– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η κίνηση του Κωνσταντίνου Τασούλα να επαναφέρει έστω και άτυπα το Συμβούλιο της Δημοκρατίας με προσκλήσεις στους πρώην πρωθυπουργούς είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο φαίνεται στην επιφάνεια. Από έναν φίλο έμαθα ότι αυτή η πρωτοβουλία έχει πολλαπλούς στόχους και σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι ξεκίνησε με τον Κώστα Καραμανλή.
Η συμβολική σημασία της επιλογής του Καραμανλή
Το γεγονός ότι πρώτος κλήθηκε ο Κώστας Καραμανλής δεν είναι καθόλου τυχαίο. Μου είπαν ότι ο Τασούλας θέλει να στείλει ένα συγκεκριμένο μήνυμα στη σημερινή πολιτική ηγεσία. Ο Καραμανλής, παρά τις όποιες αντιθέσεις του με τη σημερινή γραμμή της ΝΔ, παραμένει ένας πολιτικός με βάρος και αξιοπιστία.
Δεν είναι τυχαίο που η συνάντηση έγινε σε φιλικό κλίμα και ότι ο πρώην πρωθυπουργός επανέλαβε τις γνωστές του θέσεις για τα εθνικά θέματα και το κράτος δικαίου. Αν κατάλαβα καλά, ο Τασούλας χρειάζεται τη στήριξη κάποιου που δεν έχει εμπλακεί στις τρέχουσες πολιτικές διαμάχες και μπορεί να μιλήσει με αξιοπιστία για τα μεγάλα θέματα.
Το κλίμα με τους επόμενους προσκεκλημένους
Όσο για τους υπόλοιπους πρώην πρωθυπουργούς – Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα – εδώ τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα. Πληροφορίες λένε ότι υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες αν θα καθίσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι. Και πώς να καθίσουν, άλλωστε; Ο Σαμαράς έχει ανοιχτό πόλεμο με τον Μητσοτάκη, ο Τσίπρας είναι στην αντιπολίτευση και ο Παπανδρέου… ε, ο Παπανδρέου είναι πάντα ο Παπανδρέου.
Από ό,τι μου είπαν, η στρατηγική του Τασούλα είναι να τους συναντήσει έναν-έναν, να ακούσει τις απόψεις τους και μετά να αποφασίσει πώς θα προχωρήσει. Απίθανα πράγματα, έτσι; Σαν να μην ξέρουμε ότι καθένας θα πει τα δικά του και στο τέλος θα μείνουμε στο ίδιο σημείο.
Η σχέση με τον Μητσοτάκη και τα εσωκομματικά
Κεντρικό στοιχείο είναι ότι ο Τασούλας έχει ενημερώσει τον Μητσοτάκη για την πρωτοβουλία του. Αυτό δεν είναι τυχαίο – σημαίνει ότι η κίνηση έχει την έγκριση ή τουλάχιστον την ανοχή του πρωθυπουργού. Αλλά γιατί να το θέλει ο Μητσοτάκης;
Δεν σας κρύβω ότι υπάρχουν φήμες για εσωκομματικές πιέσεις και ανάγκη για εθνική συνεννόηση σε κάποια κρίσιμα θέματα. Ο Μητσοτάκης μπορεί να χρειάζεται κάλυψη από πολιτικές προσωπικότητες με βάρος, ιδίως σε θέματα εξωτερικής πολιτικής που έρχονται καταιγιστικά με την επιστροφή του Τραμπ.
Η ρευστότητα στα εθνικά θέματα
Το γεγονός ότι η συζήτηση Τασούλα-Καραμανλή επικεντρώθηκε στα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και τις διεθνείς εξελίξεις δεν είναι καθόλου τυχαίο. Έμαθα ότι υπάρχει πραγματική ανησυχία για το τι έρχεται με την αλλαγή στην Αμερική και πώς αυτό θα επηρεάσει τις ισορροπίες στην περιοχή μας.
Ο Καραμανλής, με την εμπειρία του από τις κρίσεις του παρελθόντος, μπορεί να προσφέρει μια διαφορετική οπτική. Άλλωστε, δεν έχει δεσμεύσεις από την καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση και μπορεί να μιλήσει πιο ελεύθερα για τα εθνικά θέματα.
Το ερώτημα της αποτελεσματικότητας
Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, είναι αν αυτή η άτυπη επανασύσταση του Συμβουλίου της Δημοκρατίας θα έχει πρακτική αξία ή θα μείνει στα χαρτιά. Αν κατάλαβα καλά από πληροφορίες, ο Τασούλας προσπαθεί να δημιουργήσει έναν χώρο διαλόγου που θα ξεπερνά τις κομματικές γραμμές.
Αλλά πώς να το κάνεις αυτό όταν οι πρώην πρωθυπουργοί έχουν τόσες διαφορές μεταξύ τους; Και ποιος τους πιστεύει ότι θα αφήσουν στην άκρη τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και θα μιλήσουν πραγματικά για το εθνικό συμφέρον; Θα δούμε στην πράξη αν αυτή η πρωτοβουλία θα αποδειχτεί ουσιαστική ή θα καταλήξει άλλη μία τελετή για τα μάτια του κόσμου.
