Αυτή η πλημμύρα, σύμφωνα με πρόσφατες γεωλογικές μελέτες, μετέτρεψε γρήγορα μια ξηρή και αλμυρή λεκάνη στη Μεσόγειο Θάλασσα που γνωρίζουμε σήμερα. Η πλημμύρα, η οποία θεωρητικά προήλθε από τον Ατλαντικό Ωκεανό, πιστεύεται ότι διέσχισε το Στενό του Γιβραλτάρ με εκπληκτικό ρυθμό, δημιουργώντας τη Μεσόγειο σε λίγα χρόνια ή και μήνες, ισχυρίζονται οι επιστήμονες.

Πώς γεννήθηκε η Μεσόγειος Θάλασσα σε χρόνο ρεκόρ
Πριν από την πλημμύρα της Μεσογείου , η περιοχή ήταν μια τεράστια λεκάνη αλατιού, ως επί το πλείστον άνυδρη και απομονωμένη από τον Ατλαντικό Ωκεανό . Πιστεύεται ότι μια τεράστια εισροή νερού από τον Ατλαντικό συνέβη ξαφνικά, περνώντας ορμητικά μέσα από το Στενό του Γιβραλτάρ. Η ταχύτητα αυτής της ροής του νερού λέγεται ότι ήταν τόσο τεράστια που σχημάτισε μια βαθιά τάφρο, η οποία έγινε το θεμέλιο της Μεσογείου Θάλασσας. Σύμφωνα με τη θεωρία, αυτή η πλημμύρα απέλυσε έναν τεράστιο όγκο νερού, περίπου 1.000 φορές μεγαλύτερο από τον σημερινό ποταμό Αμαζόνιο , δημιουργώντας μια δραματική μετατόπιση στη γεωγραφία της περιοχής.

Αυτή η πρωτοποριακή θεωρία, που προτάθηκε για πρώτη φορά σε μια μελέτη του 2009 , βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ανακάλυψη υποθαλάσσιων φαραγγιών στο Στενό του Γιβραλτάρ , τα οποία οι ειδικοί πιστεύουν ότι δημιουργήθηκαν από την καταστροφική πλημμύρα. Η θεωρία, γνωστή ως μεγαπλημμύρα του Zanclean, δεν είναι χωρίς αμφιλεγόμενες απόψεις. Ωστόσο, παραμένει αντικείμενο συνεχούς έρευνας και συζήτησης στην επιστημονική κοινότητα.

Πρόσφατες μελέτες έχουν παράσχει ακόμη περισσότερα στοιχεία υπέρ αυτής της θεωρίας του μεγαπλημμυρικού φαινομένου . Οι γεωλόγοι εξετάζουν ιζηματογενή πετρώματα από την εποχή του Zanclean, αναζητώντας ενδείξεις σχετικά με τις επιπτώσεις του κατακλυσμού. Αυτά τα πετρώματα περιέχουν στρώματα που αφηγούνται την ιστορία του μετασχηματισμού της Μεσογείου. Κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, ανακαλύφθηκε ένα παχύ στρώμα αλατιού, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη μιας τεράστιας αλλαγής πριν από εκατομμύρια χρόνια, όταν οι τεκτονικές πλάκες μετατοπίστηκαν και απομόνωσαν τη Μεσόγειο από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Πάνω από αυτό το στρώμα αλατιού, ιζήματα γεμάτα με απολιθώματα από ρηχές, χαμηλής περιεκτικότητας σε αλάτι λίμνες αποκάλυψαν την επιμονή ενός πολύ πιο ξηρού περιβάλλοντος πριν από τον κατακλυσμό.

Τα ιζηματογενή στρώματα παρέχουν βασικές πληροφορίες για τη φύση της πλημμύρας. Πάνω από το αλάτι, οι ερευνητές βρήκαν τυπικά ιζήματα βαθέων υδάτων, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Μεσόγειος Θάλασσα είχε μετατραπεί σε ένα πολύ βαθύτερο, πιο αλμυρό υδάτινο σώμα μετά την πλημμύρα. Αυτά τα ευρήματα έχουν ενισχύσει περαιτέρω τη θεωρία ότι μια τεράστια πλημμύρα από τον Ατλαντικό αναμόρφωσε δραματικά την περιοχή.

Οι σχηματισμοί βράχων υποδηλώνουν επιπτώσεις από μεγαπλημμύρες
Ένα από τα πιο πειστικά στοιχεία που υποστηρίζουν την υπερπλημμύρα του Zanclean προέρχεται από βραχώδεις σχηματισμούς που εμφανίζουν ασυνήθιστες κοιλότητες. Αυτοί οι σχηματισμοί, παρόμοιοι με εκείνους που βρίσκονται σε περιοχές που έχουν βιώσει άλλες υπερπλημμύρες, ανακαλύφθηκαν από μια ομάδα με επικεφαλής τον Μαλτέζο επιστήμονα του βυθού Aaron Micallef. Τα εν λόγω πετρώματα, εκτεθειμένα στα νερά της πλημμύρας, παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες με τα πετρώματα που βρέθηκαν στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, ΗΠΑ, τα οποία είχαν επίσης επηρεαστεί από υπερπλημμύρες στο παρελθόν.

Η υπόθεση της ερευνητικής ομάδας ήταν ότι αυτοί οι βραχώδεις σχηματισμοί ήταν άμεσο αποτέλεσμα των τεράστιων πλημμυρικών υδάτων. Καθώς διερεύνησαν περαιτέρω, βρήκαν βραχώδη συντρίμμια , συμπεριλαμβανομένων ογκόλιθων, διάσπαρτα κατά μήκος των λόφων της περιοχής της Μεσογείου. Ο τύπος των βραχωδών συντριμμιών που βρέθηκαν ταίριαζε με αυτόν που παρατηρήθηκε στις κοιλότητες , παρέχοντας περαιτέρω στοιχεία ότι η πλημμύρα προκάλεσε σημαντικές γεωλογικές αλλαγές στην περιοχή.

Η προσομοίωση υπολογιστή που έφερε στη ζωή τον κατακλυσμό
Για να υποστηρίξουν τη θεωρία τους, οι ερευνητές, Daniel García-Castellanos και Paul Carling, ανέπτυξαν μια προσομοίωση σε υπολογιστή «για το πώς τα νερά της πλημμύρας μπορεί να διέσχισαν ένα μέρος της Σικελίας».

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα νερά των πλημμυρών χάραξαν τη Μεσόγειο Θάλασσα με εκπληκτική ταχύτητα. Η συνεχιζόμενη έρευνα συνεχίζει να αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτόν τον απίστευτο μετασχηματισμό που έλαβε χώρα πριν από εκατομμύρια χρόνια.