Μια γυναίκα από το Ιλινόις, στις ΗΠΑ, αποκάλυψε πώς ένα φρικτό αθλητικό ατύχημα την άφησε στα πρόθυρα του θανάτου, αφού υπέστη “εσωτερικό αποκεφαλισμό“, ωστόσο οι γιατροί έχουν καταφέρει όχι μόνο να την σώσουν, αλλά κυρίως να ξανακολλήσουν το κεφάλι της στην θέση του και να αποκατασταθεί έτσι η αξιοπρέπεια στην ζωή της.
Η Megan King ήταν μόλις 16 ετών το 2005 όταν πήδηξε στον αέρα για να πιάσει μια μπάλα ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια του μαθήματος γυμναστικής και έπεσε στο έδαφος, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ο δεξιός της αστράγαλος, η σπονδυλική της στήλη, αλλά και να σκιστεί ο μυς της και από τις δύο ωμοπλάτες.
Η έφηβη πέρασε περισσότερο από ένα χρόνο με πατερίτσες, αλλά αντί να υποχωρήσουν τα συμπτώματά της, εμφανίστηκαν περισσότερα. Οι αρθρώσεις της King εξασθένησαν και οι μύες της άρχισαν να σκίζονται, ενώ οι ωμοπλάτες της πονούσαν αφόρητα.
Με την πάροδο των ετών, υποβλήθηκε σε 22 χειρουργικές επεμβάσεις μόνο στους ώμους και τις ωμοπλάτες της, με τους γιατρούς να απορούν γιατί το σώμα της δεν μπορούσε να θεραπευτεί. Χρειάστηκαν 10 χρόνια για να διαγνωστεί, το 2015, ότι η King είχε σύνδρομο υπερκινητικότητας Ehler-Danlos (hEDS), μια γενετική διαταραχή που εμποδίζει το κολλαγόνο – έναν βασικό ιστό των αρθρώσεων – να σχηματιστεί σωστά κάτι που οδηγεί σε αστάθεια των αρθρώσεων.
Ένα χρόνο αργότερα, ο αυχένας της King εξαρθρώθηκε και της τοποθετήθηκε ένα στήριγμα Halo, ένα μηχάνημα που βιδώνει απευθείας στο κρανίο για να μην κινείται ο αυχένας.
Κατά τη διαδικασία αφαίρεσης της συσκευής, το κρανίο της παραλίγο να αποκολληθεί από τη σπονδυλική της στήλη, μια σχεδόν πάντα θανατηφόρα κατάσταση που ονομάζεται εσωτερικός αποκεφαλισμός ή εξάρθρωση του ατλαντοϊνιακού ινιακού οστού (AOD).
Η King, που σήμερα είναι 35 ετών, δήλωσε: “Πέταξα την καρέκλα μου προς τα πίσω για να μην με αποκεφαλίσει η βαρύτητα. Ο νευροχειρουργός μου έπρεπε να κρατήσει το κρανίο μου στη θέση του με τα χέρια του. Δεν μπορούσα να σταθώ όρθια. Η δεξιά μου πλευρά έτρεμε ανεξέλεγκτα”.
Η King εισήχθη εσπευσμένα σε επείγον χειρουργείο, όπου οι γιατροί συνέδεσαν το κρανίο της με τη σπονδυλική της στήλη. “Ήταν μια παράσταση τρόμου. Ξύπνησα χωρίς να μπορώ να κουνήσω καθόλου το κεφάλι μου”, είπε.
Ως τώρα η King έχει υποβληθεί σε 37 χειρουργικές επεμβάσεις από το κρανίο της μέχρι τη λεκάνη της, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορεί πλέον να μετακινεί το κεφάλι της πάνω, κάτω, αριστερά ή δεξιά. Μια σπονδυλοδεσία περιλαμβάνει δύο ή περισσότερους σπονδύλους που ενώνονται μεταξύ τους για να μην μπορούν να κινηθούν. Η King είπε: “Είμαι κυριολεκτικά ένα ανθρώπινο άγαλμα. Η σπονδυλική μου στήλη δεν κινείται καθόλου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησα να ζω”.
Ο AOD συμβαίνει όταν το ινιακό οστό, στη βάση του κρανίου αποκολλάται από τον άτλαντα, τον πρώτο ή C1, τον ανώτερο σπόνδυλο της σπονδυλικής στήλης. Ο τραυματισμός είναι θανατηφόρος σε πάνω από το 90% των περιπτώσεων, καθώς η βλάβη διαταράσσει τα νευρικά σήματα μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος, οδηγώντας σε παράλυση γύρω από ζωτικά όργανα όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, επηρεάζοντας και την λειτουργία τους.
Η σταθεροποίηση του κεφαλιού είναι ζωτικής σημασίας για να μην αποκολληθεί περαιτέρω από τη σπονδυλική στήλη. O AOD παρατηρείται συχνότερα σε παιδιά και εφήβους, επειδή τα οστά δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως ακόμη και μπορεί να περιέχουν ακόμη χόνδρο. Είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν αναλογικά μεγαλύτερο κεφάλι και πιο αδύναμους μύες του αυχένα από τους ενήλικες.
Περίπου οκτώ στις 10 περιπτώσεις AOD οφείλονται σε σοβαρό τραύμα, όπως αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, αν και η περίπτωση της King πιθανότατα οφείλεται στο συνδυασμό της πτώσης της στο λύκειο και του hEDS, της πάθησης που εξασθενεί τις αρθρώσεις, από την οποία επίσης πάσχει.
Τώρα, η King είναι εσωτερικά δεμένη από το κρανίο της μέχρι τη λεκάνη της και δεν μπορεί να λυγίσει, να στρίψει ή να σκύψει. Ωστόσο, ανακτά σιγά σιγά την ικανότητά της να επιστρέψει στα χόμπι που είχε πριν από εκείνη τη μοιραία πτώση πριν από 20 χρόνια.
Αυτό περιλαμβάνει και μια πρόσφατη έξοδο για μπόουλινγκ. Είπε: “Δεν είχα σκοπό να παίξω. Ήμουν απλά εκεί για να παρακολουθήσω τους φίλους μου. Αλλά κάτι μέσα μου είπε: “Γιατί να μην προσπαθήσω;””. ‘Έκανα στράικ στο μπόουλινγκ -στην πρώτη μου κιόλας προσπάθεια. Οι φίλοι μου ούρλιαζαν και χειροκροτούσαν και ζητωκραύγαζαν σαν τρελοί. Δεν πανηγύριζαν μόνο το στράικ. Γιόρταζαν όλα όσα επέζησα”.
Εκείνο το βράδυ έκανε ακόμα δύο στράικ. “Ακόμα μαθαίνω τι μπορεί να κάνει το νέο μου σώμα. δεν είναι εύκολο, αλλά προσαρμόζομαι. Και πάντα εκπλήσσομαι με το τι μπορώ ακόμα να καταφέρω”, δήλωσε η Κινγκ.
