Στον ΓΙΩΡΓΟ ΛΥΚΟΥΡΕΝΤΖΟ – ΠΗΓΗ: Realnews

«Το αντίδοτο στην τοξικότητα δεν είναι οι εκλογές, αλλά η σοβαρότητα του πολιτικού κόσμου», λέει στη Realnews o πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νικήτας Κακλαμάνης. Καθόμαστε στο γραφείο του προέδρου της Βουλής, εκεί όπου κάποτε βρισκόταν το μεγάλο καθιστικό από το οποίο η βασιλική οικογένεια απολάμβανε τον Εθνικό Κήπο. Η θέα του Εθνικού Κήπου είναι και σήμερα η ίδια, όμως, διάθεση για χαλαρότητα και απόλαυση δεν υπάρχει. Μιλάμε για την εικόνα της έντασης και των ύβρεων στη Βουλή και ο πρόεδρος δεν κρύβει τον προβληματισμό του.

«Η σημερινή εικόνα πρέπει να βελτιωθεί, αλλά δεν είναι λύση τα πειθαρχικά μέτρα», επιμένει. Ο Ν. Κακλαμάνης απαντά στην αντιπολίτευση για την ψηφοφορία του ΟΠΕΚΕΠΕ ότι κανένα όργανο της Βουλής δεν μπορεί να ακυρώσει απόφαση της Ολομέλειας και αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να είναι ξανά υποψήφιος, λέγοντας μάλιστα ότι το πρώτο που πρέπει να κάνει η Νέα Δημοκρατία είναι η ανάκτηση της επαφής με τη λαϊκή βάση της.

Κύριε πρόεδρε, το κλείσιμο της Βουλής για τις θερινές διακοπές ήταν επεισοδιακό. Ηταν σωστός ο τρόπος χειρισμού της διαδικασίας από τον αντιπρόεδρο κύριο Γεωργαντά; Υπήρχε ζήτημα απαρτίας;

Σύμφωνα με το άρθρο 67 του Συντάγματος, η Βουλή δεν μπορεί να αποφασίσει χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών, που όμως ποτέ δεν μπορεί να είναι μικρότερη από το 1/4 του όλου αριθμού των βουλευτών. Το αν μία ψηφοφορία διεξάγεται εγκύρως δεν πρέπει να συγχέεται με το κατά το Σύνταγμα αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, το οποίο επιτυγχάνεται με ορισμένο ελάχιστο αριθμό ψήφων. Δεν είναι, συνεπώς, ορθή η άποψη ότι στην περίπτωση του άρθρου 86 παρ. 3 του Συντάγματος απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον 151 βουλευτών, όσων δηλαδή σχηματίζουν την ειδική πλειοψηφία για τη συγκρότηση επιτροπής διενέργειας προκαταρτικής εξέτασης, προκειμένου να ληφθεί εγκύρως απόφαση επί της σχετικής πρότασης. Αυτό που απαιτείται είναι πλειοψηφία τουλάχιστον 75 βουλευτών, όπως έγινε άλλωστε, οπότε εγκύρως αποφάσισε η Βουλή, με συνέπεια να απορριφθούν οι προτάσεις. Ενα μόνο θα σας αναφέρω για να κλείσω το ανωτέρω ερώτημα. Τη στιγμή που η αντιπολίτευση έθετε το ζήτημα απαρτίας, εντός της Ολομέλειας ευρίσκονταν περισσότεροι από 90 βουλευτές και στην Ειδική Γραμματεία της Βουλής είχαν έρθει 48 σφραγισμένοι φάκελοι για επιστολική ψήφο από βουλευτές της αντιπολίτευσης και 68 από βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή τη στιγμή εκείνη ήταν να λάβουν μέρος στην ψηφοφορία περισσότεροι από 200 βουλευτές.

Η αντιπολίτευση επιμένει ότι θα φέρει το ζήτημα στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, θεωρώντας άκυρη την ψηφοφορία που διεξήχθη. Πώς θα αντιδράσετε;

Eίναι απολύτως ξεκάθαρο από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής ότι η Διάσκεψη των Προέδρων, παρότι έχει ευρείες αρμοδιότητες, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τροποποιήσει ή, πολύ περισσότερο, να ακυρώσει αποφάσεις της Ολομέλειας της Βουλής. Δεν πιστεύω ότι θα χρειαστεί να απαντήσω εκ νέου επί αυτού του θέματος, ούτε να τεθεί ερώτημα στην επιστημονική υπηρεσία επί αυτού, αλλά εδώ είμαστε. Ακούω την πολιτική κριτική, αλλά όπως και στο ζήτημα της χρήσης της επιστολικής ψήφου, καλό είναι να θέτουμε τα ζητήματα στην πραγματική τους βάση. Για τις επιστολικές ψήφους θα υπενθυμίσω ότι τα τελευταία χρόνια η κοινοβουλευτική πρακτική κατά την εφαρμογή του άρθρου 70 Α του Κανονισμού της Βουλής αναγνωρίζει αυξημένες δυνατότητες συμμετοχής βουλευτή στην ψηφοφορία με τον τρόπο αυτόν και πέραν των οριζομένων. Στο πλαίσιο της επικείμενης τροποποίησης του Κανονισμού της Βουλής θα διαβουλευτούμε και θα επανεξετάσουμε και τις δυνατότητες αυτές. Ομως, θα πρέπει να μην ξεχνάμε και την πραγματικότητα. Οι καταγγελίες για εκμετάλλευση αυτής της διευκόλυνσης από τους βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης δεν ισχύουν. Χρήση της επιστολικής ψήφου κάνουν όλα τα κόμματα της Βουλής. Αρα, ήταν μια κοινοβουλευτική πρακτική που διευκόλυνε όλους και οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας ήταν από εκείνες που έκαναν τη μικρότερη χρήση.

Το ρεπορτάζ μου αναφέρει ότι στην ψηφοφορία επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας, μόλις δύο ημέρες μετά την κατάχρηση της δυνατότητας επιστολικής ψήφου από τη Νέα Δημοκρατία και τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης στην προανακριτική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, 151 βουλευτές από όλα τα κόμματα σε σύνολο 297 ψήφισαν με επιστολική ψήφο. Πόσο θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση;

Σε σχέση με τα ανωτέρω ορθώς επισημαίνετε το συγκεκριμένο γεγονός (ψηφοφορία), όπου από τις 151 επιστολικές ψήφους οι 73 ήταν από τη Ν.Δ. και οι 78 από την αντιπολίτευση, που το προηγούμενο βράδυ αποχωρώντας από τη Βουλή καταδίκαζε τη «βιομηχανία» των επιστολικών ψήφων και εμέμφετο το προεδρείο γιατί τις είχε αποδεχθεί. Πλήρης φαρισαϊσμός. Προσωπικά είμαι υπέρ της εφαρμογής του άρθρου 70 Α προ κορωνοϊού. Θα συζητήσω το θέμα με συναδέλφους από όλα τα κόμματα.

Στην ομιλία σας προς το Σώμα, αμέσως μετά την εκλογή σας, είπατε ότι ο βουλευτής πρέπει να είναι παράδειγμα ήθους. Εσάς σας ικανοποιεί η εικόνα της Βουλής;

Είμαι στη Βουλή από το 1990, σε μια εποχή με έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις (σκάνδαλο Κοσκωτά κ.ά.), δηλαδή τα μισά χρόνια της ζωής μου τα έχω περάσει μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Το θεωρώ δεύτερο σπίτι μου. Ναι, αναπολώ τις όμορφες πολιτικές στιγμές του παρελθόντος, όπου οι αντιπαραθέσεις σπάνια κατέληγαν σε ύβρεις. Η σημερινή εικόνα πρέπει να βελτιωθεί, όχι με πειθαρχικά μέσα (ο κανονισμός για αντικοινοβουλευτική συμπεριφορά θα γίνει αυστηρότερος), αλλά με αλλαγή στη στάση του καθενός από εμάς, τους εκπροσώπους του λαού.

Αν το κλίμα αυτό, το οποίο είναι πράγματι τοξικό συνεχιστεί , μήπως οι εκλογές θα ήταν η λύση; Το αναφέρω διότι φαίνεται ότι η ένταση στη συζήτηση στη Βουλή διεγείρει και την κοινωνία. Τα social media κατακλύζονται από οργή και ύβρεις.

Ως πρόεδρος της Βουλής είμαι ξεκάθαρα υπέρ της συνταγματικής τάξης, δηλαδή, εκλογές να γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός αν κάποια κυβέρνηση χάσει τη δεδηλωμένη μέσα στο Κοινοβούλιο. Τέτοιο ενδεχόμενο, παρά τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, εκτιμώ ότι δεν υπάρχει. Το αντίδοτο στην τοξικότητα δεν είναι οι εκλογές, αλλά η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα του πολιτικού προσωπικού στο σύνολό του.

Τον περίφημο «κόφτη» θα τον φέρετε; Σχεδιάζετε άλλες αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής;

Οπως έχω ήδη ανακοινώσει, έχει διαπιστωθεί στην πράξη ότι ένας Κανονισμός που ψηφίστηκε πριν από σχεδόν 40 χρόνια με μικρό αριθμό Κοινοβουλευτικών Ομάδων και σε διαφορετικές συνθήκες τόσο πολιτικές όσο και τεχνολογικές δυνατότητες, χρήζει ανανέωσης. Υστερα από τόσα χρόνια κοινοβουλευτικής παρουσίας εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο σημαντικότερος κρίκος, όταν φτάνουμε στον πυρήνα του κοινοβουλευτισμού, είναι ο βουλευτής που αφουγκράζεται και μπορεί να εκφράσει τα προβλήματα και τις ανησυχίες των καθημερινών ανθρώπων. Ο βουλευτής που πολλές φορές εγγράφεται στη συζήτηση ενός νομοσχεδίου στις 10:00 το πρωί και ξεκινά ο πρώτος εξ αυτών να τοποθετείται επί του νομοσχεδίου ύστερα από 7 ώρες και ο τελευταίος μετά τα μεσάνυχτα. Αυτό συμβαίνει διότι προηγούνται, πέραν των αναγκαίων εισηγητών/αγορητών, οι πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι και οι υπουργοί με τις ομιλίες και τις πολλαπλές παρεμβάσεις τους, που πολλές φορές είναι και σε πολλαπλάσιο από τον προβλεπόμενο χρόνο. Αρα, είναι απολύτως αναγκαία μια ευρύτερη τροποποίηση που θα ξεκινήσει από το απολύτως προφανές, δηλαδή το γεγονός ότι οι χρόνοι υπάρχουν για να τηρούνται, πάντα με σχετική αλλά καθορισμένη ανοχή. Ο «κόφτης» δεν είναι δική μας εφεύρεση, άλλωστε αποτελεί πραγματικότητα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε άλλα εθνικά Κοινοβούλια, αλλά δεν θα είναι μόνο αυτό. Θα είναι μια ευρύτερη τροποποίηση που θα προκύψει και από διαβούλευση με τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες στο πλαίσιο σεβασμού στον βουλευτή και στον ρόλο του.

Η κυβέρνηση -και κατ’ επέκταση η Νέα Δημοκρατία- μοιάζει να διάγει περίοδο δημοσκοπικής πίεσης. Τι έχει χάσει σε σχέση με την περίοδο που επιτύγχανε το 40% στις εκλογές;

Yπηρετώ αυτή την παράταξη από το 1964 (νεολαία της ΕΡΕ) και τη γνωρίζω όσο λίγοι. Οποιος, λοιπόν, υποτιμά τη δύναμη της λαϊκής βάσης αυτής της παράταξης καταλήγει σε λάθος υπολογισμούς και σε λάθος πολιτικά συμπεράσματα. Την κρίσιμη ώρα, ο λαϊκός πατριωτικός κόσμος μας γνωρίζει τι πρέπει να κάνει. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η παράταξη επέζησε, μόνη αυτή, μέσα και έπειτα από μεγάλες πολιτικές αναταράξεις. Αναγκαία η επανάκτηση της επαφής με τη λαϊκή μας βάση.

Τι πρέπει να κάνει η Νέα Δημοκρατία για να επαναπροσεγγίσει παραδοσιακά το κοινό που την εμπιστεύτηκε, αλλά έχει απομακρυνθεί από αυτή;

Επαναπροσέγγιση με ρεαλιστικές λύσεις των προβλημάτων που απασχολούν τον λαό. Ελπίζω και εύχομαι για το συγκεκριμένο θέμα να ακούσουμε ουσιαστικές εξαγγελίες από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Παρά τις μεμψίμοιρες εκτιμήσεις κάποιων, ίσως οι εκπλήξεις να είναι πολύ ευχάριστες γι’ αυτούς που το έχουν πράγματι ανάγκη.

Εχετε πει ότι δεν θα είστε ξανά υποψήφιος. Αν η ηγεσία κρίνει επιβεβλημένο να είστε στα ψηφοδέλτια, θα το ξανασκεφτείτε;

Τέτοια δημόσια δήλωση δεν ενθυμούμαι να έχω κάνει. Εκλέγομαι συνεχώς (12 φορές) από το 1990 σε μια δύσκολη περιφέρεια όπως είναι η Α’ Αθηνών. Εχω τιμηθεί από τον λαό της πόλης μου και έχω προσπαθήσει να μην τον απογοητεύσω. Οταν έρθει η ώρα των εκλογών, τις σκέψεις μου θα τις μοιραστώ με τον πρόεδρο του κόμματός μου και τότε θα μάθετε τις τελικές αποφάσεις μου.

Γράφτηκε ότι όλοι οι υπάλληλοι της Βουλής θα λάβουν επίδομα ανθυγιεινής εργασίας. Ισχύει;

Ολα ξεκίνησαν από μια ανάρτηση σε site που ανασκευάστηκε και εν συνεχεία αναδημοσιεύεται με όσα αναφέρονται να είναι παντελώς αβάσιμα. Το θέμα που αναφέρουν είναι η δήθεν χορήγηση επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας σε όλους τους υπαλλήλους της Βουλής. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Με τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής που ψήφισαν σχεδόν όλες οι Κ.Ο. στις 15 Ιουλίου 2025 το προτελευταίο και το τελευταίο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 164 Δ αντικαταστάθηκαν, ώστε το ήδη χορηγούμενο επίδομα ανθυγιεινής εργασίας από το 2015 να επικαιροποιηθεί στο πλαίσιο εναρμόνισης με τις αντίστοιχες υπουργικές αποφάσεις που ισχύουν από το 2024. Η ισχύς της ανωτέρω τροποποίησης αρχίζει από 1/1/2025 και η εν λόγω απόφαση δεν έχει ακόμη εκδοθεί, αλλά πρόκειται για συμμόρφωση της Βουλής με την κείμενη νομοθεσία, γεγονός που αποτελεί υποχρέωσή μας και αυτό άλλωστε αποτυπώνεται και στην απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, θα λάβουν μόνο όσοι ήδη το δικαιούνται υπό αντίστοιχες συνθήκες και στο υπόλοιπο Δημόσιο, π.χ. το προσωπικό καθαριότητας, εργατών-τριών, νοσηλευτών-τριών, άρα σε καμία περίπτωση όλο το προσωπικό της Βουλής. Πέραν, όμως, του τελείως ανυπόστατου περί διαφορετικής μεταχείρισης των υπαλλήλων της Βουλής σε σχέση με τους υπόλοιπους υπαλλήλους του Δημοσίου, υπάρχει και κάτι ακόμη πιο προκλητικό. Καταγγέλλουν ως ανάλγητη τη Βουλή των Ελλήνων έναντι των ιπτάμενων, των πυροσβεστών, των Σωμάτων Ασφαλείας, όταν ομοφώνως η Βουλή υιοθετεί κάθε χρόνο παιδιά πεσόντων των ανωτέρω κατηγοριών ενώ παράλληλα τα τελευταία χρόνια επιχορηγεί με σημαντικά κονδύλια από τον προϋπολογισμό της, εγκαταστάσεις και λοιπές ανάγκες των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων με δική της πρωτοβουλία και μόνο, αναγνωρίζοντας τον ρόλο τους.

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα της Realnews

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα της Realnews