Η διάσειση είναι η πιο συχνή μορφή ήπιας κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης στην παιδική ηλικία. Μπορεί να συμβεί μετά από πτώση, χτύπημα στο κεφάλι ή σύγκρουση κατά το παιχνίδι ή τον αθλητισμό, ακόμη και χωρίς απώλεια συνείδησης. Στα παιδιά, η διάσειση δεν αφορά μια δομική βλάβη που φαίνεται στις απεικονιστικές εξετάσεις, αλλά μια λειτουργική διαταραχή του εγκεφάλου. Γι’ αυτό και η αξονική ή η μαγνητική τομογραφία συχνά είναι φυσιολογικές, ενώ τα συμπτώματα υπάρχουν ή εμφανίζονται αργότερα.
Τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν άμεσα, αλλά να εξελιχθούν μέσα στις επόμενες ώρες ή και ημέρες. Συχνότερα περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ζάλη, ναυτία ή εμέτους, ευαισθησία στο φως ή στον θόρυβο και έντονη κόπωση. Μπορεί επίσης να παρουσιαστούν δυσκολία στη συγκέντρωση, ευερεθιστότητα, αλλαγές στη διάθεση ή διαταραχές ύπνου. Στα μικρότερα παιδιά, τα σημεία είναι συχνά πιο έμμεσα, όπως ανεξήγητο κλάμα, αλλαγή συμπεριφοράς ή άρνηση παιχνιδιού και φαγητού.
Μετά από κάθε χτύπημα στο κεφάλι, το παιδί χρειάζεται στενή παρακολούθηση για 24 έως 48 ώρες. Αυτό είναι σημαντικό, καθώς ορισμένα συμπτώματα διάσεισης μπορεί να εμφανιστούν καθυστερημένα. Οι γονείς θα πρέπει να παρατηρούν για επιδείνωση του πονοκεφάλου, επαναλαμβανόμενους εμέτους, υπνηλία ή δυσκολία αφύπνισης, σύγχυση, αλλαγή συμπεριφοράς, αστάθεια στη βάδιση ή σπασμούς. Σε περίπτωση εμφάνισης οποιουδήποτε από τα παραπάνω, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Η αντιμετώπιση της διάσεισης βασίζεται στην ανάπαυση. Αυτό σημαίνει αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας και αθλημάτων, αλλά και περιορισμό οθονών και γνωστικής κόπωσης. Η επιστροφή στο σχολείο και στον αθλητισμό πρέπει να γίνεται σταδιακά και μόνο όταν τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει πλήρως, πάντα με ιατρική καθοδήγηση. Στα περισσότερα παιδιά, η πλήρης αποκατάσταση επιτυγχάνεται μέσα σε μία έως τρεις εβδομάδες.
Η βιαστική επιστροφή στις δραστηριότητες αυξάνει τον κίνδυνο παρατεταμένων συμπτωμάτων και δεύτερης διάσεισης πριν από την πλήρη ανάρρωση. Γι’ αυτό, ο ρόλος των γονέων είναι καθοριστικός. Η ήρεμη στάση, η προσεκτική παρατήρηση και η αποφυγή πίεσης βοηθούν το παιδί να αναρρώσει σωστά, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά.
Γράφει η Αρετή Μανιώτη, παιδίατρος
