μοντέλου υψηλών επιδόσεων, η Buick παρουσίασε το απόλυτο Grand National, με το όνομα GNX.