- Ο εγκέφαλός μας οργανώνει τις αναμνήσεις μας από κάθε μέρα σε τμήματα, όπως σκηνές από ταινία.
- Οι εθελοντές θύμωνταν διαφορετικά τις αφηγήσεις που άκουγαν και ξέχασαν πολλές λεπτομέρειες όταν κλήθηκαν να ανακαλέσουν μέρη που δεν τους ζητήθηκε να δώσουν προσοχή.
- Οι ερευνητές επιδιώκουν να διερευνήσουν πώς επηρεάζεται η μακροπρόθεσμη μνήμη από τη συνειδητή μετατόπιση της προσοχής μας καθώς χωρίζουμε τη μέρα σε σκηνές.
Με τον ίδιο τρόπο που μια ταινία χωρίζεται σε σκηνές, ο εγκέφαλός μας οργανώνει τις αναμνήσεις μας από κάθε μέρα που περνά, σε τμήματα – διαχωρίζοντας το πότε βγήκαμε για φαγητό από το πότε γυρίσαμε από τη δουλειά, για παράδειγμαΓια να διερευνήσουν αυτές τις υποθέσεις, ο Baldassano και η ομάδα του δημιούργησαν 16 σύντομες ηχητικές αφηγήσεις. Κάθε αφήγηση αφορούσε τέσσερις τοποθεσίες: ένα εστιατόριο, μια αίθουσα διαλέξεων, ένα παντοπωλείο και ένα αεροδρόμιο. Περιελάμβαναν επιπλέον τέσσερις κοινωνικές καταστάσεις: μια πρώτη γνωριμία ρομαντικού χαρακτήρα, μια επαγγελματική συμφωνία, μια πρόταση γάμου και έναν χωρισμό.Η μελέτη έδειξε επίσης διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι εθελοντές θυμόντουσαν τις αφηγήσεις μετά την ακρόασή τους. Όταν κλήθηκαν να ανακαλέσουν το μέρος της ιστορίας στο οποίο δεν τους ζητήθηκε να δώσουν προσοχή, ξέχασαν πολλές λεπτομέρειες.
Συμπερασματικά, «αυτά τα αποτελέσματα είναι συναρπαστικά επειδή αποκαλύπτουν πόσο ευέλικτη και ενεργή μπορεί να είναι η μνήμη μας», τόνισε ο David Clewett, επίκουρος καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Μπορούμε να επιλέξουμε σε τι δίνουμε προσοχή και τι θυμόμαστε. Αυτό σημαίνει ότι, με πολλούς τρόπους, ελέγχουμε την αφήγηση των δικών μας εμπειριών».
Σκοπός των ερευνητών τώρα είναι να διερευνήσουν πώς επηρεάζεται η μακροπρόθεσμη μνήμη από τη συνειδητή μετατόπιση της προσοχής μας καθώς χωρίζουμε τη μέρα σε σκηνές.
(Με πληροφορίες από cnn. gr / photo: pixabay)
