Τις εκλογές που αναμένονται να γίνουν στις ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα το debate μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Κάμαλα Χάρις κλήθηκε να σχολιάσει μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Μεγεθύνσεις» με τον Θανάση Γεωργακόπουλο, ο Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο ΑΠΘ, Βασίλης Βαμβακάς.

Όπως υπογράμμισε αρχικά, συζητώντας με το δημοσιογράφο στο ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ, «Νομίζω ότι το τελευταίο ντιμπέιτ μεταξύ Χάρις και Τραμπ-προφανώς ακόμα δεν μπορεί να πούμε στα σίγουρα αν θα επηρεάσει τις ψήφους-αλλά αυτό που δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις και η δημόσια συζήτηση που γίνεται μετά το ντιμπέιτ που είχε πολύ μεγάλη τηλεθέαση και αυτό είναι σημαντικό, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον δηλαδή για το κοινό-είναι ότι μάλλον ως κατά κάποιο τρόπο το αουτσάιντερ σε αυτή την ιστορία η Χάρις κέρδισε τελικά τις πρώτες εντυπώσεις. Ο Τραμπ είναι-και το γνωρίζουμε για πολλούς και διάφορους λόγους-επικοινωνιακός, πολύ σημαντικό αυτό και μπορεί να δημιουργήσει πολλές και δύσκολες καταστάσεις για τους αντιπάλους του όταν απευθύνεται είτε στην τηλεοπτική οθόνη είτε στα social media. Σε αυτή την περίπτωση φάνηκε να είναι σε αμηχανία και μάλλον να χάνει έστω στα σημεία, πολλές φορές το βασικό διακύβευμα που είναι σε ένα ντιμπέιτ να πηγαίνει η συζήτηση στα θέματα και σε αυτά που ο καθένας φαίνεται καλύτερα να συζητήσει. Αυτό νομίζω ότι δεν το κατάφερε. Σε πολύ μεγάλο βαθμό προσπαθούσε συνέχεια να το πάει στο ζήτημα της μετανάστευσης, αλλά το έκανε με τόσο ακραίο και αστείο τρόπο που έχω την εντύπωση ότι δεν ήταν πολύ αποτελεσματικός όσο θα ήθελε. Βέβαια, πρέπει να έχουμε πάντοτε στο μυαλό μας ότι υπάρχει αυτή η κατάσταση στην Αμερική, που είναι το τσιμέντο ορισμένων που θα λέγαμε 40% τουλάχιστον πίσω του, που ό,τι και να έλεγε νομίζω δεν θα επηρεάζονταν από το ντιμπέιτ. Μιλάμε για λεπτομέρειες που αφορούν τους αναποφάσιστους, που νομίζω ότι η θεωρία γύρω από το ντιμπέιτ αυτό λέει ότι οι αναποφάσιστοι είναι αυτοί που ίσως να επηρεαστούν από ένα ντιμπέιτ για μια εκλογική διαδικασία και ίσως εκεί πράγματι η Χάρις να πήρε ένα μικρό προβάδισμα, αποδεικνύοντας ότι είναι αποτελεσματική σε αυτού του είδους τη δοκιμασία και καταφέρνοντας να κινηθεί σε θέματα που μάλλον τη διευκόλυναν».

Αναφορικά τώρα με την ανακοίνωση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ και υποψήφιου των Ρεπουμπλικάνων στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, Ντόναλντ Τραμπ, ότι δεν θα συμμετάσχει σε νέα τηλεμαχία απέναντι στην αντίπαλό του, υποψήφια των Δημοκρατικών, αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις, ανέφερε τα εξής «Υπάρχει μια αναδίπλωση και νομίζω ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη αμηχανία και του ιδίου αλλά και του επιτελείου του να προσαρμόσουν την καμπάνια τους μετά την απόσυρση του Μπάιντεν. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο αυτό (…). (…) Το πρόβλημα ίσως ήταν κατά πόσο ο Μπάιντεν θα μπορούσε να συνεχίσει μια νέα θητεία και αυτό φαίνεται να αντιμετωπίζεται με τη διαδοχή της Χάρις, η οποία φαίνεται να έχει τη χάρη, την επικοινωνιακή τουλάχιστον να ανταπεξέλθει σε δυσκολίες που είναι σημαντικές όταν έχεις απέναντί σου αντίπαλο τον Τραμπ».

Body language/Γλώσσα του σώματος των δύο υποψηφίων

Για Κάμαλα Χάρις: «Έξυπνη η κίνηση να του δώσει από την αρχή της διαδικασίας το χέρι της»

Για Ντόναλντ Τραμπ: «Είχε συνεχώς μια πολύ οργισμένη έκφραση – Κοιτούσε συνέχεια τον εαυτό του σε κάποια οθόνη για να επιβεβαιώνει ότι είναι αρκούντως βλοσυρός – Δεν απευθυνόταν σχεδόν ποτέ στο ακροατήριο»

Τέλος, ο κ. Βαμβάκας σχολιάζοντας τη γλώσσα του σώματος των δύο υποψηφίων στο debate είπε «Από την αρχή μέχρι το τέλος κινήθηκαν και οι δύο στο πλαίσιο που ήθελαν. Η Χάρις έκανε την πολύ έξυπνη κίνηση-που σχολιάστηκε-να του δώσει το χέρι της στην αρχή της διαδικασίας. Κάτι που τον έφερε σε μια πρώτη αμηχανία και μάλλον δεν το περίμενε. Και πραγματικά υποστήριξε πολύ καλά αυτό που είπε και με λόγια, όχι μόνο με το σώμα της η Χάρις, ότι δηλαδή εγώ είμαι μια νέα περίπτωση υποψηφίου που έρχομαι να επιτύχω μια άρση της πόλωσης αυτής της μισαλλόδοξους αντιπαράθεσης που εκπροσωπεί ο Τραμπ. Από την άλλη μεριά, ο Τραμπ πολύ συνεπής σε αυτό που είναι και σε αυτό που εκφράζει, είχε συνεχώς μια έκφραση-εάν την προσέχατε-πολύ οργισμένη. Ήταν ένας οργισμένος και σκυθρωπός άνθρωπος κατά βάση, ο οποίος κοιτούσε κιόλας-αν κατάλαβα καλά, έτσι όπως το έβλεπα το πλάνο-συνέχεια τον εαυτό του σε κάποια οθόνη για να επιβεβαιώνει ότι είναι αρκούντως βλοσυρός. Δηλαδή δεν απευθυνόταν ποτέ σχεδόν στο ακροατήριο ή/σε αντίθεση στην συνομιλήτριά του. Ήταν φάουλ αυτό που έκανε».