Όταν ο αστροναύτης, Shubhanshu Shukla πήγε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), οι αποσκευές του έκρυβαν ένα μυστικό. Πέρα από τους σκληρούς δίσκους με τα δεδομένα και τον σφραγισμένο σε κενό αέρος εξοπλισμό, είχε μαζί του ένα μικροσκοπικό κουτί, όχι βαρύτερο από μερικά κέρματα.
Με βάρος μόλις 20 γραμμάρια, δεν επρόκειτο για υλικό υψηλής τεχνολογίας, αλλά για την τράπουλα Dharohar, μια συλλογή από κάρτες αφής, που κουβαλούσαν την ίδια την υφή της Ινδίας μαζί τους.
Αυτές οι κάρτες έχουν σχεδιαστεί για να ενεργοποιούν την αίσθηση της αφής, όχι απλώς της όρασης.
Κάθε ένα περιέχει ένα δείγμα χειροποίητου υφάσματος, ένα απτό κομμάτι «ζωντανής κληρονομιάς».
Όπως εξήγησε ο ίδιος ο αστροναύτης, αυτά δεν είναι σκονισμένα κειμήλια από κάποιο μουσείο. Αντιπροσωπεύουν το ζωντανό έργο εκατομμυρίων Ινδών τεχνιτών.
Ένας αρχαίος κώδικας σε κάθε ύφανση
Η τράπουλα Dharohar είναι ένας φόρος τιμής στους δεξιοτέχνες του αργαλειού.
Ο Shubhanshu σημείωσε ότι κάθε κάρτα φέρει ένα κομμάτι DNA του παρελθόντος της Ινδίας, από το αιθέριο Jamdani της Βεγγάλης μέχρι τη μαθηματική ακρίβεια του Ikat και του Kalamkari.
Πολύ πριν υπάρξουν τα εργοστάσια, οι Ινδές υφάντριες ξεχώριζαν με την τέχνη και την τεχνική τους σε όλο τον κόσμο. Δημιουργούσαν βαμβακερά υφάσματα τόσο απίστευτα ελαφριά που τα ονόμαζαν «αέρινα υφαντά», υφάσματα που κάποτε όριζαν τη ροή του παγκόσμιου εμπορίου.
Αλλά ο αστροναύτης είδε κάτι βαθύτερο από την εξωτερική ομορφιά. Τόνισε ότι αυτά τα υφάσματα είναι στην πραγματικότητα κωδικοποιημένα αποθετήρια επιστήμης.
Κάθε μοτίβο περιλαμβάνει πολύπλοκα μαθηματικά και κάθε φυσική χρωστική ουσία αποτελεί ένα πείραμα της χημείας, που συχνά ξεπερνά τις σύγχρονες συνθετικές εκδοχές.
Φέρνοντας αυτά τα δείγματα στο διάστημα, η αποστολή, με την υποστήριξη της Isro και της NASA , έστειλε ένα σαφές μήνυμα: η πραγματική πρόοδος δεν αφήνει πίσω τις ρίζες της. τις παίρνει μαζί της στο ταξίδι.
Δείτε το σχετικό video:
