Η «σφραγίδα» της Πολεμικής Αεροπορίας σε ένα από τα μεγαλύτερα πολυεθνικά αεροπορικά ραντεβού της Μέσης Ανατολής ήρθε την κατάλληλη στιγμή και με το κατάλληλο μέσο, καθώς τα Rafale που συμμετείχαν στην άσκηση «Spears of Victory 26» της Σαουδικής Αραβίας,  ήρθαν αντιμέτωπα με τον μελλοντικό τους αντίπαλο, τα Eurofighter Typhoon.

Τα τέσσερα ελληνικά Rafale δεν πήγαν μόνο για την συμμετοχή αλλά και για να μετρήσουν, σε πραγματικές συνθήκες σύνθετων σεναρίων, πού στέκονται απέναντι σε έναν αντίπαλο που μπαίνει πλέον στο τουρκικό οπλοστάσιο και δεν είναι άλλο από το Eurofighter Typhoon και το αποτέλεσμα, σύμφωνα με όσα προκύπτουν από τη συνολική αξιολόγηση της συμμετοχής, ήταν διπλά χρήσιμο.

Η Πολεμική Αεροπορία «έδεσε» ακόμη περισσότερο το Rafale ως επιχειρησιακό εργαλείο σε πολυεθνικό περιβάλλον υψηλής έντασης, ενώ ταυτόχρονα «μέτρησαν» στο επιχειρησιακό πεδίο και έβγαλαν χρήσιμα συμπεράσματα για τα Eurofighter που πέταξαν στην ίδια άσκηση από Σαουδική Αραβία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και Κατάρ.

Ήταν ένα «crash test» που έχει άμεσο ενδιαφέρον για το Αιγαίο των επόμενων χρόνων, όπου η αναμέτρηση Rafale – Typhoon παύει να είναι θεωρία.

Rafale και Eurofighter στην ίδια αρένα

Το στοιχείο που έκανε τη «Spears of Victory» ξεχωριστή για την ελληνική αποτίμηση ήταν η συνύπαρξη και η έμμεση σύγκριση Rafale και Eurofighter στο ίδιο επιχειρησιακό πεδίο. Η Σαουδική Αραβία πέταξε Eurofighter, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία επίσης, ενώ το Κατάρ συμμετείχε με Eurofighter, την ώρα που η Γαλλία και η Ελλάδα βρέθηκαν με Rafale.

Και εδώ μπαίνει η παράμετρος που ενδιαφέρει την Πολεμική Αεροπορία. Η Τουρκία κινείται πια προς την απόκτηση Eurofighter Typhoon. Υπάρχει ήδη συμφωνία Λονδίνου–Άγκυρας για 20 νέα Typhoon. Νωρίτερα η TuAF θα πετά με τα πρώτα μεταχειρισμένα Eurofighter που αποκτά από το Κατάρ.

Οι προσομοιώσεις Meteor και το πραγματικό νόημα

Στην άσκηση, σύμφωνα με τις πληροφορίες πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις χρήσης Meteor, του βλήματος BVR που αποτελεί σήμερα κλειδί για την αεροπορική υπεροχή μεγάλης εμβέλειας. Meteor διαθέτουν ήδη τα ελληνικά Rafale, ενώ Meteor επιχειρούν και Eurofighter χωρών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και το Κατάρ και φυσικά θέλει να αποκτήσει η Τουρκία.

Στη συμφωνία της Τουρκίας με το Ηνωμένο Βασίλειο, η συζήτηση για πακέτα όπλων και αποδεσμεύσεις παραμένει κομβική και δεν είναι απλή, καθώς ακουμπά πολιτικές ισορροπίες. Ενώ και η συμφωνία με το Κατάρ φαίνεται να περιλαμβάνει την απόκτηση Μeteor με την προυπόθεση φυσικά ότι θα έχουν αποδεσμευτεί από την κοινοπραξία κρατών που τους κατασκευάζει.

Με άλλα λόγια, δεν θα είναι ότι μόνο η μία πλευρά η οποία θα διαθέτει Meteor. Η διαφορά θα είναι ποιος θα τον εντάξει καλύτερα σε ένα δίκτυο αισθητήρων και δεδομένων, ποιος θα φτιάξει καλύτερα «παράθυρα βολής», ποιος θα προστατεύσει καλύτερα τη διαδικασία εγκλωβισμού, ποιος θα σπάσει την αντίπαλη αλυσίδα.

Εκπαίδευση και κουλτούρα: Το «κρυφό» πλεονέκτημα

Στην αεροπορική ισχύ, συχνά μιλάμε για ραντάρ, πυραύλους, RCS, ηλεκτρονικό πόλεμο. Όμως σε ασκήσεις όπως η «Spears of Victory», αποκαλύπτεται και κάτι λιγότερο μετρήσιμο, αλλά καθοριστικό το οποίο είναι η κουλτούρα εκπαίδευσης.

Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία , τα τελευταία χρόνια, έχει κινηθεί με ένταση προς την εξωστρέφεια με αποστολές στο εξωτερικό, συμμετοχές σε απαιτητικά σχολεία και ασκήσεις, διαρκής έκθεση σε πολυεθνικό περιβάλλον. Το Rafale, ως «omnirole» πλατφόρμα, έρχεται να κουμπώσει πάνω σε αυτή την κουλτούρα, όχι να την αντικαταστήσει. Και εδώ εμφανίζεται μια λεπτή, αλλά κρίσιμη παράμετρος απέναντι στο Typhoon.

Πράγματι, το Eurofighter είναι εξαιρετικό μαχητικό εναέριας υπεροχής, με κορυφαίες επιδόσεις σε επιτάχυνση και ενεργειακή διαχείριση. Όμως η πραγματική μάχη του Αιγαίου δεν θα είναι μόνο θα αφορά και άλλες παραμέτρους όπως αισθητήρες, παρεμβολές, δικτυοκεντρική συνεργασία, ταχύτητα απόφασης, ενσωμάτωση σε κοινή εικόνα. Σε τέτοια πεδία, η εκπαίδευση αποτελεί πολλαπλασιαστή.

Τι έδειξε το Rafale στη Σαουδική Αραβία

Η γενική εικόνα από την ελληνική συμμετοχή είναι ότι τα Rafale απέδωσαν εξαιρετικά και άφησαν εντυπωσιακό αποτύπωμα. Αυτό μεταφράζεται σε:

– Επιχειρησιακή ωρίμανση: Τα Rafale δεν είναι πλέον «νέος τύπος» που ψάχνει πατήματα. Είναι πλατφόρμα που μπορεί να αναπτυχθεί, να δουλέψει σε σκληρό ρυθμό, να παράγει αποτέλεσμα.

– Διαλειτουργικότητα: Σε περιβάλλον πολυεθνικό, κάθε λεπτομέρεια μετρά: διαδικασίες, κοινή γλώσσα, ροές, συντονισμός. Η ΠΑ επένδυσε στην εικόνα της ως αξιόπιστου παίκτη.

– Συγκριτικό μέτρο απέναντι στο Typhoon: Πέρα από τις επιδόσεις υπάρχει διαφορά στο πεδίο όταν το Eurofighter να επιχειρεί στο ίδιο πλαίσιο και να αξιολογείται συμπεριφορά, ρυθμοί, προφίλ αποστολών και συνεργασία.

Η μεγάλη εικόνα του Αιγαίου των επόμενων διαμορφώνεται

Η Ελλάδα διαθέτει ήδη 24 Rafale F3R, επιχειρησιακά ώριμα, με οπλικό πακέτο και πλήρη ένταξη σε ελληνικές τακτικές διαδικασίες, η Τουρκία κινείται προς Typhoon και ταυτόχρονα αναζητά λύσεις επιτάχυνσης, ενώ οι δύο πλατφόρμες έχουν ως κοινό παρονομαστή τους πυραύλους Meteor.

Αυτός είναι και ένας από τους σημαντικούς παράγοντες στην διεξαγωγή αεροπορικών επιχειρήσεων στο Αιγαίο.

Ο Meteor έχει τρομερή ισχύ, ταχύτητα και ικανότητα ελιγμών, κάτι που αυξάνει την «no escape zone» δικτυοκεντρική ικανότητα μέσω datalink και αξιοποίηση ακόμη και τρίτων δεδομένων στόχευσης.

Τα ελληνικά Rafale F3R έχουν δυνατότητες που τα κάνουν ιδιαίτερα χρήσιμα στο Αιγαίο. Εναέρια υπεροχή με Meteor, αυτοπροστασία με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου τύπου SPECTRA και δυνατότητες επιχειρησιακής ευελιξίας.

Η ίδια η Πολεμική Αεροπορία αποτυπώνει τα βασικά επιχειρησιακά στοιχεία και επιδόσεις του τύπου, υπογραμμίζοντας την επιχειρησιακή του θέση στον ελληνικό στόλο.

Σε πρακτικούς όρους, η αξία του Rafale για το Αιγαίο δεν είναι «μονοδιάστατη» αλλά συνδυασμός ικανότητας εμπλοκής σε μεγάλες εμβέλειες, ισχυρή επιβιωσιμότητα και λειτουργία ως κόμβος πληροφορίας σε δικτυοκεντρική μάχη.

Η αναμέτρηση Rafale – Eurofighter έρχεται στο Αιγαίο

Στη «φαρέτρα» της Πολεμικής Αεροπορίας τα δεδομένα είναι συγκεκριμένα. 24 Rafale σε υπηρεσία, με όπλα που αλλάζουν κανόνες (Meteor, MICA, SCALP-EG, Exocet), σε συνδυασμό με την εξέλιξη των F-16 σε Viper και τον ορίζοντα ένταξης των F-35. Η Ελλάδα έχει ήδη σήμερα ένα παράθυρο ισχύος που δεν πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο αλλά πρέπει να αξιοποιηθεί.

Η άσκηση στη Σαουδική Αραβία λειτούργησε ως υπενθύμιση ότι το πλεονέκτημα δεν είναι μόνιμο και δεδομένο. Το Eurofighter Typhoon, αν έρθει με πλήρες πακέτο αισθητήρων και όπλων και αν συνοδευτεί από σοβαρή εκπαίδευση, είναι αντίπαλος υψηλού επιπέδου.

Όμως μέχρι να συμβεί αυτό, η Πολεμική Αεροπορία έχει χρόνο, εμπειρία και ήδη επιχειρησιακή ωριμότητα στο Rafale.

Η «Spears of Victory 26» έδειξε ότι το Rafale δεν είναι απλώς μια ισχυρή πλατφόρμα αλλά ένας επιχειρησιακός πυλώνας που αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος σε ένα σύνθετο περιβάλλον απειλών και απέναντι σε αντίστοιχα ισχυρά μέσα.

Πηγή: OnAlert.gr – Ρεπορτάζ: Κώστας Σαρικάς