Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά μέσα στη γενική αποχαύνωση που έχει πιάσει τον τόπο, οι πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής μοιάζουν αποξενωμένοι από τα δικά τους δημιουργήματα. Και όσο κι αν προσπαθούν να παίξουν τους άσχετους, η πραγματικότητα τους κυνηγάει με την ταχύτητα του φωτός. Γιατί όταν φτιάχνεις έναν Φρανκενστάιν, μη νομίζεις ότι στο τέλος μπορείς να τον ελέγξεις.
Ο Μητσοτάκης και το χάος που έφτιαξε
Ο πρωθυπουργός πήγε το Σάββατο στον Alpha χωρίς κεντρικό μήνυμα, μόνο για να απευθυνθεί στο γυναικείο κοινό που, όπως έμαθα από αξιόπιστες πηγές, το έχει χάσει τελείως. Και βέβαια διαμαρτυρήθηκε κομψά γιατί… τόλμησαν οι δημοσκόποι να μετρήσουν κόμματα που δεν έχουν ιδρυθεί ακόμα! Μα τι περιμένατε, κύριε πρωθυπουργέ;
Γιατί αυτός που γοητεύτηκε από την ιδέα της δημοκρατίας του ενάμισι κόμματος, που έστησε κανονική παράγκα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2019-2023, που έβαζε sleepers σε όλους τους κομματικούς μηχανισμούς, τώρα παραπονιέται για τον πολυκερματισμό; Έχει την τόλμη να αγανακτεί που τέσσερα έως πέντε κόμματα κινούνται στην περιοχή του 9-10% το καθένα;
Μου είπαν ότι στο Μαξίμου έχει αναπτυχθεί μεγάλος προβληματισμός, γιατί η Καρυστιανού κερδίζει σχεδόν το 30% των αναποφάσιστων και περιορίζει δραματικά τη δεξαμενή αναπλήρωσης της Νέας Δημοκρατίας. Ωραία τα κάναμε, ε;
Ο Τσίπρας και η νέα… φάρσα
Ο πρώην πρωθυπουργός πήγε στη Θεσσαλονίκη να παρουσιάσει την «Ιθάκη» του με έναν συμπαθή τοπικό δικηγόρο του ΠΑΣΟΚ, άγνωστο στην επικράτεια, και να επιμείνει στην καρδιά της πλατείας Αριστοτέλους πόσο καλά έκανε που ψήφισε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Την ώρα που στο Κιλκίς ανοίγουν σλαβικά μαγαζιά! Αμετανόητος παραμένει.
Το περίφημο «άνοιγμα στην κοινωνία» αποδεικνύεται περισσότερο σύνθημα παρά πολιτική πράξη. Πληροφορίες λένε ότι αυτοί που έρχονται να στοιχηθούν πίσω από το νέο σχήμα δεν είναι άνθρωποι με πραγματικό κοινωνικό αποτύπωμα, αλλά παράγοντες των ίδιων μηχανισμών που αναζητούν πολιτική επιβίωση. Άλλο η πολιτική λάμψη και άλλο η οικοδόμηση κόμματος, αλλά ποιος νοιάζεται;
Η αποκάλυψη στη Θεσσαλονίκη
Όταν ο Τσίπρας απηύθυνε το ρητορικό ερώτημα για το σκάνδαλο των 150 εκατ. ευρώ με το σύστημα ασφαλείας των αεροδρομίων, από την πλατεία οι πολίτες έδωσαν τη δική τους επιβεβαίωση, απαντώντας αυθόρμητα: «Για τη μίζα!» Τι να πω πια… το κοινό είναι πιο έξυπνο από τους ηγέτες του.
Η Καρυστιανού και το… «δεν ξέρω τι υπερτερεί»
Η παιδίατρος που κατάφερε να πάρει το 30% των αναποφάσιστων βρέθηκε σε πρωινό πλατό να απαντά για τις αμβλώσεις και παραδέχτηκε ότι «δεν ξέρει τι υπερτερεί». Η επίκληση της «δημόσιας διαβούλευσης» δεν είναι θέση, είναι αναβολή θέσης – ο τρόπος που κάποιος ζητά χρόνο όταν αντιλαμβάνεται ότι η απάντηση θα τον μετατρέψει σε στόχο.
Κάποιοι ξέρουν ότι αυτό το τηλεοπτικό επεισόδιο έσπασε τη γραμμικότητα του λόγου της και την ανάγκασε να μιλήσει χωρίς προετοιμασία για κάτι που δεν χωρά ούτε σε τηλεοπτικό πλατό ούτε σε γρήγορες βεβαιότητες. Συγχαρητήρια στον δημοσιογράφο που της έκανε την ερώτηση – τέλεια πάμε με τη δημοκρατία του θεάματος.
Κι εμείς χαζεύουμε με τους sleepers, τις παράγκες στον ΣΥΡΙΖΑ και τις δημόσιες διαβουλεύσεις για θεμελιώδη δικαιώματα. Το θέατρο συνεχίζεται, κι εμείς πληρώνουμε εισιτήριο για να παρακολουθούμε τη φάρσα.
