Στην κάμερα της εκπομπής «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 παραχώρησε δηλώσεις ο Δημήτρης Αρβανίτης, σχολιάζοντας τη νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή με θέμα τη ζωή και τη διαδρομή του Ιωάννη Καποδίστρια. Ο σκηνοθέτης δεν μάσησε τα λόγια του, χαρακτηρίζοντας την παραγωγή «ατυχέστατη» και εξηγώντας αναλυτικά τι ήταν αυτό που τον απογοήτευσε.

«Θέλω να πω το εξής. Εγώ την είδα την ταινία. Δυστυχώς θεωρώ ότι ήταν ατυχέστατη η παραγωγή, όμως κάνει το σκοπό τον πρώτο που είναι να φέρει ανθρώπους στην αίθουσα», ανέφερε αρχικά, ξεκαθαρίζοντας πως, παρά τις ενστάσεις του, αναγνωρίζει ότι η ταινία καταφέρνει να προσελκύσει κοινό.

Ο Δημήτρης Αρβανίτης για την ταινία «Καποδίστριας»

Ωστόσο, όπως τόνισε, σε επίπεδο ουσίας δεν του πρόσφερε κάτι νέο για την προσωπικότητα του ιστορικού προσώπου. «Εμένα δεν μου πρόσθεσε τίποτα για την προσωπικότητα του ήρωα. Διότι όταν πάω στο σινεμά δεν θέλω να μάθω ιστορία, την ξέρω», σημείωσε, υπογραμμίζοντας πως για εκείνον το σινεμά δεν είναι απλή αναπαραγωγή γεγονότων. «Αυτό ήταν μία συρραφή ιστορική και δυστυχώς δεν μπήκε στην ουσία που είναι η ψυχή του Καποδίστρια, να καταλάβουμε αυτός ο άνθρωπος για ποιο λόγο τα έκανε όλα αυτά. Πόσο βαθιά Έλληνας ήταν…», πρόσθεσε.

Ο Δημήτρης Αρβανίτης στάθηκε ιδιαίτερα στη δραματουργία, επισημαίνοντας πως, κατά τη γνώμη του, έλειπε από την ταινία. «Το να λες μεγάλες κουβέντες, δεν λέει κάτι. Το θέμα είναι πίσω από αυτές τις κουβέντες, ποια είναι η δραματουργία. Το σινεμά έχει δραματουργία», ανέφερε χαρακτηριστικά. Μάλιστα, παρομοίασε το αποτέλεσμα με ντοκιμαντέρ, λέγοντας πως «ήταν χωρίς δραματοποίηση. Σαν να βλέπεις doc-fiction. Σαν να βλέπεις ένα ντοκιμαντέρ το οποίο παίζανε οι ηθοποιοί».

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και το σχόλιό του για τον ίδιο τον Γιάννη Σμαραγδή: «Με απογοήτευσε, είμαι πάντα ειλικρινής και το λέω, γιατί ο Γιάννης Σμαραγδής είναι ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης, αλλά εδώ νομίζω ότι μεταχειρίστηκε λάθος την κινηματογραφική γλώσσα. Φαινόταν μία ένδεια. Δεν είχε ρυθμό, βέβαια αυτό ήταν και ένα άλλο πρόβλημα της ταινίας, ήταν ο ρυθμός. Και ήταν και λίγο στατικό και λίγο θεατρικό στην αντίληψη και αυτό σκοτείνιαζε το πράγμα και δεν έδινε μία ορμή στον κεντρικό ήρωα που είναι και ιστορικό πρόσωπο», κατέληξε.