Τα τούρμπο σήμερα αποτελούν κοινό τόπο για κάθε αυτοκίνητο, ανεξαρτήτου κατηγορίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 80 αντίθετα, τα συναντούσες μόνο σε εξειδικευμένες, πανάκριβες και εστιασμένες κατασκευές. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, τι σάλο προκάλεσε η απόφαση της Renault να τοποθετήσει ένα υπερτροφοδοτούμενο μοτέρ στο R5.
Αυτοκίνητο πόλης με υπερτροφοδοτούμενο μοτέρ ήταν κάτι πρωτάκουστο. Οι Γάλλοι, όμως, ήταν αυτοί που έφεραν τους «σαλίγκαρους» στην Formula 1, το 1977. Και ήθελαν να μετουσιώσουν αυτή τους την πρωτοπορία, σε αυτοκίνητα δρόμου που θα προκαλούσαν έντονες συγκινήσεις. Το 5άρι είχε ήδη δρομολογηθεί για την απίστευτη μορφή του Turbo, που αποτέλεσε την homologation του αγωνιστικού Maxi για το Group B. Ο κινητήρας ήταν στο κέντρο, απέδιδε 160 ίππους, η κίνηση μεταφερόταν στους πίσω τροχούς και η εμφάνιση ήταν ο ορισμός του «τούμπανου».
Το Alpine Turbo/Gordini/Copa Turbo, για να μην μπερδευόμαστε με τις ονομασίες και τα «Turbo», ήταν το καθημερινό τουρμπάτο R5. Ο προκάτοχος του GT Turbo. Ο υπερτροφοδότης T3 της Garrett έκανε τον 8βάλβιδο κινητήρα των 1.397 κ.εκ. να αποδίδει 110 ίππους, χαρίζοντας στο μικρό Renault επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα σε 9,1 δλ. (είχε μετρηθεί και στα 8,7) και τελική 185 χλμ./ώρα. Αριθμοί πρωτάκουστοι για αυτοκίνητο πόλης, εν έτει 1982.
Στα πλάνα που θα παρακολουθήσουμε, θα δούμε το υπερτροφοδοτούμενο R5 να πηγαίνει πολύ γρήγορη βόλτα στο επαρχιακό δίκτυο της Γαλλίας. Η περιγραφή αναφέρει πως πηγαίνει με 190 χλμ./ώρα τη στιγμή που περνάει την πινακίδα με όριο τα 70 (στην αρχή του video). Αναφέρει βέβαια πως είναι βελτιωμένο, στα 1,1 bar, όμως 190 χλμ./ώρα δεν φαίνονται να είναι. Γρήγορα πάντως, πηγαίνει. Μέχρι που συναντά ένα Toyota Yaris και μετά ένα Peugeot 107, που το πάνε «καρότσα».
