“Θα ήταν απόλυτο ψέμα για μένα να πω ότι αισθάνομαι συμπάθεια για τα παιδιά που πεθαίνουν με τόσο οδυνηρό θάνατο”, λέει ο Kwon Hyuk, καθώς θυμάται την εποχή που διηύθυνε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Βόρεια Κορέα, όπου γίνονταν πειράματα με ανθρώπους.
‘Κάτω από την κοινωνία και το καθεστώς στο οποίο βρισκόμουν εκείνη την εποχή, ένιωθα μόνο ότι αυτοί ήταν οι εχθροί. Έτσι, δεν ένιωθα καθόλου συμπάθεια ή οίκτο γι’ αυτούς”. Ως επικεφαλής της διοίκησης του στρατοπέδου 22, θαμμένου στα απομακρυσμένα βουνά της Βόρειας Χαμγκιόνγκ, ήταν κάποτε η δουλειά του να παρακολουθεί τα σκληρά πειράματα σε πολιτικούς κρατούμενους.
“Είδα μια ολόκληρη οικογένεια να υποβάλλεται σε δοκιμασία με ασφυξιογόνο αέριο και να πεθαίνει στον θάλαμο αερίων”, ομολόγησε στο BBC το 2004 ο Kwon Hyuk. “Οι γονείς, ο γιος και η κόρη. Οι γονείς έκαναν εμετό και πέθαιναν’, είπε, αλλά προσπαθούσαν απεγνωσμένα να επαναφέρουν τα παιδιά τους μέχρι την τελευταία τους πνοή. Το στρατόπεδο 22 φέρεται να έκλεισε οκτώ χρόνια αργότερα, το 2012.
Η Βόρεια Κορέα απέκρουσε τους ισχυρισμούς ως μέρος μιας “εκστρατείας λάσπης” που εμπνέεται από τις ΗΠΑ. Όμως ο Kwon Hyuk, ο οποίος μίλησε με την ελπίδα ότι τα κακά του καθεστώτος θα αποκαλυφθούν επιτέλους, είναι μία από τις εκατοντάδες φωνές που επιβεβαιώνουν τα βασανιστήρια στην χώρα του, ως πολύ πρόσφατα, γράφει η Mailonline.
Η μαρτυρία κρατούμενης
Η Soon Ok-lee, μητέρα και σύζυγος, φυλακίστηκε για επτά χρόνια σε ένα από τα στρατόπεδα της Βόρειας Κορέας. Στο βιβλίο της, το 1999, «Eyes of the Tailless Animals: Prison Memoirs of a North Korean Woman», περιέγραψε τη φρίκη των βασανιστηρίων και της φυλάκισης.
Εντός των ορίων του στρατοπέδου συγκέντρωσης Kaechon, στην επαρχία Pyungbuk, είπε ότι έγινε μάρτυρας ακατανόητων πράξεων πειραματισμού σε βάρος κρατουμένων από το προσωπικό. Μια μέρα, είπε, διατάχθηκε να δώσει δηλητήριο σε 50 υγιείς γυναίκες κρατούμενες.
‘Ένας από τους φρουρούς μου έδωσε ένα καλάθι γεμάτο εμποτισμένο λάχανο και μου είπε να μην το φάω αλλά να το δώσω στις 50 γυναίκες’, δήλωσε αργότερα στο BBC. ‘Τα μοίρασα και άκουσα μια κραυγή από εκείνες που τα είχαν φάει.
‘Ούρλιαζαν όλες και ξερνούσαν αίμα. Όλες όσες έφαγαν τα φύλλα λάχανου άρχισαν να κάνουν εμετό αίματος και να ουρλιάζουν από τον πόνο. ‘Μόλις τα έφαγαν, βγήκε αίμα από το στόμα και τον πρωκτό τους’, δήλωσε η ίδια αργότερα στο NBC. “Και πέθαναν. Είδα ότι μέσα σε 20 ή 30 λεπτά πέθαναν έτσι σε εκείνο το μέρος”.
Η ίδια δήλωσε ότι το προσωπικό έκανε “βιοχημικές δοκιμές” με μια νέα ουσία, δηλητηριάζοντας κρατούμενους για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητά της. ‘Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτή την εικόνα. Αναρωτιέμαι πώς ένας άνθρωπος μπορεί να σκοτώσει έναν άλλο, υγιή άνθρωπο με αυτόν τον τρόπο’.
Η εντολή δόθηκε από τον Κιμ Γιονγκ Ιλ, υποστήριξε. ‘Είδα τόσα πολλά φτωχά θύματα. Εκατοντάδες άνθρωποι έπεσαν θύματα των βιοχημικών δοκιμών’. Είπε επίσης ότι φυλακίστηκε το 1987, ενώ εργαζόταν ως διευθύντρια ενός γραφείου προμήθειας προϊόντων. Η οικονομία βρισκόταν σε ύφεση και η προμήθεια υλικών δεν ήταν σε καλή κατάσταση, είπε. Γι’ αυτό το λόγο φυλακίστηκα’.
Για τα επόμενα επτά χρόνια, την χτυπούσαν με ζώνες, την ανάγκαζαν να πίνει νερό και να την πατάνε μέχρι που “το νερό έβγαινε από το στόμα και τον πρωκτό μου”, και την τάιζαν με μόλις 100 γραμμάρια καλαμπόκι για κάθε γεύμα. Στο διάστημα αυτό, είπε, η σπονδυλική της στήλη άρχισε να συρρικνώνεται επειδή αναγκαζόταν να εργάζεται σε εργοστάσιο σιδηρουργίας. «Έμοιαζα με ένα παράξενο ζώο», είπε.
Πολλοί δεν επέζησαν. Η ίδια περιέγραψε ότι έγινε μάρτυρας δημόσιων εκτελέσεων και βασανιστηρίων ανδρών, γυναικών και παιδιών. Είπε ότι οι πολιτικοί κρατούμενοι δεν επιτρεπόταν να κάνουν παιδιά, οπότε οι έγκυες μητέρες έκαναν ενέσεις με αλατόνερο για να προσπαθήσουν να σκοτώσουν το μωρό – ακόμη και στον όγδοο ή στον ένατο μήνα της εγκυμοσύνης.
‘Από καιρό σε καιρό εκεί γεννιόταν ένα βρέφος, και στη συνέχεια, οι φρουροί κλωτσούσαν το ματωμένο μωρό, και το σκότωναν.’
Η λιμοκτονία και οι θάλαμοι αερίων
Πεινασμένες σε σημείο εξάντλησης, είπε ότι οι κρατούμενες προσπαθούσαν να πιάσουν τους πολλούς αρουραίους που τριγυρνούσαν στο συγκρότημα, για να τους φάνε. ‘Όταν μπορούσαμε να πιάσουμε αρουραίους, νομίζαμε ότι ήταν μια τυχερή μέρα. Αν μας έπιαναν να πιάνουμε αρουραίους, μας έβαζαν σε ξεχωριστό κελί απομόνωσης. Όταν πιάναμε έναν αρουραίο, δεν τον μαγειρεύαμε. Απλά το τρώγαμε.
Η ιστορία της Soon δεν είναι δυστυχώς μοναδική. Αποστάτες κατάφεραν να αποσπάσουν απόρρητα έγγραφα που περιγράφουν λεπτομερώς στοιχεία για τη χρήση θαλάμων αερίων στις βορειοκορεατικές φυλακές. Ο Lin Hun-hwa, ένα θύμα, κατονομάστηκε σε μια έκθεση από το στρατόπεδο 22 που δεν έκανε τίποτα για να αποκρύψει την κακοποίηση που λάμβανε χώρα μέσα σε αυτό. “Το παραπάνω άτομο μεταφέρεται από το… στρατόπεδο με αριθμό 22 με σκοπό τον πειραματισμό σε ανθρώπους με υγρό αέριο για χημικά όπλα”, αναφέρεται σε επιστολή μεταφοράς με ημερομηνία Φεβρουάριο του 2002.
Ο Kwon Hyok, πρώην επικεφαλής της ασφάλειας στο στρατόπεδο 22, δήλωσε στο BBC ότι τα εργαστήρια είχαν εξοπλιστεί για την παροχή δηλητηριωδών αερίων και αερίων ασφυξίας στο πλαίσιο φρικιαστικών πειραμάτων σε κρατούμενους. Τρία ή τέσσερα άτομα, συνήθως μια οικογένεια, οδηγούνταν σε έναν θάλαμο αφού υποβάλλονταν σε ιατρικούς ελέγχους. Οι θάλαμοι σφραγίζονταν και το αέριο διοχετευόταν μέσω ενός σωλήνα, ενώ οι επιστήμονες στέκονταν δίπλα τους για να παρατηρούν.
Η διάψευση
Ενώ η Βόρεια Κορέα δήλωσε ότι η ιστορία ήταν μυθοπλασία, η δημοσιογράφος του BBC Olenka Frenkiel δήλωσε ότι είχε ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι ο αποστάτης ήταν γνήσιος και είχε δει έγγραφα που επιβεβαίωναν τη μεταφορά ενός κρατουμένου για πειράματα σε ανθρώπους.
Ο Im Cheon-yong επιβεβαίωσε με παρόμοιους ισχυρισμούς. Αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων της Βόρειας Κορέας, ο Im είπε ότι ήταν μυημένος σε δοκιμές σε κρατούμενους που αποσκοπούσαν στην ενίσχυση του στρατού με απειλές βιολογικού και χημικού πολέμου.
‘Στην αρχή, χρησιμοποίησαν τους χημικούς παράγοντες σε ποντίκια και μας έδειξαν πώς πέθαναν. ‘Στη συνέχεια παρακολουθούσαμε τους εκπαιδευτές να εκτελούν τις δοκιμές σε ανθρώπους για να μας δείξουν πώς πεθαίνει ένας άνθρωπος. Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια”.
Είπε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα αφού είδε παιδιά με διανοητικές και σωματικές αναπηρίες να χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα για πειραματικά όπλα. ‘Το καθεστώς θέλει να το κάνει αυτό “νόμιμα”, γι’ αυτό και προσφέρονται να αγοράσουν παιδιά με αναπηρία από τους γονείς τους’, δήλωσε στην Telegraph.
Ο Im είπε ότι τα πειράματα σε ανθρώπους στη Βόρεια Κορέα χρονολογούνται τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, δοκιμάζοντας χημικά και βιολογικά όπλα για στρατιωτική χρήση σε πολίτες.
Το 2023, το Υπουργείο Ενοποίησης της Νότιας Κορέας συγκέντρωσε αναφορές για τέτοιου είδους παραβιάσεις σε ένα έγγραφο-μαμούθ 450 σελίδων που βασίστηκε στις μαρτυρίες περισσότερων από 500 Βορειοκορεατών αποστατών. Σύμφωνα με την έκθεση, αξιωματούχοι του βορειοκορεατικού Υπουργείου Κοινωνικής Ασφάλισης φέρονται να εκβίαζαν οικογένειες ώστε να αφήσουν τους συγγενείς τους να γίνουν ανθρώπινα πειραματόζωα υπό την απειλή ότι θα τους έστελναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Αναφέρεται ότι οι αρχές χορηγούσαν κρυφά υπνωτικά χάπια στους ανθρώπους και τους μετέφεραν με τη βία σε μια εγκατάσταση που ονομάζεται Νοσοκομείο 83 για να υποβληθούν σε διάφορα πειράματα.
Η Βόρεια Κορέα παραμένει ένα από τα πιο περίκλειστα κράτη στη γη. Ο απομονωτισμός είναι ενσωματωμένος στην ιστορία της – μια πολιτική στο βορρά που διακόπηκε μόνο στην διάρκεια των 35 χρόνων όταν η χώρα ήταν προτεκτοράτο της Ιαπωνίας στις αρχές του 20ού αιώνα.
