Το άγαλμα «Ο Χριστός των Βυθών», ένας εμβληματικός υποθαλάσσιος προορισμός στη βόρεια Ιταλία, καθαρίστηκε πρόσφατα από ειδική ομάδα δυτών της ιταλικής αστυνομίας.
Το μπρούτζινο άγαλμα, που τοποθετήθηκε το 1954 ως μνημείο για όσους έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα, καθαρίζεται ετησίως με πιεστικό θαλασσινού νερού για την απομάκρυνση βακτηρίων και θαλάσσιων οργανισμών.
Η μέθοδος αυτή, που εφαρμόζεται από το 2004, προστατεύει την πατίνα του μπρούντζου από φθορές. Παράλληλα, το άγαλμα αντιμετωπίζει εσωτερική διάβρωση λόγω της ενίσχυσής του με τσιμέντο και σιδερένιες ράβδους.
Το σημείο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές για καταδύσεις, καθώς είναι εύκολα προσβάσιμο και ορατό ακόμη και από την επιφάνεια της θάλασσας.
Πιο αναλυτικά
Ένας από τους πιο εμβληματικούς υποθαλάσσιους προορισμούς της Μεσογείου καθαρίστηκε πρόσφατα από ειδική ομάδα δυτών της αστυνομίας, όπως αναφέρει το Associated Press.
Ο λόγος για το άγαλμα «Ο Χριστός των Βυθών», το οποίο βρίσκεται σε βάθος περίπου 18 μέτρων στον βυθό της βόρειας Ιταλίας, ανοιχτά μεταξύ των παραθαλάσσιων θερέτρων Πορτοφίνο και Καμόλι, στον κόλπο του Σαν Φρουτουόζο στην Ιταλία.
Το μπρούτζινο άγαλμα ύψους 2,5 μέτρων, με τον Χριστό να υψώνει τα χέρια του σε ευλογία, τοποθετήθηκε εκεί το 1954 ως μνημείο για όσους έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα. Δημιουργήθηκε από τον Ιταλό καλλιτέχνη Guido Galletti, χρησιμοποιώντας λιωμένα μετάλλια πεσόντων στρατιωτών, κανόνια και μέρη πλοίων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ως σύμβολο θυσίας. Όπως σημειώνει το AP, παρόμοια αγάλματα βρίσκονται επίσης στο Key Largo της Φλόριντα και στη Γρενάδα.
Ετήσιος καθαρισμός με «υδάτινο πιεστικό»
Στις 19 Αυγούστου, ειδικά εκπαιδευμένοι δύτες της ιταλικής αστυνομίας πραγματοποίησαν τον ετήσιο καθαρισμό του αγάλματος, χρησιμοποιώντας πιεστικό με θαλασσινό νερό, χωρίς χημικά, με στόχο την απομάκρυνση βακτηρίων και θαλάσσιων οργανισμών που προσκολλώνται στην επιφάνεια του μπρούντζου.
Σύμφωνα με την Αλεσάντρα Καμπέλα, ιστορικό τέχνης από την αρχαιολογική υπηρεσία της Λιγυρίας, η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται από το 2004, όταν το άγαλμα είχε ανασυρθεί από τον βυθό για πλήρη αποκατάσταση, μετά την αποκόλληση ενός χεριού. Μέχρι τότε, ο καθαρισμός γινόταν με μεταλλικές βούρτσες, προκαλώντας ανεπανόρθωτες φθορές στην πατίνα του μπρούντζου.
«Υπάρχουν πλήθη θαλάσσιων ψαριών που μαζεύονται και “παρακολουθούν” τη διαδικασία. Είναι μια δραστηριότητα μηδενικής επίδρασης στο περιβάλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά η Καμπέλα στο AP.
Εσωτερική διάβρωση
Όπως προσθέτει η ίδια, το άγαλμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, καθώς κατά την κατασκευή του είχε ενισχυθεί με τσιμέντο και σιδερένιες ράβδους για να σταθεροποιηθεί στον βυθό – στοιχείο που με την πάροδο του χρόνου έχει οδηγήσει σε εσωτερική διάβρωση του μπρούντζου.
Το σημείο, χάρη στην προσβασιμότητά του και το μικρό βάθος, αποτελεί το πιο επισκέψιμο καταδυτικό σημείο της Μεσογείου, σύμφωνα με το ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού. Πέρα από τους δύτες, το επισκέπτονται καγιάκερ και κωπηλάτες με σανίδες SUP, καθώς το άγαλμα είναι ορατό ακόμη και από την επιφάνεια της θάλασσας.
