Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, δείχνει ότι οι αρχαίοι κατασκευαστές της ίσως είχαν δημιουργήσει μια κατασκευή με φυσικές αντισεισμικές ιδιότητες, χιλιάδες χρόνια πριν υπάρξει η σύγχρονη μηχανική.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μετρήσεις δονήσεων σε 37 διαφορετικά σημεία γύρω από τη Μεγάλη Πυραμίδα, μέσα στους θαλάμους της, στα τεράστια δομικά μπλοκ αλλά και στο έδαφος που την περιβάλλει. Τα αποτελέσματα προκάλεσαν έκπληξη.
Στο εσωτερικό της πυραμίδας, οι περισσότερες δονήσεις καταγράφηκαν σε συχνότητες 2,0 έως 2,6 hertz, κάτι που δείχνει ότι η πίεση και οι μηχανικές δυνάμεις κατανέμονται ομοιόμορφα σε ολόκληρη τη δομή. Την ίδια στιγμή, το έδαφος γύρω από την πυραμίδα εμφάνιζε πολύ χαμηλότερη συχνότητα δόνησης, περίπου 0,6 hertz. Αυτή η τεράστια διαφορά θεωρείται καθοριστική.
Οι ειδικοί εξηγούν ότι οι μεγαλύτερες καταστροφές από σεισμούς συμβαίνουν όταν το έδαφος και ένα κτίριο δονούνται στην ίδια συχνότητα. Στην περίπτωση όμως της Μεγάλης Πυραμίδας, η ίδια η κατασκευή «αντιδρά» με πολύ πιο γρήγορες και άκαμπτες δονήσεις από εκείνες του εδάφους. Με απλά λόγια, η σεισμική ενέργεια δεν μεταφέρεται αποτελεσματικά στο μνημείο και αυτό ίσως είναι το μυστικό της αντοχής της εδώ και 4.600 χρόνια.
Η έρευνα αποκάλυψε ακόμη κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον: οι δονήσεις γίνονταν ισχυρότερες όσο ανέβαιναν προς τα επάνω επίπεδα της πυραμίδας, με τη μεγαλύτερη ένταση να καταγράφεται στον περίφημο “Θάλαμο του Βασιλιά”. Όμως ακριβώς πάνω από αυτόν τον θάλαμο, υπάρχει μια κρυφή κοιλότητα όπου οι δονήσεις εμφανίζονταν αισθητά μειωμένες.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι 5 αυτοί ειδικοί θάλαμοι ίσως δημιουργήθηκαν σκόπιμα ώστε να απορροφούν, να διαχέουν ή να ανακατευθύνουν τις πιέσεις κατά τη διάρκεια σεισμικών δονήσεων, προστατεύοντας τον ιερό ταφικό χώρο. Οι αρχαίοι κατασκευαστές φαίνεται επίσης ότι επέλεξαν πολύ προσεκτικά το σημείο κατασκευής, χτίζοντας την πυραμίδα πάνω σε σκληρό ασβεστόλιθο, κάτι που αυξάνει σημαντικά την αντοχή στους σεισμούς. Παράλληλα, η τεράστια βάση της πυραμίδας και το χαμηλό κέντρο βάρους της την καθιστούν εξαιρετικά σταθερή και δύσκολη να ανατραπεί ακόμη και σε ισχυρές δονήσεις.
Οι ίδιοι οι ερευνητές ξεκαθαρίζουν ότι δεν μπορούν να αποδείξουν πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν σεισμική φυσική όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Ωστόσο, παραδέχονται ότι οι γεωμετρικές και μηχανικές λύσεις που χρησιμοποίησαν θεωρούνται ακόμη και σήμερα εξαιρετικά προηγμένες.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Ο διαχωρισμός συχνοτήτων μεταξύ του εδάφους (0,6 Hz) και της δομής της πυραμίδας (2,3 Hz) δείχνει φυσικά μειωμένο κίνδυνο συντονισμού, κάτι που πιθανόν εξηγεί την εντυπωσιακή σεισμική αντοχή του μνημείου επί χιλιετίες». Παρόλα αυτά, υπογραμμίζουν ότι οποιαδήποτε θεωρία περί σκόπιμου αντισεισμικού σχεδιασμού παραμένει ακόμη υποθετική.
Η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας, που χτίστηκε για τον Φαραώ Khufu περίπου μεταξύ 2580 και 2560 π.Χ., παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά και μηχανικά θαύματα της ανθρωπότητας.
