– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι έχω ένα βάρος που με συνοδεύει από χθες το μεσημέρι. Τηλεφωνώντας σε έναν φίλο που παρακολουθεί τα πολιτικά, ζήτησα να μάθω τι παίζει με το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου και τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα που βγήκαν για την οικουμενική κυβέρνηση. Όπως μου είπε, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι φαίνεται στην επιφάνεια. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, βλέπουμε μια εποχή παράκρουσης όπου κανείς δεν ξέρει που πάει.

Ο Γιώργος κρατάει το ΚΙΔΗΣΟ αλλά…

Μου είπαν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης τηλεφώνησε στον Γιώργο Παπανδρέου και τον έμαθε τελευταίο για την απόφασή του να γίνει ενιαίο κόμμα το ΠΑΣΟΚ! Ο άνθρωπος ήταν στο εξωτερικό και το έμαθε μετά από τον Μαργαρίτη και τον Πόντα. Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο άδειασμα για έναν πρώην πρωθυπουργό.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ΓΑΠ δεν θα κλείσει το ΑΦΜ του ΚΙΔΗΣΟ, άρα το κόμμα θα υπάρχει τυπικά. Αλλά δεν θα κατέβει στις εκλογές! Ο Γιώργος θα είναι υποψήφιος στην Αχαΐα με το ΠΑΣΟΚ, όχι με το ΚΙΔΗΣΟ. Απίθανα πράγματα, έτσι;

Οικουμενική κυβέρνηση θέλουν οι πολίτες

Από έναν φίλο έμαθα ότι βγήκε δημοσκόπηση που δείχνει το 22,1% των πολιτών να θέλει οικουμενική κυβέρνηση όλων των κομμάτων. Είναι η πρώτη επιλογή! Μετά έρχεται κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με Αριστερά στο 20,1% και τρίτη η αυτοδύναμη ΝΔ με 17,9%.

Δεν σας κρύβω ότι όταν άκουσα αυτά τα νούμερα, σκέφτηκα ότι οι πολίτες έχουν απογοητευτεί τόσο πολύ που προτιμούν να τα βάλουν όλα μαζί παρά να επιλέξουν. Εποχή παράκρουσης λέω και δεν το παίρνω πίσω.

Η ΝΔ παραμένει πρώτη αλλά…

Στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ είναι στο 31,1% με διαφορά 17,1 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ που φτάνει το 14%. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι μόλις το 17,1% λέει ναι στην τρίτη θητεία Μητσοτάκη, και άλλο 11,1% το λέει «μάλλον».

Από την άλλη, το 58,2% θεωρεί ότι χρειάζεται κυβερνητική αλλαγή. Με μπακαλίστικα λόγια: η ΝΔ κερδίζει επειδή δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή, όχι επειδή είναι καλή. Αυτό το λένε «μη χείρον βέλτιστον».

Τσίπρας και Σαμαράς στον… πάτο

Άνθρωπος που είδε τα νούμερα μου είπε ότι για νέο κόμμα με αρχηγό τον Αλέξη Τσίπρα, μόλις το 20,9% λέει «θα το ψήφιζα», ενώ το 76,6% λέει «δεν θα το ψήφιζα». Για τον Αντώνη Σαμαρά τα νούμερα είναι ακόμη χειρότερα: 14,3% υπέρ, 82,4% κατά.

Προσπαθώ να τη σκαπουλάρω, αλλά δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί έχουν γίνει πολιτικά… persona non grata. Τι να πω;

Η Καρυστιανού νικάει τους άντρες

Το μεγάλο στοίχημα φαίνεται να είναι η Μαρία Καρυστιανού, με το 30,6% να λέει «θα την ψήφιζα» και το 62,5% «δεν θα την ψήφιζα». Είναι τα καλύτερα νούμερα από όλους τους υποψήφιους για νέα κόμματα!

Δεν σας κρύβω ότι αυτό μου κάνει εντύπωση. Η κυρία Καρυστιανού φαίνεται να έχει περισσότερες πιθανότητες από τον Τσίπρα και τον Σαμαρά μαζί. Αν κατάλαβα καλά, οι πολίτες θέλουν κάτι καινούριο, όχι ανακυκλωμένα πρόσωπα.

Ελληνική Λύση και Πλεύση σε πτώση

Η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου είναι στο 11,5% και η Πλεύση Ελευθερίας στο 10,6%, και τα δύο κόμματα με απώλειες πάνω από μία μονάδα. Μου λένε ότι η στασιμότητα στα μικρά κόμματα είναι εμφανής.

Κάπου εδώ αρχίζω να καταλαβαίνω ότι οι πολίτες δεν είναι ευχαριστημένοι με κανέναν. Ούτε με τα παλιά, ούτε με τα καινούρια, ούτε με τα μεσαία.

Τα F-16 στην Κύπρο εγκρίνονται

Σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική, οι πολίτες εγκρίνουν την αποστολή F-16 και φρεγατών στην Κύπρο, καθώς και την παρουσία των Patriot στα νησιά του Αιγαίου. Εδώ τουλάχιστον υπάρχει συναίνεση.

Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, σε θέματα εθνικής ασφάλειας οι Έλληνες δεν κοιτάνε κομματικές γραμμές. Και καλά κάνουν.

Το αδιέξοδο της πολιτικής ζωής

Από όλα αυτά που έμαθα, το συμπέρασμα είναι ένα: έχουμε πραγματικό αδιέξοδο στην πολιτική ζωή. Οι πολίτες δεν θεωρούν ότι τα υπάρχοντα κόμματα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους.

Η ΝΔ κρατιέται από την αρχή του «μη χείρον βέλτιστον», το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ενωθεί με τα κομματάκια, η Αριστερά είναι διαλυμένη, και τα νέα κόμματα δεν πείθουν. Τι άλλο;

Ο πόλεμος επιβάλλει εθνική συνεννόηση

Μου είπαν ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή επιτείνει τα προβλήματα της χώρας και οι πολίτες το καταλαβαίνουν. Γι’ αυτό και θέλουν οικουμενική κυβέρνηση – νιώθουν ότι χρειάζεται εθνική συνεννόηση.

Δεν σας κρύβω ότι σε αυτό το σημείο συμφωνώ. Όταν έχεις γεωπολιτική αναταραχή στην περιοχή, δεν είναι ώρα για κομματικές αντιπαραθέσεις.

Κλείνοντας, θα έλεγα ότι βλέπουμε μια περίοδο όπου κανείς δεν ξέρει που πάει. Οι πολίτες θέλουν αλλαγή αλλά δεν ξέρουν τι είδους, τα κόμματα προσπαθούν να βρουν τη θέση τους, και οι πολιτικοί αρχηγοί παλεύουν να μην τους ξεπεράσει η πραγματικότητα. Εποχή παράκρουσης είπα και το επαναλαμβάνω.