Το 1995, ο Γάλλος δικηγόρος André-François Raffray υπέγραψε μια συμφωνία που προέβλεπε ότι θα κατέβαλλε ένα μηνιαίο ποσό σε μια ηλικιωμένη πελάτισσά του μέχρι τον θάνατό της και τότε το ακίνητο θα περνούσε στην ιδιοκτησία του.
Όταν ξεκίνησε η συμφωνία, ο ίδιος ήταν 47 ετών και η γυναίκα, Jeanne Calment, ήταν ήδη 90. Ο δικηγόρος θεώρησε ότι είχε κάνει μια εξαιρετικά συμφέρουσα επένδυση, χωρίς να φαντάζεται την εξέλιξη που θα ακολουθούσε.
Η Ζαν Καλμάν έζησε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο, φτάνοντας σε ηλικία που ξεπέρασε κάθε καταγεγραμμένο όριο ανθρώπινης μακροζωίας. Όταν ο Raffray πέθανε το 1995 σε ηλικία 77 ετών, εκείνη παρέμενε ζωντανή και συνέχιζε να αποτελεί αντικείμενο παγκόσμιου ενδιαφέροντος.
Η ίδια είχε γίνει διάσημη για τη μακροβιότητά της, τη ζωτικότητα και το χιούμορ της, έχοντας συχνά δηλώσει με αυτοσαρκασμό ότι «περίμενε πολύ καιρό για να απολαύσει τη ζωή». Το διαμέρισμα τελικά δεν πέρασε ποτέ στον δικηγόρο, καθώς εκείνος δεν έζησε αρκετά για να το αποκτήσει.
Η Ζαν Καλμάν πέθανε το 1997, έχοντας φτάσει σε ηλικία που καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη επιβεβαιωμένη διάρκεια ανθρώπινης ζωής, αν και η ιστορία της έχει κατά καιρούς αποτελέσει αντικείμενο επιστημονικής αμφισβήτησης και θεωριών.
Η υπόθεση της μακροβιότητάς της εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις, καθώς ορισμένοι ερευνητές έχουν αμφισβητήσει τα επίσημα στοιχεία, προτείνοντας εναλλακτικά σενάρια για την ταυτότητα και την πραγματική της ηλικία
Για δεκαετίες, η Ζαν Καλμάν θεωρούνταν το απόλυτο ρεκόρ μακροβιότητας, με τη ζωή της να συνδέεται με ιστορίες καθημερινών συνηθειών όπως η κατανάλωση σοκολάτας και κρασιού, αλλά και με μια εξαιρετικά ενεργή ηλικιακή πορεία.
Ωστόσο, το ρεκόρ αυτό έχει δεχθεί αμφισβήτηση από ορισμένους ερευνητές. Μεταξύ αυτών, ο Ρώσος μαθηματικός Nikolay Zak υποστήριξε ότι ίσως δεν ήταν η ίδια η Ζαν Καλμάν που πέθανε το 1997, αλλά η κόρη της, Yvonne, η οποία φέρεται να είχε αντικαταστήσει τη μητέρα της δεκαετίες νωρίτερα.
Η θεωρία του βασίζεται σε αναλύσεις εγγράφων, φωτογραφιών και μαρτυριών, όπου εντοπίζει ασυνέπειες σχετικά με την ταυτότητα και τη χρονολογική αλληλουχία της οικογενειακής ιστορίας. Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του δεν έχουν γίνει ευρέως αποδεκτοί από την επιστημονική κοινότητα.
Αντίθετα, πολλοί ειδικοί και ιστορικοί δημογραφίας υποστηρίζουν ότι τα διαθέσιμα επίσημα έγγραφα δεν αφήνουν σοβαρά περιθώρια αμφισβήτησης για τη γνησιότητα της ταυτότητας της Ζαν Καλμάν, θεωρώντας τη θεωρία του Zak ανεπαρκώς τεκμηριωμένη.
Η συζήτηση, πάντως, έχει ξεπεράσει τα όρια της επιστήμης και έχει γίνει αντικείμενο ευρύτερου ενδιαφέροντος, με ερευνητικές ομάδες και διαδικτυακές κοινότητες να επιχειρούν να εξετάσουν όλα τα δεδομένα, από αρχεία και απογραφές μέχρι οικογενειακές μαρτυρίες.
