Οι στενοί δεσμοί μεταξύ του ισραηλινού κράτους και των 120.000 Δρούζων πολιτών του, δεσμοί που ενισχύονται από το γεγονός ότι οι Δρούζοι άνδρες υπηρετούν στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF), αποτελούν έναν από τους λόγους για την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή του Ισραήλ στη Συρία, οι αρχές της οποίας συχνά επιδεικνύουν το ισλαμιστικό παρελθόν τους με πογκρόμ εναντίον μειονοτήτων με τις οποίες έχουν πάσης φύσεως διαφορές.

Οι συγκρούσεις της Κυριακής στην Σουέιντα ανάμεσα σε Δρούζους μουσουλμάνους και Βεδουίνους άφησαν πίσω τους 30 νεκρούς και οδήγησαν τις συριακές δυνάμεις ασφαλείας να αναπτύξουν μονάδες στην πόλη, προκειμένου να αποκαταστήσουν την ηρεμία και να διασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των πολιτών που επιθυμούσαν να φύγουν, όπως ανέφερε το υπουργείο Άμυνας σε προηγούμενες ανακοινώσεις του. Αλλά ακολούθησε σύρραξη των κυβερνητικών δυνάμεων με τους Δρούζους.

Επρόκειτο για το πιο πρόσφατο επεισόδιο σε μια σειρά από αιματηρές συγκρούσεις με σεχταριστικά χαρακτηριστικά στη Συρία, όπου οι φόβοι μεταξύ των μειονοτικών ομάδων έχουν ενταθεί από τότε που οι αντάρτες υπό την ηγεσία ισλαμιστών ανέτρεψαν τον Πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο, εγκαθιστώντας τη δική τους κυβέρνηση και δυνάμεις ασφαλείας.

Οι σουνιτικές μουσουλμανικές αραβικές ομάδες ανταρτών, που πολέμησαν τον Άσαντ κατά τη διάρκεια του πολέμου, συμφώνησαν τον Δεκέμβριο να διαλυθούν και να ενταχθούν στο Υπουργείο Άμυνας, αλλά οι προσπάθειες ενσωμάτωσης ένοπλων φατριών από μειονοτικές ομάδες —συμπεριλαμβανομένων των Δρούζων και των Κούρδων— έχουν σε μεγάλο βαθμό βαλτώσει.

Στη νότια Συρία, μάλιστα, οι προσπάθειες έχουν περιπλεχθεί περαιτέρω από τη δηλωμένη πολιτική του Ισραήλ ότι δεν θα επιτρέψει στον νέο συριακό στρατό να αναπτυχθεί νότια της Δαμασκού και ότι η Σουέιντα και οι γειτονικές επαρχίες θα πρέπει να αποτελούν αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη.

Ο Υπουργός Εσωτερικών Άνας Χατάμπ δήλωσε, με γραπτή ανακοίνωση που μετέδωσαν κρατικά μέσα ενημέρωσης, ότι «η απουσία κρατικών θεσμών, και ιδίως στρατιωτικών και δυνάμεων ασφαλείας, αποτελεί βασική αιτία της συνεχιζόμενης έντασης στη Σουέιντα και την ύπαιθρό της.»

Η βία της Κυριακής ξέσπασε έπειτα από ένα κύμα απαγωγών, συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής ενός Δρούζου εμπόρου την Παρασκευή στον αυτοκινητόδρομο που συνδέει τη Δαμασκό με τη Σουέιντα, σύμφωνα με μαρτυρίες. Και συνεχίστηκε τις επόμενες δύο ημέρες με την εμπλοκή του Ισραήλ.

Η ισραηλινή επέμβαση

Το κύμα των επιθέσεων του Ισραήλ στην Δαμασκό, την Τετάρτη, είναι η σοβαρότερη κλιμάκωση της ισραηλινής κυβέρνησης εναντίον της νέας ισλαμιστικής κυβέρνησης υπό την ηγεσία του προσωρινού Προέδρου Άχμεντ αλ-Σαράα, στην Συρία.

Πρόκειται για μήνυμα από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) και την ισραηλινή κυβέρνηση ότι είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν στη συγκεκριμένη κυβέρνηση να πλησιάσει το νότιο τμήμα της Συρίας, και βασικά στην πόλη Σουέιντα, όπου συγκεντρώνεται ο πληθυσμός των Δρούζων. 

Η συριακή κυβέρνηση βρίσκεται στα αρχικά στάδια συγκρότησής της. Διαθέτει αδύναμο στρατό και αδύναμες δυνάμεις ασφαλείας. Το ίδιο το Ισραήλ, μετά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσαντ τον Δεκέμβριο, επιτέθηκε μέσα σε 48 ώρες σε περισσότερες από 400 στρατιωτικές βάσεις, προκειμένου να πλήξει τη δύναμη της χώρας.

Η νέα κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν βρίσκεται στην περιοχή για να προκαλέσει πολέμους. Οι δυνάμεις της δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε τη βούληση να πολεμήσουν το Ισραήλ. Ωστόσο, αυτές οι παραβιάσεις όχι μόνο κάνουν τον Σαράα να φαίνεται αδύναμος, αλλά προκαλούν και μεγάλη οργή στον κόσμο στους δρόμους.

Διχασμένοι οι Δρούζοι

Υπάρχει μάλιστα διχασμός απόψεων μέσα στην κοινότητα των Δρούζων — πολλοί εκ των οποίων δεν θέλουν να βλέπουν το Ισραήλ να τους υπερασπίζεται, ούτε επιθυμούν να συνδεθούν με το Ισραήλ.

Έτσι, η κατάσταση επιστρέφει στην πολιτική σκηνή της Δαμασκού, με τον Σαράα να πρέπει να δείξει πώς θα διαχειριστεί αυτή την κρίση, η οποία όμως δείχνει να εξομαλύνεται τουλάχιστον προς το παρόν με αμερικανική παρέμβαση μάλλον.

Η κοινότητα των Δρούζων υπερηφανεύεται ότι είναι επαναστατική. Οι Δρούζοι οδήγησαν την επανάσταση κατά των Γάλλων τη δεκαετία του 1930 και βεβαίως συμμετείχαν στην επανάσταση κατά του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Σήμερα, υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση πικρίας και οργής, ειδικά μετά τα περιστατικά όπου πολλά μέλη του επίσημου στρατού ταπείνωσαν ηγέτες και νεαρούς άνδρες των Δρούζων, συλλαμβάνοντάς τους και κόβοντάς τους τα μακριά μουστάκια, τα οποία αποτελούν σύμβολο για τους Δρούζους.

Τώρα έχει συμφωνηθεί μια νέα εκεχειρία, αλλά η εμπιστοσύνη των Δρούζων έχει κλονιστεί. Υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης στον τρόπο που η κυβέρνηση ασκεί τα καθήκοντά της, σχολιάζει το BBC.

Οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί, ιδιαίτερα δεδομένου ότι η έρευνα για τη βία κατά των Αλαουιτών που σημειώθηκε σε παράκτιες πόλεις νωρίτερα φέτος δεν έχει δημοσιοποιήσει τα πορίσματά της, παρά τις προθεσμίες που είχαν τεθεί.

Πολλοί ανησυχούν ότι αυτή η κυβέρνηση είναι καλή στο να δίνει υποσχέσεις, αλλά αποτυγχάνει να τις υλοποιήσει. Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση δείχνει περισσότερη αδυναμία παρά δύναμη.