Στην ιστορία υπάρχουν πόλεις που δεν καταστράφηκαν σταδιακά, αλλά εξαφανίστηκαν κυριολεκτικά μέσα σε μία νύχτα, από φυσικές καταστροφές, ηφαιστειακές εκρήξεις ή πολέμους, αφήνοντας πίσω τους μόνο ερείπια και μυστήρια.
Η πιο γνωστή περίπτωση είναι η Πομπηία στην Ιταλία. Το 79 μ.Χ., το ηφαίστειο Βεζούβιος εξερράγη και μέσα σε λίγες ώρες η πόλη θάφτηκε κάτω από στάχτη και λάβα. Περίπου 2.000 άνθρωποι πέθαναν, ενώ η πόλη παρέμεινε θαμμένη για σχεδόν 1.700 χρόνια μέχρι να ανακαλυφθεί ξανά τον 18ο αιώνα.
Μια άλλη πόλη που χάθηκε απότομα ήταν η αρχαία Θήρα, στο σημερινό νησί της Σαντορίνης. Περίπου το 1600 π.Χ., μία από τις μεγαλύτερες ηφαιστειακές εκρήξεις στην ιστορία κατέστρεψε τον μινωικό πολιτισμό στο Αιγαίο. Ολόκληρο το νησί άλλαξε μορφή, πόλεις θάφτηκαν κάτω από στάχτη και πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η καταστροφή αυτή συνδέεται με τον μύθο της Ατλαντίδας.
Στον 20ό αιώνα, η πόλη Saint-Pierre στη Μαρτινίκα καταστράφηκε το 1902 όταν εξερράγη το ηφαίστειο Mont Pelée. Μέσα σε λίγα λεπτά σκοτώθηκαν περίπου 30.000 άνθρωποι. Από ολόκληρη την πόλη επέζησε μόνο ένας κρατούμενος που βρισκόταν σε πέτρινο κελί φυλακής.
Το 1970, η πόλη Γιούνγκαι στο Περού εξαφανίστηκε όταν ένας τεράστιος όγκος πάγου και βράχων από το όρος Huascarán έπεσε πάνω στην πόλη μετά από σεισμό. Περίπου 20.000 άνθρωποι θάφτηκαν κάτω από λάσπη και πέτρες μέσα σε λίγα λεπτά.
Το 1939, η πόλη Χουάσκας στην Τουρκία καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό, ενώ παρόμοιες καταστροφές έχουν συμβεί σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπου πόλεις κυριολεκτικά σβήστηκαν από τον χάρτη σε λίγες ώρες.
Η ιστορία δείχνει ότι ο άνθρωπος, όσο ισχυρός κι αν πιστεύει ότι είναι, απέναντι στη φύση παραμένει μικρός. Ολόκληροι πολιτισμοί, πόλεις και χιλιάδες ζωές χάθηκαν μέσα σε μία νύχτα, αφήνοντας πίσω μόνο ερείπια και ιστορίες που θυμίζουν πόσο εύθραυστος είναι ο ανθρώπινος πολιτισμός.
