Ο πρίγκιπας Φρειδερίκος του Λουξεμβούργου πέθανε σε ηλικία 22 ετών από μία σπάνια γενετική ασθένεια, όπως ανακοίνωσε ο πατέρας του, Ροβέρτος, μέσω μιας συγκινητικής ανάρτησης στο Instagram.
Ο Ροβέρτος περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές του γιου του, ο οποίος, παρά την ασθένεια, βρήκε τη δύναμη να αποχαιρετήσει την οικογένειά του με χιούμορ και αγάπη.
Ο θάνατός του συνέπεσε με την “Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων”, και η απώλεια του πρίγκιπα έχει προκαλέσει θλίψη στην οικογένεια και την κοινότητα.
Πιο αναλυτικά:
Μία σοκαριστική είδηση κυκλοφόρησε που από χθες κάνει τον γύρω του διαδικτύου: ο πρίγκιπας Φρειδερίκος της βασιλικής οικογένειας του Λουξεμβούργου πέθανε σε ηλικία 22 ετών. Έπασχε από μία σπάνια γενετική ασθένεια η οποία τελικά τον νίκησε και έτσι έχασε την μάχη για ζωή.
Την είδηση του θανάτου μετέφερε ο ίδιος ο πατέρας του μέσα από μία σπαρακτική ανάρτηση στον επίσημο λογαριασμό της οικογένειας στο Instargam.
Η σπαρακτική ανάρτηση του Ροβέρτου για τις τελευταίες στιγμές του πρίγκιπα Φρειδερίκου
Με ανείπωτη θλίψη, ο πατέρας του αδικοχαμένου νεαρού, Ροβέρτος, συγκλόνισε εξομολογούμενος τις τελευταίες στιγμές του γιου του.
«Με πολύ βαριά καρδιά θα θέλαμε η σύζυγός μου και εγώ να σας ενημερώσουμε για τον θάνατο του γιου μας, του ιδρυτή και δημιουργικού διευθυντή του Ιδρύματος POLG, Frederik. Την περασμένη Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου, την “Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων”, ο αγαπημένος μας γιος μάς κάλεσε στο δωμάτιό του για να του μιλήσουμε για τελευταία φορά.
Ο Φρέντερικ βρήκε τη δύναμη και το κουράγιο να αποχαιρετήσει τον καθένα μας με τη σειρά του – τον αδελφό του, Alexander, την αδερφή του, Charlotte, τα τρία ξαδέρφια του, Charly, Louis, και Donall και τον κουνιάδο του, Μανσούρ και, τέλος, τη θεία του, Σάρλοτ και τον θείο του, Μαρκ.
Είχε ήδη εκφράσει όσα είχε στην καρδιά του στην εξαιρετική μητέρα του, που δεν είχε φύγει από το πλευρό του εδώ και 15 χρόνια. Αφού έκανε δώρο στον καθένα από εμάς τον αποχαιρετισμό του – κάποιους ευγενικούς, άλλους σοφούς, άλλους διδακτικούς – με τον αληθινό τρόπο του, ο Frederik μάς άφησε συλλογικά ένα τελευταίο οικογενειακό αστείο που λέμε εδώ και χρόνια. Ακόμα και στις τελευταίες του στιγμές, το χιούμορ του και η απέραντη συμπόνια του, τον ανάγκασαν να μας αφήσει με ένα τελευταίο γέλιο… για να μας ευθυμήσει όλους.
Η τελευταία ερώτηση του Φρέντερικ προς εμένα, πριν από τις άλλες παρατηρήσεις του ήταν: “Μπαμπά, είσαι περήφανος για μένα;” Μετά βίας είχε καταφέρει να μιλήσει για αρκετές μέρες, οπότε η σαφήνεια αυτών των λέξεων ήταν τόσο εκπληκτική όσο και το βάρος της στιγμής ήταν βαθυστόχαστο. Η απάντηση ήταν πολύ εύκολη, και την είχε ακούσει τόσες φορές…. αλλά αυτή τη στιγμή, χρειαζόταν τη διαβεβαίωση ότι είχε συνεισφέρει ό,τι μπορούσε στη σύντομη και όμορφη ύπαρξή του και ότι τώρα θα μπορούσε επιτέλους να προχωρήσει».
