Η Βούλα Πατουλίδου, γνωστή Ολυμπιονίκης, αντιμετωπίζει δύσκολες στιγμές μετά την απώλεια του συζύγου της, Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη, που υπήρξε το μεγάλο της στήριγμα.
Η ζωή της είναι γεμάτη επιτυχίες και προκλήσεις, από την κατάκτηση του χρυσού ολυμπιακού μεταλλίου το 1992 μέχρι την ενασχόλησή της με την πολιτική.
Παρά τις κρίσεις στον γάμο της, η σχέση της με τον Ζαρζαβατσίδη διήρκησε πάνω από 40 χρόνια, βασισμένη στην αγάπη και τον αλληλοσεβασμό.
Η Πατουλίδου έχει επίσης μιλήσει ανοιχτά για τις πλαστικές επεμβάσεις που έκανε για να αισθάνεται καλύτερα με τον εαυτό της, αντιμετωπίζοντας τον πόνο και την κριτική με θάρρος.
Πιο αναλυτικά
Η Βούλα Πατουλίδου βιώνει πολύ δύσκολες στιγμές. Ο σύζυγός της, Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης, όπως αποκάλυψε η ίδια με μία σπαρακτική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, έφυγε από τη ζωή και σκόρπισε ανείπωτη θλίψη – δείτε εδώ την ανάρτησή της.
Ήταν το μεγάλο της στήριγμα, καθώς ήταν δίπλα της σε όλα και η απώλειά του της έχει ήδη στοιχίσει (δείτε εδώ από τι έφυγε). Έχει ζήσει, όμως, μία ζωή γεμάτη και έντονη, με πολλές δυσκολίες και είναι σίγουρο πως θα καταφέρει να νικήσει τον πόνο και να βγει ακόμη πιο δυνατή.
Μιλώντας για την ζωή της, αξίζει να ρίξει κανείς μία ματιά στο παρελθόν της…
Η ζωή της Βούλας Πατουλίδου
Η καταγωγή και οι σπουδές
Γεννήθηκε στον Τριπόταμο Φλώρινας και είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.). Κατέχει, μάλιστα, και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη Δημόσια Διοίκηση, ενώ φέρει τον βαθμό της υποπλοιάρχου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ο αθλητισμός και οι Ολυμπιακοί αγώνες
Οι Ολυμπιακοί αγώνες μπήκαν από νωρίς στη ζωή της. Η πρώτη της συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν το 1988 στη Σεούλ, όπου κατέλαβε τη 15η θέση στα 100μ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, όμως, στις 5 Αυγούστου 1992, έκανε περήφανη όλη την Ελλάδα με την συμμετοχή της, καθώς κατέκτησε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στη Βαρκελώνη στα εμπόδια των 100 μ. με επίδοση 12,64, φωνάζοντας: «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!», που έμεινε στην ιστορία. Ήταν, μάλιστα, το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ελλάδας στον στίβο από το 1912!
«Πίστευα ότι θα μπορούσα να πάρω την 3η θέση. Αυτήν κυνηγούσα. Αν θέλετε το πιστεύετε, έτρεχα και έλεγα, στο τέταρτο, στο έβδομο, όγδοο, ένατο, δέκατο εμπόδιο, ότι πάω για την 3η, πάω για την 3η, και ξαφνικά βρέθηκα πρώτη. Δεν μπορώ να το καταλάβω, δεν μπορώ να το πιστέψω! Απλά μπήκα στην κούρσα, ευτυχισμένη που ήμουν στον τελικό, και το μόνο που σκέφτηκα και έλεγα, ήταν για την Ελλάδα ρε γαμώτο θα τρέξω, για κανέναν άλλον. Και απλά ήταν τόσο υπερόπτες όλες εκεί μέσα οι αθλήτριες, που νόμιζαν ότι μεταξύ τους θα κυνηγήσουν, και είπα μην, περιμένετε και μένα», είχε εξομολογηθεί τότε για το κατόρθωμά της.
Δύο χρόνια αργότερα, στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1994, πήρε χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. και στα εμπόδια των 100 μ., ενώ και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1991 είχε κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ..
Μετά τη νίκη της στη Βαρκελώνη, ωστόσο, άλλαξε άθλημα και αγωνίστηκε στο άλμα εις μήκος, όπου έκανε ατομική επίδοση 6,71 το 1995. Το 1996, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας, η Πατουλίδου ήρθε 10η στον τελικό του άλματος εις μήκους.
Διακρίθηκε αρκετές φορές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου. Ήταν 1η στο Μπρούνο Τζάουλι το 1995 στα εμπόδια των 100 μ., στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1990 στα 100 μ. και στα εμπόδια των 100 μ. και στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1994 στο άλμα εις μήκος.
Από το 2000 επέστρεψε στα 100 μ. και στα 60 μ.. Το καλοκαίρι του 2000 συμμετείχε στην τέταρτη Ολυμπιάδα της καριέρας της, στο Σίδνεϊ με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4×100 μ., και κατέλαβε τη 10η θέση. Το 2001 έφτασε ως τους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου. Ήταν μέλος και της ολυμπιακής ομάδας του 2004, στη σκυταλοδρομίας 4×100 μ.. Στις 9 Δεκεμβρίου 2004 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την ενεργό δράση.
Η ενασχόλησή της με την πολιτική
Τότε είναι που αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική. Το 2006 έθεσε υποψηφιότητα ως Νομάρχης στη Θεσσαλονίκη, όπου πήρε το ποσοστό του 32% και στις 27 Ιουνίου 2006 παρουσίασε τον συνδυασμό της «Για τη Θεσσαλονίκη».
Στις περιφερειακές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 18 Μαΐου 2014 και στις 25 Μαΐου 2014 συμμετείχε στον συνδυασμό Απόστολος Τζιτζικώστας «Αλληλεγγύη Σύγχρονη Ανθρώπινη Μακεδονία» και εξελέγη Αντιπεριφερειάρχης της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης. Επανεξελέγη το 2019 με περίπου 42.000 ψήφους, πρώτη σε σταυρούς σε όλη την Ελλάδα, ενώ επανεξελέγη και το 2023. Στις ευρωεκλογές του 2024, μάλιστα, ήταν υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία.
Η οικογένειά της
Με τους γονείς της είχε πάντα μία πολύ ιδιαίτερη σχέση. «Και οι δυο γονείς μου ήταν συντηρητικοί, ήταν αρνητικοί στον αθλητισμό», είχε πει σε συνέντευξή της στο παρελθόν, ωστόσο ήταν πολλοί δεμένοι. Γι’ αυτό και όταν επέστρεψε στον τόπο καταγωγής της, από όπου ο πατέρας της είχε διωχθεί, μετά τη νίκη της αισθάνθηκε πως τον δικαίωσε: «Η δικαίωση ήταν όταν πήγα στη Φλώρινα, στον τόπο μου, γιατί ο πατέρας έφυγε διωγμένος από εκεί».
Στον πατέρα της, γενικότερα, είχε μεγάλη αδυναμία: «Η απώλεια του πατέρα μου στοιχίζει ακόμα και τώρα, ήταν “αρχοντάνθρωπος”. Ο γιος μου έχει τον πατέρα μου τατουάζ, είναι κάτι συμβολικό, γι’ αυτό και δεν είπα τίποτα», είχε εξομολογηθεί ακόμη.
Όσον αφορά στη μητέρα της, είχε αποκαλύψει ίσως την πιο δυνατή στιγμή που έζησαν μαζί: «Η μαμά μου με γέννησε στο σπίτι με μαμή».
Η προσωπική της ζωή
Πέρα από τους γονείς της, από πολύ μικρή ηλικία είχε στο πλευρό της να την στηρίζει τον σύζυγό της, Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Οι δυο τους γνωρίστηκαν το 1984 όταν εκείνη ήταν 19 χρονών και προσπαθούσε να δυναμώσει μέσω άρσης βαρών. Εκείνος τότε ήταν αθλητής άρσης βαρών και τον φώναζαν με την προσωνυμία «Μπάμπος».
«Με τον άντρα μου είμαστε μαζί 40 χρόνια. Με πήγε να με βοηθήσει να γίνω πιο δυνατή στα βάρη, γιατί ήταν καθηγητής της άρσης βαρών. Μόλις με είδε μου είπε “τι κάνεις εδώ;”. Μου πήρε τον τσαμπουκά κατευθείαν. Η μητέρα μου δεν τον ήθελε, ήταν θεριό και λέει “τι ήταν αυτός ο γορίλας;” Τον αγάπησα αμέσως γιατί με έμαθε να γελάω, να βλέπω τα καλά μου χαρακτηριστικά. Κέρδισα τους Ολυμπιακούς Αγώνες γιατί είχα αυτόν δίπλα μου. Στην εκκίνηση γυρίζω και ήταν εκεί γιατί εκεί ήταν το ζόρι», είχε πει για την γνωριμία τους.
Η Ολυμπιονίκης έχει αποκαλύψει στο παρελθόν ότι υπήρξε το μεγαλύτερό της στήριγμα στην πορεία της, ενώ αποδίδει σε εκείνον τη συναισθηματική στήριξη που ήταν κρίσιμη για το χρυσό μετάλλιο της στους Ολυμπιακούς του 1992: «60 % το σύζυγό μου, 20 % προπονητής, 10 % εγώ», τόνιζε τότε σε συνέντευξή της.
Λόγω του αθλητισμού η Βούλα Πατουλίδου ανέβαλε τη μητρότητα για περίπου 14 χρόνια, ωστόσο όταν πήραν από κοινού την απόφαση να δημιουργήσουν οικογένεια, ήρθε στη ζωή τους ο γιος τους, τον οποίο ονόμασαν Γιώργο. Του είχαν και οι δύο τρελή αδυναμία, όμως, εκείνη δεν μπορούσε να κάνει κι άλλο παιδί.
Σε συνέντευξή της είχε εξηγεί γιατί: «Δεν θα μπορούσα να κάνω παραπάνω από ένα παιδί γιατί δεν γινόταν. Μένεις έγκυος, μέχρι πού θα γυμνάζεσαι; Τον πρώτο μήνα; Τον δεύτερο; Γιατί υπάρχει φόβος ότι θα χάσεις το παιδί. Εγώ γυμναζόμουν και μου έλεγε ο γιατρός “φτάνει, το πατίκωσες το παιδί”» συνέχιζε σχετικά με το ζήτημα της διακοπής του συμβολαίου στις αθλήτριες: «Πρέπει να το δούμε πολύ σοβαρά αυτό το θέμα. Θα έπρεπε να είχαμε βρει λύσεις. Είναι αλήθεια γιατί σου λέει “σε πληρώνω για συγκεκριμένο συμβόλαιο κι αν μείνεις έγκυος δεν μου κάνεις”».
Μάλιστα, για τον γιο της, είχε αναφέρει: «Το γεγονός ότι ήμουν η πρώτη χρυσή Ολυμπιονίκης ήταν περισσότερο βάρος για το παιδί μου, του έλεγαν να γίνει σαν εμένα. Ο γιος μου όταν ήταν 14 χρονών μου είπε ότι φοβόταν μην είναι ο αποτυχημένος της οικογένειας. Έχασα τη φωνή μου εκεί».
«Δεν πίεσα ποτέ τον γιο μου να είναι πρώτος. Έξαλλου έχει ήδη τη σκιά του πάτερα του και τη δίκη μου πάνω του. Ο γιος μου ήταν το μοναδικό πράγμα που μου ήρθε εύκολα στη ζωή μου. Παρότι είχα γυναικολογικά προβλήματα, έμεινα έγκυος. Ήθελα να αποκτήσω και άλλα δυο παιδιά, άλλα δεν τα κατάφερα, γι’ αυτό πιέζω τον γιο μου να μου κάνει τρία εγγόνια», είχε πει ακόμη.
Η σχέση της με τον Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη διήρκησε για πάνω από 40 χρόνια, από το 1984 έως σήμερα. Παρόλο που αντιμετώπισαν σημαντικές κρίσεις, με αλληλοσεβασμό, διακριτικότητα και αγάπη κατάφεραν να τις ξεπεράσουν. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο παρελθόν ο Δημήτρης Ζαρζαβατσίδης αντιμετώπισε μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του που έφτασε στα όρια του θανάτου, καθώς υπέστη καρδιακή ανακοπή.
Σε πρόσφατη συνέντευξή της, η Βούλα Πατουλίδου είχε μιλήσει για τα δημοσιεύματα που τους ήθελαν να περνούν κρίση στη σχέση τους, λέγοντας χαρακτηριστικά στην εκπομπή Happy Day: «Με τον σύζυγό μου είμαστε μαζί 41 χρόνια. Τον θαυμάζω γιατί με έχει μάθει να γελάω. Εκνευρίζομαι γιατί όταν θες να μαλώσεις, έχει μία ατάκα και μία ευφυία και σε κάνει να γελάς. Όταν γράφτηκε αυτό για το “κέρατο”, μου είπε “από εδώ και πέρα θα με φωνάζεις εραστή”. Τον λέω μπόμπο. Έτσι τον γνώρισα. Θέλει μαγκιά ψυχής για να μπορείς να αποδέχεσαι τον σύντροφό σου. Για χωρισμό και ιστορίες, όχι δεν έχουμε περάσει κρίση. Κρίση έχουμε περάσει λόγω υγείας. Ήταν πολύ πιο δυνατή η αγάπη από τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζαμε», εξομολογήθηκε αρχικά – δείτε εδώ για ποιο περιστατικό μιλάει σχετικά με το “κέρατο”.
Οι πλαστικές
Μεγάλο κεφάλαιο και δύσκολο στη ζωή της Βούλας Πατουλίδου είναι και οι πλαστικές, για τις οποίες είχε μιλήσει στο περιοδικό Down Town, όπου εξηγούσε τον λόγο που οδηγήθηκε στην πλαστική στο πρόσωπό της, αλλά και στην αντιμετώπιση του κόσμου μετά από αυτήν.
«Δεν έκανα πλαστική για να αρέσω αλλά για να μου αρέσω. Μου έξυσαν όλο το δέρμα του προσώπου. Βίωσα απίστευτο πόνο. Αιμορραγούσα συνεχώς τις επόμενες ημέρες. Πονούσα πάρα πολύ. Θυμάμαι έλεγα στον γιατρό: “Είσαι σίγουρος ότι θα ξαναβγώ στο κόσμο;”. Όταν πέρασε το πρώτο διάστημα ήταν απίστευτη η αναπτέρωση του ηθικού.
Γι’ αυτό βγήκα και το είπα. Ξέρω τι συναισθηματική ανυδρία αισθάνεσαι όταν είσαι νέος και δε μπορείς να το ευχαριστηθείς. Γι’ αυτό και προτρέπω όλους τους νέους ανθρώπους να αλλάξουν ότι τους ενοχλεί στην εμφάνισή τους», δήλωνε, ενώ συμπλήρωνε: «Έχω γίνει 53 ετών και μου λένε, “τι ωραία γυναίκα που είστε”. Τους απαντώ, “Με δουλεύετε; Στα 20 δεν ήμουν, στα 30 δεν ήμουν, στα 40 δεν ήμουν και τώρα έχω γίνει;”».
Για την εμφάνισή της την περίοδο που ήταν αθλήτρια, επισήμανε: «Όταν ήμουν ενεργή πρωταθλήτρια ήμουν ένα θεριό, γιατί αυτό ήταν προαπαιτούμενο για καλύτερες επιδόσεις. Μια αθλήτρια του ύψους είναι κύκνος. Μια δρομέας και ειδικά εμποδίων φαίνεται θεριό. Είναι δυνατόν να χαιρόμουν που με έλεγαν σπυριάρα ή ότι έχω ξεφύγει από τα όρια του γυναικείου προτύπου;
Έμπαινα στο λεωφορείο και δεν έπιανα τη χειρολαβή γιατί έδειχνε ο τραπεζοειδής και ο δικέφαλος σαν να ήμουν λιμενεργάτης. Κρατιόμουν πάντα χαμηλά στο στύλο για να μη φαίνονται οι μύες. Είναι λογικό. Αλλά συνειδητοποιείς ότι έτσι πρέπει να συμβεί».
