Στην ιδιωτική τραπεζαρία ενός εστιατορίου με αστέρι Michelin στην ανατολική-κεντρική Γαλλία, μια μικρή ομάδα από τους κορυφαίους ειδικούς στον κόσμο, στον τομέα του κρασιού, συγκεντρώθηκε με σεβασμό γύρω από ένα μάλλον ατημέλητο μπουκάλι, με τα ποτήρια έτοιμα.
Το αντικείμενο του πόθου τους — με μια πολύ φθαρμένη ετικέτα και με μολύβδινη κάψουλα — ήταν ένα κρασί Romanée-Conti του 1899. Πρόκειται για από έναν από τους πιο σεβαστούς αμπελώνες της Βουργουνδίας, το γνωστό στους ειδήμονες, Domaine de la Romanée-Conti (DRC).
Κάποτε προνόμιο της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας, το Romanée-Conti είναι σήμερα περιζήτητο από πολυεκατομμυριούχους σε δημοπρασίες. Για του λόγου το αληθές αρκεί να σημειωθεί ότι ένα Romanée-Conti του 1945 έγινε το πιο ακριβό μπουκάλι κρασί που πωλήθηκε σε δημοπρασία, όταν, το 2018, πουλήθηκε αντί 558.000 δολαρίων σε δημοπρασία του Sotheby’s.
Τώρα, οι ειδικοί που συγκεντρώθηκαν στο εστιατόριο, περιέγραψαν το παλιό μπουκάλι που είχαν μπροστά τους ως «μονόκερο». Η 127χρονη καταγωγή του επιβεβαιώθηκε από την άψογη σήμανση «1899» στο φελλό, που ήταν απίστευτα ορατή μέσα από το γυαλί — με την ίδια ιστορική γραμματοσειρά του ίδιου του Domaine.
Τέτοια μπουκάλια δεν ανοίγονται ποτέ
Είναι το είδος της θρυλικής φιάλης που συνήθως ανταλλάσσεται — και δεν δοκιμάζεται. Εκτός αν ο ιδιοκτήτης τυχαίνει να είναι ο επιχειρηματίας και επενδυτής κρασιού Soo Hoo Khoon Peng, από την Σιγκαπούρη, ο οποίος σε μια δροσερή χειμωνιάτικη μέρα του Ιανουαρίου αποφάσισε να ανοίξει και να μοιραστεί την πολύτιμη φιάλη, 12 μήνες μετά την αγορά της για τα 50ά του γενέθλια.
«Πάρα πολλά εξαιρετικά μπουκάλια δεν ανοίγονται ποτέ», δήλωσε ο Soo Hoo στο CNN. «Δεν έχει να κάνει με το κύρος, αλλά με τη μάθηση και τις ανθρώπινες σχέσεις». Με βάση μόνο την προέλευση, ο Régis Cimmati, διευθυντής εκλεκτών κρασιών στη Maison Pion ( Οίκος Pion ένας σημαντικόw διανομέα του DRC) εκτίμησε ότι η φιάλη του 1899 άξιζε 100.000 ευρώ.
Συγκριτικά, άλλες σοδειές της DRC, από τα τελευταία πέντε χρόνια, πωλούνται σε τιμές που κυμαίνονται από 17.000 έως 23.000 ευρώ. Είναι λοιπόν ακόμη πιο αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η σοδειά του 1899 παρέμεινε ξεχασμένη για χρόνια σε ένα κελάρι, πριν καταλήξει τελικά στο τραπέζι του Soo Hoo.
Η διαδρομή διαρκείας 127 ετών
Το 1899 το μπουκάλι το αγόρασε απευθείας από το κτήμα DRC η γαλλική αριστοκρατική οικογένεια de Brou de Laurière, από το Μπορντό. Η ετικέτα του, με το μερικώς ξεθωριασμένο «SEIGN***ET», ήταν το πρώτο στοιχείο που υποδείκνυε την αριστοκρατική του προέλευση. «Οι διάσημοι παραγωγοί συνήθιζαν να προσθέτουν το όνομα του διανομέα τους», είπε.
Για δεκαετίες, το μπουκάλι παρέμεινε αδιατάρακτο στο οικογενειακό κελάρι μέχρι το 2011, μετά το θάνατο του απογόνου Patrick de Brou de Laurière. «Η ιστορία είναι εκπληκτική, επειδή η ετικέτα ήταν κατεστραμμένη και οι ειδικοί των δημοπρασιών δεν κατάφεραν να την αναγνωρίσουν», προσθέτει ο Cimmati.
«Κρυμμένο σε μια μικρή κάσα με τίτλο «Κόκκινα κρασιά του 19ου αιώνα», πωλήθηκε για μερικές δεκάδες ευρώ σε μια τοπική δημοπρασία». Αλλά διασώθηκε από έναν έξυπνο αγοραστή και έφτασε στον Soo Hoo στις αρχές του περασμένου έτους μέσω της Maison Pion.
«Αυτό το μπουκάλι δεν πωλήθηκε στο κοινό», δήλωσε ο Cimmati. «Προσφέρθηκε σε μια χούφτα γνώστες οινόφιλους», είπε, συμπεριλαμβανομένου του Soo Hoo, ο οποίος επέμεινε να το ανοίξει μαζί με τον Aubert de Villaine, τον 86χρονο συνιδιοκτήτη της DRC.
Όλα αυτά στοιχεία δείχνουν ότι ο Soo Hoo, όπως και η υπόλοιπη ομάδα αντιμετώπισαν την συνάθροιση και το άνοιγμα της φιάλης ως ιστορικό γεγονός, ως σταθμό στην οινική ιστορία. Ειδικά ο Soo Hoo απέδειξε ότι έχει βαθιά γνώση του κρασιού και της νοοτροπίας των οινόφιλων, όχι μόνον γιατί αποφάσισε να ανοίξει ένα τέτοιο μπουκάλι, αλλά και γιατί το μοιράστηκε και μάλιστα με τον σημερινό ιδιοκτήτη του κτήματος DRC. Όποιος φτιάχνει κρασί το μοιράζει απλόχερα και χαίρεται.
Και από γεύση;
Με λαμπερό κεχριμπαρένιο χρώμα και πορτοκαλί ανταύγειες, το κρασί ήταν ζεστό, με εξελιγμένες νότες αποξηραμένων λουλουδιών, τσαγιού και αποξηραμένων δαμάσκηνων, αλλά και ζωντανό χάρη στην απαλή φρεσκάδα του.
«Το ίδιο το γεγονός ότι το κρασί είναι ακόμα ζωντανό είναι ανακούφιση», είπε ο Soo Hoo, με εμφανή ικανοποίηση.
«Μετά από 127 χρόνια, ο πρωταρχικός καρπός έχει εξαφανιστεί», παρατήρησε ο πιστοποιημένος Master of Wine και αρχισυντάκτης του The Wine Advocate, William Kelley, ο οποίος άνοιξε το μπουκάλι. «Αυτό που απομένει είναι η μεθυστική οινικότητα του κρασιού, που ήταν σχεδόν αλκοολούχα».
«Η καθαρότητα και η κομψότητα είναι πέρα από κάθε κατανόηση», πρόσθεσε ο Olivier Pion της Maison Pion. «Είναι ένα θαύμα».
Σε μια εποχή όπου οι θρυλικές φιάλες ανταλλάσσονται και φυλάσσονται ως τρόπαια, η απόφαση του Soo Hoo να ανοίξει αυτή τη φιάλη είναι ριζοσπαστική. Ο Cimmati την χαρακτήρισε ως την απόλυτη πράξη γενναιοδωρίας: «Η αγορά ενός κειμηλίου αυτής της εμβέλειας απλώς και μόνο για να το μοιραστεί με τους συναδέλφους του αποδεικνύει το πάθος του. Ανήκει πραγματικά στους 100 κορυφαίους της παγκόσμιας βιομηχανίας».
«Το άνοιγμα ενός τέτοιου μπουκαλιού δεν είναι πράξη υπερβολής, αλλά σεβασμού προς τον αμπελώνα, τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτόν και τη στιγμή που μοιραζόμαστε. Η ιδιοκτησία είναι προσωρινή, η εμπειρία είναι διαρκής», είπε ο Soo Hoo.
