Ο κυβερνήτης ενός γερμανικού υποβρυχίου εντόπισε τη σκιά του στόχου του στον νυχτερινό ορίζοντα, ανοιχτά της νότιας Αγγλίας, και διέταξε την εκτόξευση μίας τορπίλης. Μόλις τρία λεπτά μετά το πλήγμα στο κεντρικό τμήμα του πλοίου, το USCGC Tampa βυθίστηκε στον Ατλαντικό, παρασύροντας στον θάνατο όλο το πλήρωμα.
Το περιστατικό καταγράφεται ως η μεγαλύτερη ναυτική απώλεια των αμερικανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του World War I.
Χθες, 29 Απριλίου 2026, η Ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι το ναυάγιο εντοπίστηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο από ομάδα Βρετανών δυτών, σε βάθος περίπου 91 μέτρων και σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από τις ακτές της Κορνουάλης.
Τον εντοπισμό πραγματοποίησε η British Gasperados Dive Team, μια εθελοντική ομάδα τεχνικών καταδύσεων που συνεργάζεται με ιστορικούς και ερευνητές για τον εντοπισμό ναυαγίων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι έρευνες για το συγκεκριμένο πλοίο είχαν ξεκινήσει ήδη από το 2023.
«Η ανακάλυψη αυτή ήρθε ύστερα από τρία χρόνια συστηματικής έρευνας και εξερεύνησης. Το USCGC Tampa έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και για τις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν τότε. Πλέον γνωρίζουμε το σημείο όπου αναπαύονται», ανέφερε ο επικεφαλής της καταδυτικής αποστολής, Steve Mortimer, σε ανάρτησή του στο Facebook.
Σε δεύτερη ανάρτηση επισήμανε ότι η επιτυχία δεν ήταν τυχαία:
«Η εύρεση του Tampa δεν προέκυψε μόνο από το τελευταίο Σαββατοκύριακο. Ήταν η δέκατη αποστολή καταδύσεων για πιθανούς στόχους και όλοι όσοι συμμετείχαν — από τον κυβερνήτη και το πλήρωμα μέχρι τους ερευνητές και τους δύτες — συνέβαλαν καθοριστικά. Ακόμη προσπαθούμε να το συνειδητοποιήσουμε. Τα καταφέραμε!».
Η Ακτοφυλακή ανέφερε ότι παρείχε στην ομάδα αρχειακό υλικό και δεδομένα για την ταυτοποίηση του ναυαγίου. Όπως δήλωσε ο ιστορικός της Ατλαντικής Ακτοφυλακής, William Thiesen, στα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονταν εικόνες από εξαρτήματα του καταστρώματος, το πηδάλιο, τον οπλισμό, καθώς και παλαιότερες φωτογραφίες του πλοίου.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1918, το USCGC Tampa ξεκίνησε αποστολή συνοδείας νηοπομπής στον Ατλαντικό.
Στις 26 Σεπτεμβρίου, ωστόσο, ο κυβερνήτης του ζήτησε να αποχωρήσει από τη νηοπομπή, καθώς τα αποθέματα άνθρακα είχαν μειωθεί επικίνδυνα και ήταν αναγκαίος ο ανεφοδιασμός. Το αίτημα έγινε δεκτό και το πλοίο κατευθύνθηκε με πλήρη ταχύτητα προς λιμάνι της Ουαλίας περίπου στις 4 το απόγευμα. 
Περίπου στις 8:15 το βράδυ, το USCGC Tampa εντοπίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο UB-41, το οποίο εκτόξευσε μία τορπίλη. Η αρχική έκρηξη ακολουθήθηκε από δεύτερη, πιθανότατα λόγω ανάφλεξης σκόνης άνθρακα ή έκρηξης βομβών βάθους που βρίσκονταν στο πλοίο, σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία της Ακτοφυλακής.
Όταν το πλοίο δεν έφτασε στον προορισμό του, εστάλη αεροσκάφος για τον εντοπισμό του, το οποίο την επόμενη ημέρα εντόπισε συντρίμμια στη θαλάσσια περιοχή. Στο USCGC Tampa επέβαιναν 111 μέλη της Ακτοφυλακής, τέσσερις ναύτες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και 16 Βρετανοί, ανάμεσά τους προσωπικό του Βασιλικού Ναυτικού αλλά και πολίτες.
Τα μέλη του πληρώματος προέρχονταν από διαφορετικές περιοχές και κοινωνικά στρώματα των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ μεταξύ τους υπήρχαν και μετανάστες από τη Ρωσία και τη Νορβηγία. Σύμφωνα με τα αρχεία, έντεκα από τους νεκρούς ήταν Αφροαμερικανοί, αποτελώντας τα πρώτα μέλη μειονοτήτων της Ακτοφυλακής που έχασαν τη ζωή τους σε πολεμική σύγκρουση.
«Η απώλεια του Tampa με ολόκληρο το πλήρωμά του το 1918 άφησε ένα βαθύ αποτύπωμα θλίψης στην υπηρεσία μας», δήλωσε ο διοικητής της Ακτοφυλακής, Kevin Lunday. «Ο εντοπισμός του ναυαγίου μάς φέρνει πιο κοντά στη θυσία τους και μας υπενθυμίζει τη σημασία της αφοσίωσης στο καθήκον».
Παράλληλα, η Ακτοφυλακή ανακοίνωσε ότι εξετάζει περαιτέρω έρευνες στο σημείο του ναυαγίου, με τη χρήση αυτόνομων συστημάτων και ρομποτικών μέσων.
