Το άρθρο αναδεικνύει την πλούσια ιστορία του μποξ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αρχίζοντας από τις πρώτες απεικονίσεις αγώνων στην Σουμερία γύρω στο 5000 π.Χ. και φτάνοντας έως τους σύγχρονους αγώνες.
Εξετάζει σημαντικά γεγονότα, όπως την εισαγωγή της πυγμαχίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 688 π.Χ., τις εξελίξεις κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και τη μεταμόρφωση του αθλήματος στην Αγγλία τον 18ο αιώνα. Το άρθρο αναφέρεται επίσης σε εμβληματικούς πυγμάχους και αγώνες, όπως οι αλληλεπιδράσεις του Τζακ Λόντον με τον Τζακ Τζόνσον και η επιρροή του μποξ στον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας τις κοινωνικές και πολιτικές πτυχές του αθλήματος.
Στο τέλος, παρατίθεται μια λίστα με τους δέκα μεγαλύτερους αγώνες στην ιστορία του μποξ, καταδεικνύοντας την ένταση και τη δραματικότητα που χαρακτηρίζουν αυτό το άθλημα.
Πιο αναλυτικά
Τον Ιανουάριο του 1681 καταγράφεται ο πρώτος αγώνας μποξ που γίνεται στην Αγγλία μεταξύ του χασάπη και του ιπποκόμου του Δούκα του Albemarle με νικητή τον πρώτο.
Όμως η ιστορία της πυγμαχίας ή του μποξ όπως το αποκαλούμε, ξεκινά χιλιετίες νωρίτερα. Οι πρώτες απεικονίσεις αγώνων πυγμαχίας βρέθηκαν στα ερείπια ενός αρχαίου ναού στην Σουμερία και χρονολογούνται περίπου στο 5000 π.Χ. Δυο χιλιετίες αργότερα στην Αίγυπτο, βλέπουμε αντίστοιχες απεικονίσεις. 
Σαντορίνη, τοιχογραφία, οι Πυγμάχοι
Η πυγμαχία έγινε Ολυμπιακό αγώνισμα το 688 π.Χ. στους 23ους Ολυμπιακούς αγώνες. Πρώτος ολυμπιονίκης πυγμάχος ήταν ο Ονόμαστος από την Σμύρνη. Στα ρωμαϊκά χρόνια η πυγμαχία είναι ένα αιματηρό αγώνισμα, ενώ ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος τις απαγορεύει. Ο μεγάλος χαράκτης Άλμπρεχτ Ντύρερ απεικονίζει την τεχνική της πυγμαχίας σε ένα εγχειρίδιο το οποίο είχε παραγγείλει ο Αυτοκράτορας Μαξιμίλιαν. Η σύγχρονη μορφή της πυγμαχίας πήρε την μορφή της στην Αγγλία του 1700. Το 1719 ο Τζέημς Φιγγ που ήταν δάσκαλος της ξιφασκίας ανέλαβε τον τίτλο του «Champion of England» της πυγμαχίας και ίδρυσε το πρώτο αθλητικό γυμναστήριο για αυτό το άθλημα. Η πυγμαχία γυναικών χρονολογείται από τον εικοστό αιώνα, από το 1994.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα, η πυγμαχία δεν εθεωρείτο “ευγενής τέχνη”. Κάθιδρο και θορυβώδες κοινό, ματωμένες πετσέτες, πρησμένα και μωλωπισμένα μάτια. Ένας δημοσιογράφος αναλαμβάνει να δείξει μια άλλη όψη σε σκηνές που θεωρούνταν ασήμαντες, χυδαίες ή αηδιαστικές. Πρόκειται για τον Tζακ Λόντον που γράφει τις «Ιστορίες του Μποξ». Η αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο πρωταθλητές βαρέων βαρών, τον Τζόνσον και τον Μπέρνς, που γίνεται μέσα στο καινούργιο στάδιο του Σύντνεϋ, ήταν η πρώτη ανταπόκρισή του για την New York Herald και την Austra-lian Star.
Τζακ Τζόνσον
Ο Λόντον θα αφιερώσει στον Τζόνσον άλλα δώδεκα άρθρα από τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο του 1910. Η New York Herald και μια αλυσίδα εφημερίδων του είχαν αναθέσει να εκθέσει λεπτομερώς όλο τον χρόνο της προπόνησης του Τζόνσον και του αντιπάλου του Τζίμ Τζέφρυς, πριν από τον αγώνα που τους έφερε αντιμέτωπους στο Ρίνο, στις 4 Ιουλίου 1910. Ο πυγμάχος γίνεται λογοτεχνικός ήρωας με την πένα του Λόντον.
Το μποξ, η σκληρή προπόνηση, τα στοιχήματα, το αίμα η μεγάλη σωματική ένταση και η πάλη που φτάνει μέχρι τα άκρα, ενέπνευσαν πολλούς δημιουργούς του κινηματογράφου όπως τον Ντάρεν Αρονόφσκι, που με το εξαιρετικό the Wrestler (O Παλαιστής), του 2008, προκάλεσε 
την επάνοδο, έστω και προσωρινή, του Mίκι Ρουρκ. Ο Tσάρλι Τσάπλιν βάζει τα γάντια του μποξ στα “Φώτα της Πόλης” ενώ ένα από τα κλασικότερα φιλμ του είδους, είναι το «Requiem for a Heavyweight», όπου ο Άντονι Κουίν, αφού χάνει από τον Cassius Clay, αντιμετωπίζει την ζωή μετά το μποξ, δηλαδή χωρίς ικανότητες, λεφτά και μέλλον. Ας μην ξεχνάμε όλη τη σειρά Ρόκι με τον Συλβέστερ Σταλόνε αλλά και το συγκινητικό The Champ με τον Γιον Βόιτ στη συγκινητική ιστορία ενός πρώην μποξέρ που μετά από τραυματισμό εγκατέλειψε το άθλημα και γίνεται εκπαιδευτής αλόγων, αλλά πιέζεται για να ξαναρχίσει να δίνει αγώνες για να μαζέψει λεφτά για το μικρό γιό του, με κίνδυνο της υγείας του.
The Champ
Στην εμβληματική ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο, Pulp Fiction ο Μπρους Γουίλις ενσαρκώνει το ρόλο του Μπουτς, ενός μποξέρ που στήνει αγώνες.Μια συγκλονιστική ιστορία που έγινε παγκοσμίως γνωστή και από το ομότιτλο τραγούδι του Bod Dylan, Hurricane, είναι αυτή του μποξέρ Rubin «Hurricane» Carter, που κατηγορήθηκε, καταδικάστηκε τρεις φορές ισόβια και φυλακίστηκε για χρόνια, για ένα έγκλημα που δε διέπραξε, μάλιστα τη στιγμή που η καριέρα του βρισκόταν στο απόγειο της.
Στην μεγάλη οθόνη τον υποδύθηκε ο Ντέινζελ Ουάσινγκτον. Στην ταινία Άλι, ο Γουίλ Σμιθ ερμηνεύει τον μοναδικό μποξέρ Muhammed Ali, από τις πρώτες μέρες των ολυμπιακών νικών του μέχρι το πόλεμο που είχε ανοίξει με την Αμερικανική κυβέρνηση. Μια από τις καλύτερες σκηνοθετικές δουλειές του Κλιντ Ίστγουντ είναι το Million Dollar Baby, όπου ο Ίστγουντ, παρουσιάζει τον σκληρό αγώνα μιας νεαρής αθλήτριας πυγμαχίας, τόσο κατά την προπόνηση όσο και κατά τη διάρκεια ενός σοβαρού τραυματισμού της. Η Χίλαρι Σουάνκ πήρε το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της.
Million Dollar BabyΟι δέκα μεγαλύτεροι αγώνες μποξ στην ιστορία του μποξ
1. Muhammad Ali vs. Joe Frazier III — 1 Οκτωβρίου 1975
The Thrilla in Manilla ανάμεσα στους δύο “εχθρούς” που πολλοί τους θεωρούσαν ήδη γερασμένους και ξεπερασμένους. Oι δύο τους όμως παρέδωσαν μια επική μάχη που για πολλά χρόνια ήταν η καλύτερη όλων των εποχών για το περιοδικό Rings και βρίσκεται ακόμη και σήμερα στην πρώτη θέση σχεδόν όλων των ανάλογων κατατάξεων. Νικητής ο Ali με πολύ μεγάλη δυσκολία.
2. Sugar Ray Leonard vs. Thomas Hearns, 16 Σεπτεμβρίου 1981
Δύο κορυφαίοι έπαιζαν για πρώτη φορά. Τους πρώτους γύρους τους πήρε ο Hearns, μετά ο Leonard, μετά ξανά ο Hearns και εν τω μεταξύ είχαν αλλάξει μεταξύ τους στυλ από 2 φορές. Μετά τον 12ο γύρο ο προπονητής του είπε στον Leonard, θα το χάσεις και αυτός κατάφερε να τελειώσει τον αντίπαλο του στον 14ο γύρο με εντυπωσιακό τρόπο.
3. Jack Dempsey vs. Luis Angel Firpo, 14 Σεπτεμβρίου 1923
80.000 θεατές είδαν τον Firpo να “τρώει” 7 νοκ ντάουν στον πρώτο γύρο και τον Dempsey 2!!! O Firpo έπεσε άλλες δυο φορές στον 2ο γύρο πριν το διακόψει ο διαιτητής. Τι άλλο θέλουμε; 
4. Micky Ward vs Arturo Gatti I, 18 Μαΐου 2002
O 9ος γύρος έμεινε στην ιστορία και ακόμη και σήμερα μια ντουζίνα χρόνια μετά, άρθρα συνεχίζονται να γράφονται για την “επικότητα” του 9ου γύρου. Μέσα στα στενά περιθώρια του, ο Ward πέτυχε 60 από τις 82 Power punches που επιχείρησε, ο Gatti 42 στα 60… Ποιος κέρδισε; Δεν έχει σημασία.
5. Marvin Hagler vs. Thomas Hearns, 15Απριλίου 1985
Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψουν αυτή τη μάχη. Απογείωση της πυγμαχίας μέσα από δύο διαφορετικά στυλ μέσα σε μόλις 3 γύρους, ίσως τους καλύτερους γύρους που έχουν παιχτεί ποτέ. Ο Hagler κέρδισε με ΤΚΟ στον τρίτο γύρο.
6. Julio Cesar Chavez vs. Meldrick Taylor -17 Μαρτίου 1990
Μια μάχη που βαφτίστηκε “Κεραυνός vs Αστραπή” δεν θα μπορούσε να λείπει από την λίστα. Αγώνας της χρονιάς και αγώνας της δεκαετίας. Για 11 γύρους ο Taylor έκανε την έκπληξη και πιέζοντας τον Chavez (που είχε ρεκόρ 88-0 τότε) ήταν καθαρά μπροστά σε όλα τα σημεία. Εκεί κάπου κάνει το μοιραίο λάθος και σταματάει να πιέζει σηκώνοντας ελάχιστα τον κορμό του. Ήταν ότι χρειαζόταν ο Chaven που λίγες στιγμές μετά τον είχε βγάλει νοκ άουτ με μια τρομερή επίθεση διαρκείας.
7. Rocky Marciano vs. Jersey Joe Walcott — 23 Σεπτεμβρίου 1952
Το πρώτο Knockdown στην καριέρα του Marciano. Μέχρι τον 13 γύρο ο Walcott είναι μπροστά σε όλα τα σκορ. Εκεί προσπαθεί να ρίξει ένα δεξί αλλά ο Ιταλοαμερικάνος τον προλαβαίνει και με μια θρυλική κόντρα τον στέλνει για ύπνο και διατηρεί το αήττητο σερί του! 
8. Muhammad Ali vs. George Foreman — 30 Οκτωβρίου 1974
Rumble in the Jungle και στο Ζαΐρ ο Muhammad Ali πέτυχε μια από τις σπουδαιότερες ανατροπές της καριέρας του απέναντι σε έναν άλλο τεράστιο του αθλήματος, τον George Foreman. Νικητής ο Ali με ΚΟ.
9. Rocky Graziano vs. Tony Zale 2, 16 Ιουλίου 1947
Οι δύο μάχες των Graziano και Zale Θεωρούνται μέσα στις καλύτερες πυγμαχικές όλων των εποχών με μπόλικο παρασκηνιακό δράμα και φοβερή δράση. Την δεύτερη μάχη τους το περιοδική RINGS την έχει στη δεύτερη θέση όλων των εποχών! Νικητής ο Graziano με ΚΟ στον 6ο!
10. Joe Frazier vs. Muhammad Ali, 8 Μαρτίου 1971
Βαφτισμένος τότε ως ο αγώνας του αιώνα, βρήκε τους δύο πυγμάχους από φίλους να έχουν γίνει εχθροί κυρίως λόγο της πολύ επιθετικής και προσβλητικής ρητορικής του Ali. To ενδιαφέρον που συγκέντρωσε εκείνη η μάχη ξεπέρασε κάθε άλλο αθλητικό γεγονός και το Superbowl! Αγωνιστικά ήταν εξαιρετική και μας έδωσε και ίσως το πιο απολαυστικό αριστερό hook που έχουμε δει πότε, αυτό με το οποίο παραλίγο να ξαπλώσει ο Frazier τον Ali. Νικητής ο Frazier με απόφαση.
