Ερευνητές ανακάλυψαν ένα σπάνιο λατρευτικό συγκρότημα του 2ου αιώνα μ.Χ., κάτω από τη Φρανκφούρτη.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι στον χώρο πραγματοποιούνταν εκτεταμένες τελετουργίες, ενώ δεν αποκλείεται να περιλάμβαναν ακόμη και πιο ακραίες πρακτικές.
Το ιερό εντοπίστηκε στην αρχαία πόλη Nida και οι ανασκαφές υποστηρίχθηκαν από επιστημονικούς φορείς όπως το German Research Foundation και το Swiss National Science Foundation. Αν και τμήματα του χώρου είχαν εντοπιστεί παλαιότερα, οι πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν την πλήρη μορφή ενός περιφραγμένου συγκροτήματος που παρέμενε σχεδόν ανέπαφο από τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ.
Στο εσωτερικό του βρέθηκαν έντεκα πέτρινα κτίσματα, μαζί με δεκάδες λάκκους και φρεάτια που φαίνεται να χρησιμοποιούνταν για τελετουργικές αποθέσεις. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν κεραμικά αγγεία, φυτικά κατάλοιπα και οστά ζώων — κυρίως ψαριών και πουλιών — τα οποία θεωρούνται προσφορές ή μέρος τελετουργικών γευμάτων.
Ωστόσο, ορισμένα στοιχεία εγείρουν ερωτήματα για πιο σκοτεινές πρακτικές, καθώς υπάρχουν ενδείξεις που ίσως σχετίζονται με ανθρώπινες θυσίες. Αν επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο, θα πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο στις ρωμαϊκές επαρχίες της Κεντρικής Ευρώπης.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι στον χώρο λατρεύονταν πολλές θεότητες, όπως ο Δίας, η Άρτεμις και ο Απόλλων, κάτι που υποδηλώνει έντονη πολιτισμική ποικιλία και τη σημασία του ως περιφερειακού θρησκευτικού κέντρου.
Η αρχιτεκτονική του συγκροτήματος θεωρείται ασυνήθιστη, χωρίς γνωστά αντίστοιχα σε άλλες ρωμαϊκές περιοχές της Γερμανίας ή της Γαλατίας. Παράλληλα, βρέθηκαν χιλιάδες θραύσματα ζωγραφισμένων τοιχογραφιών, μεταλλικά στοιχεία από πόρτες και παράθυρα, περισσότερα από 250 νομίσματα και δεκάδες πόρπες — αντικείμενα που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως αφιερώματα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια επιγραφή αφιερωμένη στον Mercurius Alatheus από Ρωμαίο στρατιώτη, η οποία χρονολογείται στο 246 μ.Χ. και δείχνει ότι το ιερό παρέμεινε σε χρήση για τουλάχιστον έναν ακόμη αιώνα. Εκτιμάται ότι εγκαταλείφθηκε γύρω στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ.
