Το 40ήμερο μνημόσυνο του αξέχαστου τραγουδιστή Μανώλη Λιδάκη πραγματοποιήθηκε στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων στην Κρήτη, με την οικογένειά του να τιμά τη μνήμη του με απλότητα και σεμνότητα, όπως ήταν και η ζωή του. Η αδερφή του, Χαρά Σπυρλιδάκη, μοιράστηκε συγκινητικά λόγια για τον αδελφό της, εκφράζοντας την αγάπη και την περηφάνια της οικογένειας για εκείνον.
Διάβασε ένα συγκινητικό ποίημα που έγραψε για τον Μανώλη, το οποίο ανέγνωσε ο εγγονός της στην εκκλησία, καθώς η ίδια δεν είχε τη δύναμη να το κάνει. Η Χαρά ανέφερε ότι μόνο στο μνήμα του αδελφού της νιώθει ότι μπορεί να υπάρξει, ενώ εξέφρασε τη δυσκολία της να επιστρέψει στο σπίτι του.
Πιο αναλυτικά:
Στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων στην Κρήτη έγινε την Κυριακή 30 Μαρτίου το μνημόσυνο του τραγουδιστή Μανώλη Λιδάκη για τις 40 ημέρες από τον θάνατο του.
Ο τραγουδιστής Μανώλης Λιδάκης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών στην Κρήτη. Η αδερφή του Χαρά Σπυρλιδάκη μιλώντας στον ΑΝΤ1 ανέφερε χαρακτηριστικά. «Την Κυριακή, έγινε το μνημόσυνο το 40ημερο. Σε ένα μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων. Απλά, λιτά και απέριττα, ακριβώς όπως ήταν και η ζωή του όλη. Όλα αυτά τα χρόνια, όλη μου η οικογένεια, όλη μας η οικογένεια, όλα του τα αδέλφια και παιδί μου σχεδόν, έμειναν, πάρα πολύ μακριά, από τη δημοσιότητα. Ο Μανώλης έφυγε και εμείς χάσαμε τα πάντα. Το καμάρι μας. Αλλά πάνω απ’ όλα, χάσαμε το μικρό μας τον αδελφό και θέλω, να σου πω κάτι.
Κάποια στιγμή, μου έδωσε ένα μολύβι και ένα χαρτί μου λέει, ξέρεις, θα ήθελα, να μου γράψεις, τι έχεις μέσα στο μυαλό σου. Πώς με βλέπεις, πώς με σκέφτεσαι, τα αισθήματά σου. Έπιασα λοιπόν το μολύβι, άρχισα να γράφω και στην τέταρτη σειρά, ένιωσα μέσα μου, να μου βγαίνουν…. αυτά, που θα σου πω. Για να καταλάβεις και εσύ και όλη η Ελλάδα, της το χρωστάω. Να δει τι αγάπη, εισέπραξε ο Μανώλης, από την οικογένειά του».
Στη συνέχεια η αδελφή του Μανώλη Λιδάκη διάβασε το ποίημα που του έγραψε: «”Ήσουν πανέμορφο μωρό και οι μοίρες σε αγάπησαν και σου έδωσαν, τα δώρα τους χωρίς, να λυπηθούνε. Μυαλό, φωνή, κορμοστασιά και αντριγιά μεγάλη. Βάλανε και στην πλάτη σου φτερά, για να πετάξεις. Και πέταξες και έκαμες τον ήλιο γείτονά σου, χωρίς να αφήσεις, τη φωτιά να κάψει τις φτερούγες. Εκεί ψηλά εστάθηκες και με πολλή αγάπη. Τίμησες τους γονέους σου και την καταγωγή σου, που ήταν φτωχή και ταπεινή. Μα είχε περηφάνια. Με ένα θερμό παρακαλώ, την προσευχή μου κάνω. Στον πλάστη μου, που με έπλασε τα μάτια, να με αφήσει. Ως τα βαθιά γεράματα, για να μπορώ, να βλέπω τον αδελφό μου το μικρό και να τον καμαρώνω. Έτσι σε βλέπουν μάτια μου, τα αδελφικά μου μάτια και έτσι σε καμαρώνουν και σ’ αγαπούν περίσσια. Όμως ο Θεός είχε άλλα σχέδια. Μου πήρε τον αδελφό μου. Τώρα δεν με νοιάζει και τα μάτια να μου πάρει”.
Αυτό το διάβασε, μέσα στην εκκλησία, ο εγγονός μου ο Ιορδάνης, γιατί δεν είχα τη δύναμη, να το κάνω εγώ. Ούτε και τώρα την έχω. Ήθελα, να ξέρει, όλος ο κόσμος, ότι ο Μανώλης, ήταν πολύ αγαπημένος στην οικογένεια του, πάρα πολύ, πάρα πολύ. Τώρα… τα χάσαμε όλα».
Στην ερώτηση αν επισκέπτεται τον Μανώλη Λιδάκη στο μνήμα του, η Χαρά Σπυρλιδάκη είπε: «Μόνο εκεί, μόνο εκεί μπορώ και υπάρχω. Πουθενά αλλού. Όπως λέει το τραγούδι, έγινε ο κόσμος μια σταλιά και δεν με βάλει. Μόνο το μνήμα του… μπορώ να υπάρχω» ενώ για το σπίτι του τόνισε πως δε ξέρει πότε θα μπει.
