Ένας σχετικά άγνωστος τροπικός ιός, γνωστός ως ιός oropouche, εξαπλώνεται ταχύτατα στη Λατινική Αμερική, με πάνω από 20.000 μολύνσεις από το 2023. Τα συμπτώματά του συγχέονται συχνά με αυτά του δάγκειου πυρετού και του ιού Ζίκα, γεγονός που έχει οδηγήσει σε σημαντική υποαναφορά κρουσμάτων.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν για την “μαζικά υποδιαγνωσμένη” παρουσία του, με κρούσματα να καταγράφονται σε χώρες όπως η Βραζιλία και η Κολομβία. Παρά την ανησυχία για τις επιπτώσεις του στις εγκυμονούσες, δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο ή ειδική θεραπεία, καθιστώντας απαραίτητες τις προφυλάξεις κατά των τσιμπημάτων.
Οι ερευνητές επισημαίνουν την ανάγκη για περαιτέρω μελέτες ώστε να διασαφηνιστούν οι επιπτώσεις του ιού στην υγεία.
Πιο αναλυτικά
Χιλιάδες έχουν ήδη μολυνθεί, αλλά λίγοι έχουν καν ακούσει το όνομά του. Οι επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι θα μπορούσε να είναι μόνο η αρχή.
Ένας ιός, σε μεγάλο βαθμό άγνωστος εκτός των επιστημονικών κύκλων, εξαπλώνεται ραγδαία σε μέρη της Λατινικής Αμερικής, συγκρινόμενος με τον ιό Ζίκα και τον δάγκειο πυρετό, προκαλώντας ανησυχία στους επιδημιολόγους. Γνωστός ως ιός oropouche , έχει ήδη μολύνει πάνω από 20.000 ανθρώπους στην περιοχή από τα τέλη του 2023, με επιβεβαιωμένα κρούσματα σε Βραζιλία, Περού, Κολομβία, Βολιβία και Καραϊβική . Ο ιός, που καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1955 στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο , παρακολουθείται στενά από διεθνείς ερευνητές υγείας, οι οποίοι προειδοποιούν για την «μαζικά υποδιαγνωσμένη» παρουσία του σε τροπικές περιοχές.
Ένας ιός που συγχέεται με τον Ζίκα ή τον Δάγκειο πυρετό εδώ και δεκαετίες
Τα συμπτώματα του ιού Oropouche συχνά συγχέονται με αυτά του δάγκειου πυρετού ή του ιού Ζίκα , με αποτέλεσμα την εκτεταμένη υποαναφορά των κρουσμάτων. Οι ασθενείς συχνά εμφανίζουν πυρετό, πονοκεφάλους, πόνο στις αρθρώσεις και τους μυς, ρίγη, ναυτία, έμετο και δερματικά εξανθήματα . Ενώ πολλοί αναρρώνουν, κάποιοι αναπτύσσουν πιο σοβαρές παθήσεις όπως η ιογενής μηνιγγίτιδα , μια εγκεφαλική λοίμωξη που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Επειδή τα συμπτώματα είναι τόσο παρόμοια με εκείνα άλλων ασθενειών που μεταδίδονται από κουνούπια, η λανθασμένη διάγνωση είναι συχνή και έχει καλύψει την πραγματική εξάπλωση του ιού για χρόνια.
Πρόσφατα ευρήματα μιας ομάδας στο Charité – Universitätsmedizin Berlin , με επικεφαλής τον καθηγητή Jan Felix Drexler , έδειξαν ότι οι λοιμώξεις από τον ιό του oropouche είναι πολύ πιο διαδεδομένες από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο The Lancet Infectious Diseases , η ομάδα του Drexler ανέλυσε πάνω από 9.400 δείγματα αίματος που συλλέχθηκαν στη Βολιβία, τη Βραζιλία, την Κολομβία, την Κόστα Ρίκα , τον Ισημερινό και το Περού μεταξύ 2001 και 2022. Η παρουσία αντισωμάτων αποκάλυψε ότι, σε όλες τις περιοχές, περίπου το 6% των ανθρώπων είχαν εκτεθεί στον ιό. Σε τμήματα του Αμαζονίου , αυτός ο αριθμός αυξήθηκε σε πάνω από 10% .
Ο ιός παραμένει πιο διαδεδομένος στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου , αλλά ζώνες υψηλού κινδύνου έχουν επίσης εντοπιστεί σε όλη την Κεντρική Αμερική , την Καραϊβική και τις νότιες παράκτιες περιοχές της Βραζιλίας . Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές με μεγαλύτερο υψόμετρο επηρεάζονται λιγότερο, καθώς οι χαμηλότερες θερμοκρασίες μειώνουν τη δραστηριότητα των εντόμων.
Οι ερευνητές δημόσιας υγείας στρέφουν τώρα την προσοχή τους στις πιθανές επιπτώσεις του ιού στις έγκυες γυναίκες . Πρόσφατες αναφορές από τις πληγείσες χώρες περιλαμβάνουν δύο θανάτους νεαρών, υγιών γυναικών και αρκετές περιπτώσεις όπου η μόλυνση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φάνηκε να προκαλεί αποβολές ή συγγενείς δυσπλασίες . Ενώ ο Drexler σημειώνει ότι το oropouche φαίνεται να βλάπτει τα αγέννητα μωρά «λιγότερο συχνά από τον ιό Zika», η πλήρης έκταση των επιπτώσεών του παραμένει ασαφής και χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.
«Εξακολουθούν να είναι σχετικά λίγα γνωστά για τον ιό», δήλωσε ο Ντρέξλερ, τονίζοντας την ανάγκη για επείγουσα έρευνα σχετικά με το πώς ο ιός επηρεάζει την ανάπτυξη του εμβρύου. Καθώς δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο ή συγκεκριμένη θεραπεία, οι ειδικοί υγείας παροτρύνουν τους ανθρώπους σε περιοχές υψηλού κινδύνου – ειδικά τις γυναίκες που είναι έγκυες ή σχεδιάζουν να μείνουν έγκυες – να λάβουν ισχυρές προφυλάξεις. Αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση μακρυμάνικων ρούχων , τη χρήση εντομοαπωθητικών όπως το DEET ή το icaridin , και την αναζήτηση ιατρικής συμβουλής πριν ταξιδέψουν σε πληγείσες περιοχές.
Παρά την αυξανόμενη επικράτησή του, ο ιός του oropouche παραμένει χωρίς αδειοδοτημένο εμβόλιο ή εγκεκριμένη… αντιιική θεραπεία . Προς το παρόν, η προστασία εξαρτάται από την πρόληψη των τσιμπημάτων από τις σκνίπες που μεταφέρουν την ασθένεια. Σε αντίθεση με τα πιο γνωστά κουνούπια Aedes , οι σκνίπες που μεταδίδουν το oropouche είναι εξαιρετικά μικρές – συχνά όχι μεγαλύτερες από 3 χιλιοστά – και είναι σε θέση να περάσουν μέσα από πολλά είδη κουνουπιέρων .
Εξαιτίας αυτού, τα δίχτυα με λεπτό πλέγμα , τα προστατευτικά ρούχα και τα απωθητικά είναι προς το παρόν οι μόνες αποτελεσματικές άμυνες. Ο Ντρέξλερ προειδοποιεί ότι όσο επιμένουν τα υψηλά ποσοστά μόλυνσης και ο ιός παραμένει ελάχιστα κατανοητός, το κοινό – ιδιαίτερα στη λεκάνη του Αμαζονίου και στις τροπικές πεδιάδες – θα πρέπει να παραμείνει προσεκτικό.
