Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τη Σίεν Χόορνικ, μια ιερόδουλη που έγινε η μούσα και ερωμένη του. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, όπως η οικονομική τους κατάσταση και οι προσωπικές τους προκλήσεις, δημιούργησαν μια οικογενειακή ζωή.
Ωστόσο, η σχέση τους τελείωσε μετά από 18 μήνες, και η Σίεν συνέχισε τη ζωή της, παντρεύτηκε και τελικά αυτοκτόνησε το 1904, όπως είχε προβλέψει. Η ανακάλυψη του πιστοποιητικού θανάτου της και οι λεπτομέρειες του θανάτου της ρίχνουν φως στην τραγική της ιστορία, που συνδέεται με την τέχνη του Βαν Γκογκ και την προσωπική της ατυχία.
Πιο αναλυτικά
Αν και ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ ερωτεύτηκε πολλές φορές, έζησε στο ίδιο σπίτι με μόνο μια γυναίκα.
Η Σίεν (Sien Hoornik), τον συνάντησε στη Χάγη και εργάζονταν ως ιερόδουλη όταν ο Βαν Γκογκ την πλησίασε για να της προτείνει να γίνει το μοντέλο του.
Η γυναίκα αυτή έγινε μούσα, ερωμένη και μοντέλο του, και μαζί με την ανήλικη κόρη της μετακόμισαν στο μικρό του διαμέρισμα, δημιουργώντας μια οικογενειακή ζωή για τον ζωγράφο.
Ένα χρόνο αργότερα η Σίεν ομολόγησε στον Βίνσεντ ότι ήταν τεμπέλα, εξηγώντας ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο είχε γίνει μια πόρνη – ο όρος που συνήθιζε να χρησιμοποιεί για να περιγράφει τον εαυτό της. Παραδέχθηκε στον Βίνσεντ: «Είναι βέβαιο ότι θα καταλήξω να πηδήξω στο νερό».
Και 21 χρόνια αργότερα, αυτή η θλιβερή πρόβλεψη πραγματώθηκε. Η ιστορία αναφέρθηκε στο τελευταίο βιβλίο «Living with Vincent van Gogh», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 25 Απριλίου, γράφει για το artnews, o Mάρτιν Μπέιλι, μελετητής του σπουδαίου καλλιτέχνη.
Ερεύνησα για το πιστοποιητικό θανάτου της Σίεν το 1904 στο Δημοτικό Αρχείο του Ρότερνταμ και έχοντας ως στοιχείο αυτήν την ημερομηνία ήταν δυνατό να βρεθούν αναφορές εφημερίδων σχετικά με το πνιγμό μιας γυναίκας που προσδιορίστηκε μόνο από τα αρχικά της.
Η Σιέν αντιμετώπισε μια σειρά από προκλήσεις στη ζωή. Είχε μείνει έγκυος από τέσσερις άνδρες και όλοι τους την εγκατέλειψαν. Δύο παιδιά της πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Όταν γνώρισε τον Βίνσεντ, είχε μια κόρη 5 ετών, τη Μαρία.
Εκείνη την περίοδο η Σίεν ήταν και πάλι έγκυος όταν μετακόμισε στο διαμέρισμά του Βίνσεντ και λίγους μήνες αργότερα γεννήθηκε ο Βίλεμ.
Ο Βίνσεντ ήταν αρχικά ενθουσιασμένος, φροντίζοντας πολύ τη Σίεν και τα παιδιά της. Όπως έγραφε στον αδερφό του «Δεν θέλω να αισθανθεί εγκαταλελειμμένη… νιώθω μια τρυφερή αγάπη γι ‘αυτήν και τα παιδιά».
Ο Βίνσεντ ήθελε να την παντρευτεί αλλά ο αδερφός του Τεό αντιδρούσε σε μια τέτοια προοπτική και τελικά στάθηκε εμπόδιο στο γάμο.
Ο Βαν Γκογ και η Σίεν ήταν σίγουρα ένα αναπάντεχο ζευγάρι, αλλά ήταν μοναχικές ψυχές που είχαν αντιμετωπίσει δυσκολίες στη ζωή και υποστήριξαν ο ένας τον άλλον.
Ωστόσο, αποδείχθηκε μια δύσκολη σχέση. Ο Βίνσεντ ήταν ένας ιδιοσυγκρασιακός χαρακτήρας, και είχε εμμονή με την ιδέα να γίνει καλλιτέχνης. Η Σίεν ήταν μια σκληρή γυναίκα, θλιμμένη συνεχώς και δεν έδειχνε ενδιαφέρον για την τέχνη και τη λογοτεχνία.
Οι εντάσεις κορυφώθηκαν και περίπου 18 μήνες μετά την έναρξη της σχέσης τους χώρισαν.
Μέχρι στιγμής λίγα είναι γνωστά για τη μετέπειτα ζωή της Σίεν, αλλά σύντομα μετά την αναχώρηση του Βίνσεντ, παρέδωσε την επιμέλεια των δύο μικρών παιδιών της και έφυγε από τη Χάγη για την Αμβέρσα και τελικά βρέθηκε στο Ρότερνταμ.
Το 1901, σε ηλικία 51 ετών, παντρεύτηκε για πρώτη φορά. Ο σύζυγός της ήταν 11 χρόνια νεότερος και ο γάμος τους θεωρήθηκε πως ήταν μια κίνηση συμφέροντος από την ίδια.
Πολύ λίγα είναι γνωστά για το θάνατο της Σίεν. Ο Jan Hulsker, διακεκριμένος μελετητής του ζωγράφου, ήταν ο πρώτος που κατάφερε τη δεκαετία του 1980 να βρει πως η Σίεν είχε αυτοκτονήσει επιλέγοντας τον πνιγμό, αλλά με μια εσφαλμένη ημερομηνία, έκανε δύσκολη την περαιτέρω διερεύνηση.
Ωστόσο, πρόσφατα ο Μπέιλ ανακάλυψε το αδημοσίευτο αρχείο θανάτου στα αρχεία του Ρότερνταμ το οποίο αναφέρει ότι η Σίεν πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1904. Το σώμα της βρέθηκε στο Provenierssingel, ένα κανάλι βόρεια του κεντρικού σταθμού του Ρότερνταμ.
Με την ημερομηνία και την τοποθεσία να έχουν εξακριβωθεί, ήταν δυνατό να εντοπιστούν οι εφημερίδες σχετικά με τον πνιγμό μιας ανώνυμης γυναίκας. Η εφημερίδα Rotterdamsch Nieuwsblad φιλοξένησε ένα άρθρο που έγραφε ότι ένας κηπουρός του δήμου είχε βρει το σώμα μιας γυναίκας στο Provenierssingel νωρίς το πρωί.
Το πιστοποιητικό θανάτου της Σίεν
Ήταν «πολύ λεπτή με ύψος 1,65 μ., σκούρα καστανά μαλλιά και σκούρα μάτια και φορούσε μαύρα ρούχα. Στο μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού της φορούσε ένα ασημένιο δαχτυλίδι», ανέφερε η εφημερίδα.
Η Σίεν φαίνεται πως αυτοκτόνησε πέφτοντας στο κανάλι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αν και πέρασε μια ζωή γεμάτη ταλαιπωρία, μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι τελικά την οδήγησε στην αυτοκτονία.
Η Rotterdamsch Nieuwsblad επανήλθε στο θέμα μια εβδομάδα αργότερα. Ένας άνδρας που αναφέρθηκε μόνο με τα αρχικά του, είχε πάει στο αστυνομικό τμήμα το βράδυ της 28ης Νοεμβρίου.
Ήταν ο σύζυγός της (Arnoldus Franciscus van Wijk), ο οποίος είχε δει τελευταία φορά τη σύζυγό του την προηγούμενη Δευτέρα. Η αστυνομία του έδειξε τα ρούχα και το δαχτυλίδι, τα οποία αναγνώρισε.
Τραγική ειρωνεία είναι πως λίγο πριν την αυτοκτονία της, μια μεγάλη έκθεση με έργα του Βαν Γκογκ άνοιξε τις πύλες της σε κοντινή απόσταση από την πόλη που η Σίεν πέρασε τα τελευταία της χρόνια.
