Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, στις ΗΠΑ, θέλει να καταλάβει ο κόσμος ότι η δολοφονία του Τσάρλι Κερκ δεν θα τον συγκρατήσει ούτε θα τον ωθήσει να διορθώσει τις διαφορές της χώρας. Η επιμνημόσυνη δέηση του Κερκ στην Αριζόνα ήταν ένας αξιοσημείωτος πολύωρος επικήδειος για μια ζωή που έληξε σκληρά και πολύ νωρίς, αλλά ήταν και μια ματιά στο μέλλον του κινήματος MAGA και μια απροκάλυπτη θρησκευτική αναβίωση, σχολιάζει το CNN.

Η κηδεία στο Στέιτ Φαρμ στάδιο ήταν μια στιγμή που η χώρα θα θυμάται για καιρό. Και ήταν εκπληκτική η ομιλία με την οποία η χήρα του δολοφονηθέντος 31χρονου είπε ότι συγχωρεί τον δολοφόνο του συντηρητικού ακτιβιστή που ήταν στενός συνεργάτης του Τραμπ και ιδεολογικό στήριγμα των Ρεπουμπλικανών.

Αντίθετα από την Έρικα Κερκ, ο πρόεδρος Τραμπ σηματοδότησε ωμά και σκόπιμα ότι η συγχώρεση και η ενότητα είναι για άλλους και όχι για τον ίδιο και ότι θα χρησιμοποιήσει τη δολοφονία του Κερκ για να εντείνει τις προσπάθειές του να επιβάλει την προσωπική του εξουσία ακόμη πιο αδίστακτα, υποστηρίζει το CNN.

Πολιτική διχόνοιας και μίσους

Επιβεβαίωσε λοιπόν ότι η άμεση πολιτική συνέπεια της συγκλονιστικής δολοφονίας του Κερκ θα είναι περισσότερη πολιτική διχόνοια, τουλάχιστον σε ό,τι τον αφορά. Ο πρόεδρος περιέγραψε τον ιδρυτή του Turning Point USA ως “έναν ιεραπόστολο με ευγενές πνεύμα και έναν μεγάλο, μεγάλο σκοπό”.

“Δεν μισούσε τους αντιπάλους του. Ήθελε το καλύτερο γι’ αυτούς”, δήλωσε ο Τραμπ. Αλλά σε μια στιγμή θρασύτατης αυτογνωσίας που ενσαρκώνει την προεδρία του, στη συνέχεια ξέφυγε από το γραπτό που είχε μπροστά του.

“Σε αυτό το σημείο διαφώνησα με τον Τσάρλι. Εγώ μισώ τον αντίπαλό μου”, είπε και συνέχισε: “Και δεν θέλω το καλύτερο γι’ αυτούς“. Ο Τραμπ φάνηκε σχεδόν να ζητάει συγγνώμη από την Έρικα Κερκ. Αλλά ήταν μια στιγμή που δεν μπόρεσε να σταματήσει τον εαυτό του. Ή δεν ήθελε να το κάνει, ώστε να παραμείνει πιστός στον εαυτό του.

Κανείς που είναι εξοικειωμένος με τη συμπεριφορά του Τραμπ την τελευταία δεκαετία δεν θα εκπλαγεί από το γεγονός ότι η ομιλία του που ήταν πλημμυρισμένη από ευγνωμοσύνη για τον Κερκ ήταν επίσης διανθισμένη με τις δικές του πολιτικές ανησυχίες. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, προανήγγειλε μια ανακοίνωση του Λευκού Οίκου για τον αυτισμό τη Δευτέρα.

Απάντηση με καταστολή των ριζοσπαστικών ομάδων

Ο Τραμπ απηύθυνε νέες προειδοποιήσεις ότι θα απαντήσει στη δολοφονία του Κερκ με την καταστολή των “ριζοσπαστικών” αριστερών ομάδων, τις οποίες κατηγορεί ότι υποθάλπουν τη βία κατά των συντηρητικών. Ξέσπασε εναντίον των μέσων ενημέρωσης και των προοδευτικών, υποσχέθηκε να διπλασιάσει τις καταστολές κατά της εγκληματικότητας και επέστρεψε ακόμη και στην ψευδή εμμονή του ότι οι εκλογές του 2020 ήταν κλεμμένες.

Ο τόνος του ήρθε σε σύγκρουση με το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης επιμνημόσυνης δέησης, με εξαίρεση την εξίσου ζοφερή ομιλία του κορυφαίου συμβούλου πολιτικής του, Στίβεν Μίλερ.
Η χώρα θα μπορούσε να ελπίζει σε περισσότερα από τον Τραμπ. Πολλοί νομοθέτες φοβούνται να κάνουν προεκλογική εκστρατεία δημοσίως μετά τον θάνατο του Κερκ και την πολιτική βία, η οποία έχει βάλει στο στόχαστρο τον πρόεδρο και αρκετούς Δημοκρατικούς τα τελευταία χρόνια. Εκατομμύρια άνθρωποι που δεν υποστήριξαν τον Τραμπ αισθάνονται ότι απειλούνται από την προεδρία του, σχολιάζει το CNN.

Αλλά δηλώνοντας επιδεικτικά πώς διαφέρει από τον Κερκ – ο οποίος επιδίωξε να συνεργαστεί με σεβασμό με τους αντιπάλους του και ο οποίος εκτιμούσε την ελευθερία του λόγου βάσει της Πρώτης Τροποποίησης – ο Τραμπ κατέστησε σαφές ότι ήθελε οι Αμερικανοί να αντιληφθούν κάτι για τον εαυτό του. Ποτέ δεν προσποιήθηκε ότι είναι ένας ηγέτης για όλους τους Αμερικανούς, όπως έκαναν οι περισσότεροι προκάτοχοί του – ακόμη και αν δεν το έκαναν πράξη.

Η ειλικρίνεια του Τραμπ μπορεί να απογοήτευσε ορισμένους από τους συναδέλφους του Ρεπουμπλικανούς και πολλούς εκτός κόμματος. Αλλά κανείς δεν μπορεί να πει ότι ήταν έκπληξη. Πολλοί συντηρητικοί πιθανότατα έμειναν περισσότερο στα γενναιόδωρα λόγια του για τον Κερκ και έχουν εδώ και καιρό συμφιλιωθεί με την προσωπικότητά του.

Το μέλλον του κινήματος  MAGA

Μέχρι να μιλήσει ο Τραμπ, το μνημόσυνο του Κερκ παρείχε μια συναρπαστική μαγνητική τομογραφία του κινήματος Make America Great Again, όπως και πιθανές νέες κατευθύνσεις για τον σύγχρονο συντηρητισμό.

Έδειξε ακριβώς γιατί ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές πέρυσι. Και έδειξε πόσο πολύ θα μας λείψει η απώλεια του Kirk – και η ικανότητά του να διευρύνει τον συνασπισμό MAGA και να ενώσει ετερόκλητα πολιτικά ρεύματα σε ένα νικηφόρο κίνημα – τα επόμενα χρόνια.

Ενώ ο πόνος της απώλειας του Κερκ ήταν εμφανής ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες πενθούντες, υπήρχε επίσης η αίσθηση ότι οι οπαδοί του συσπειρώνονται, καθώς το Turning Point USA χαλυβδώνεται για να γίνει μια ισχυρότερη δύναμη που σφυρηλατείται από το μαρτύριο του ιδρυτή ήρωά της.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι επρόκειτο για μια σπάνια εκδήλωση MAGA με τη συμμετοχή του Τραμπ που δεν αφορούσε αποκλειστικά τον πρόεδρο. Επομένως, άφησε να εννοηθεί ποια θα μπορούσε να είναι  η πιθανή εξέλιξη του λαϊκιστικού συντηρητισμού μετά την αποχώρηση του προέδρου από την πολιτική σκηνή.

Οι νέοι υποψήφιοι ηγέτες του συντηρητικού κινήματος

Δύο επικήδειοι, του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς και του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, φάνηκαν να έχουν ιδιαίτερη επίγνωση της πολιτικής στιγμής. Και οι δύο έδειξαν ανθρωπιά και γενναιοδωρία στους φόρους τιμής που απέτισαν. Ο καθένας προσέφερε μερικές από τις πιο δημόσιες μαρτυρίες του για τον δικό του χριστιανισμό.

Θα μπορούσε να ήταν το σοκ του θανάτου του Κερκ. Αλλά έμοιαζε επίσης με χειρονομία στην εντεινόμενη θρησκευτικότητα, ιδίως μεταξύ των ανδρών ψηφοφόρων του GOP. Ήταν δύσκολο να μην δει κανείς στις ομιλίες τους τα περιγράμματα μιας πιθανής προεδρικής κούρσας του 2028 για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Ο Βανς απέδωσε τα εύσημα στον Κερκ που τον ανέδειξε από την αφάνεια στην αντιπροεδρία και είπε ότι ο φίλος του μεταμόρφωσε τον συντηρητισμό στην εποχή του. “Για τον Τσάρλι, θα ξαναχτίσουμε αυτές τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στο μεγαλείο. Για τον Τσάρλι, ποτέ δεν θα συρρικνωθούμε, ποτέ δεν θα δειλιάσουμε και ποτέ δεν θα διστάσουμε, ακόμη και όταν κοιτάμε την κάννη ενός όπλου”, είπε ο Βανς.

Ο Ρούμπιο συνδύασε τον πιο παραδοσιακό συντηρητισμό του με έναν πνευματικό τόνο που δεν είχε παρατηρηθεί πριν από μια δεκαετία, όταν θεωρήθηκε για πρώτη φορά ως πιθανός πρόεδρος. “Είχε σημασία”, είπε για τον Κερκ. “Και θα έχει σημασία περισσότερο από ποτέ άλλοτε”, είπε ο Ρούμπιο, όπως και ο Βανς, ορίζοντας τον Κερκ, εν θανάτω, ως οδηγό της μελλοντικής πορείας του συντηρητισμού.

Και η Έρικα Κερκ, επιστρατεύοντας συγκινητικό θάρρος, αναδείχθηκε σε μελλοντικό αστέρι του συντηρητικού κινήματος, υποσχόμενη να ηγηθεί του Turning Point προς τιμήν του συζύγου της. Είπε ότι ο κόσμος “χρειάζεται μια ομάδα που θα υποδείξει στους νέους ανθρώπους να απομακρυνθούν από το μονοπάτι της δυστυχίας και της αμαρτίας”.  Και πρόσθεσε: “Σας υπόσχομαι σήμερα ότι κάθε μέρος του έργου μας θα γίνει μεγαλύτερο”.

Αλλά τώρα που ο Κερκ έφυγε, το κίνημα MAGA και το Turning Point αντιμετωπίζουν σύνθετα ερωτήματα.  Αν ο Κερκ ήταν τόσο πολύτιμος όσο όλοι έλεγαν -και τα μετεκλογικά στοιχεία δείχνουν ότι όντως έφερε σημαντικούς ψηφοφόρους στον Τραμπ- ποιος μπορεί να πάρει τη θέση του; Αυτό είναι ιδιαίτερα πιεστικό για τους Ρεπουμπλικάνους στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, όταν οι ορδές των νεότερων ψηφοφόρων τους είναι πιθανό να είναι λιγότερο δεσμευμένες από ό,τι σε μια προεδρική κούρσα. Ο Βανς ή ο Ρούμπιο ίσως χρειαστεί να επεξεργαστούν μια πιο μακροπρόθεσμη απάντηση.

Το ερώτημα για το μέλλον της πολιτικής στις ΗΠΑ

Και η ενίοτε πικρόχολη ομιλία του Τραμπ έδειξε ένα άλλο αίνιγμα. Δεν θα προτιμούσε η χώρα το είδος της πολιτικής συζήτησης με σεβασμό για την οποία εξυμνήθηκε ο Κερκ την Κυριακή από τον εντεινόμενο αυταρχισμό του προέδρου;

Πολλοί προοδευτικοί απεχθάνονται τις πολιτικές θέσεις του Kirk. Ήταν ένας σκληροπυρηνικός οπαδός του MAGA με ορθόδοξες θέσεις για τα όπλα και τις αμβλώσεις, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το δικό του μερίδιο εμπρηστικών λόγων.

Οι Δημοκρατικοί θα ήθελαν πολύ να βρουν κάποιον με τις μισές ικανότητες του Κερκ στο να προσελκύει νέους ψηφοφόρους, να ανοίγει νέες πολιτικές εκλογικές περιφέρειες και να γεφυρώνει διακομματικά χάσματα.

“Έκανες έναν καλό αγώνα, φίλε μου. Σε αγαπώ. Το έχουμε εμείς  από εδώ και πέρα”, είπε ο Βανς στο τέλος του επικήδειου λόγου του. Το αν αυτό το τελευταίο κομμάτι είναι αληθινό θα έχει τεράστιες συνέπειες για το μέλλον της αμερικανικής πολιτικής.