Σε μια σπουδαία ανακάλυψη προχώρησαν αρχαιολόγοι στο Δυτικό Δέλτα του Νείλου, καθώς εντόπισαν Ρωμαϊκή Νεκρόπολη και «βιομηχανικό» συγκρότημα 2.500 ετών.
Μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη ήρθε στο φως στο δυτικό Δέλτα του Νείλου, καθώς ομάδα ειδικών από το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου και το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα ανέσκαψαν μια νεκρόπολη και ένα βιομηχανικό συγκρότημα που χρονολογούνται από τη Ρωμαϊκή περίοδο, περίπου τον 5ο αιώνα π.Χ.
Τα ευρήματα παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για την καθημερινή ζωή, τις ταφικές πρακτικές και την οικονομική δραστηριότητα της εποχής.
Archaeologists Found the Long-Buried Remains of a 2,500-Year-Old Roman Society https://t.co/XmRPGm6Fvm
— Popular Mechanics (@PopMech) January 9, 2026
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στην περιοχή Kom el-Ahmar και Kom Wasit τα ερείπια μιας πόλης που είχε επηρεαστεί τόσο από την ελληνική όσο και από τη ρωμαϊκή κουλτούρα, κάτι που αποτυπώνεται στα αντικείμενα που βρέθηκαν, όπως γλυπτά, κεραμικά και αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν σε ταφικές τελετές.
Η ανασκαφή της νεκρόπολης αποκάλυψε ταφές 23 ατόμων, με ποικιλία πρακτικών που περιλάμβαναν ταφή απευθείας στο έδαφος αλλά και σε κεραμικά φέρετρα.
Τα σώματα των παιδιών τοποθετούνταν συχνά σε μεγάλους, επιμήκεις αμφορείς, ενώ τα λινά περιτυλίγματα και τα ζωγραφισμένα πορτρέτα γύψου μαρτυρούν τη συνύπαρξη αιγυπτιακών και ρωμαϊκών στοιχείων.
Παρά το γεγονός ότι η μουμιοποίηση ήταν ακόμη σε χρήση, δεν βρέθηκαν μούμιες, αλλά τα λείψανα δεν έδειχναν σημάδια βίας ή επιδημιών.
Η βιοαρχαιολογική ανάλυση των οστών αναμένεται να ρίξει φως στον τρόπο ζωής των κατοίκων, στις διατροφικές τους συνήθειες και στις συνθήκες υγείας της εποχής.
Το «βιομηχανικό» συγκρότημα που ανακαλύφθηκε ήταν αρκετά ευρύχωρο με έξι δωμάτια, και χρησιμοποιούνταν κυρίως για την επεξεργασία αλατισμένου ψαριού, μια δραστηριότητα που αποτελούσε σημαντική πηγή εισοδήματος και είχε ρόλο στο εμπόριο μεγάλων αποστάσεων.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν 9.700 ψαροκόκαλα, αποδεικνύοντας την έντονη παραγωγική δραστηριότητα της περιοχής.
Σε άλλα δωμάτια του συγκροτήματος, τεχνίτες κατασκεύαζαν εργαλεία από πέτρα και μέταλλο, καθώς και φυλακτά από φαγεντιανή.
Αυτά τα φυλακτά, συχνά με τη μορφή σκαραβαίων, ζώων ή θεών, είχαν διπλή χρήση: Φοριούνταν από τους ζωντανούς για προστασία και τοποθετούνταν στους τάφους για να εξασφαλίσουν την είσοδο των νεκρών στη μετά θάνατον ζωή.
Η χρήση τους ακολουθούσε τις αιγυπτιακές θρησκευτικές παραδόσεις, όπως η τοποθέτηση ενός σκαραβαίου πάνω από την καρδιά για να πείσει τη θεά Μαάτ για την αγνότητα του νεκρού.
Μεταξύ των ευρημάτων βρέθηκαν επίσης ημιτελείς φιγούρες από ασβεστόλιθο, αμφορείς από την Ελλάδα και τη Ρώμη, καθώς και θραύσματα ελληνικής κεραμικής, που καταδεικνύουν την έντονη διαπολιτισμική επιρροή στην περιοχή.
Μερικά από τα αντικείμενα, όπως ένα ζευγάρι χρυσών σκουλαρικιών που πιθανώς ανήκε σε γυναίκα, θεωρούνται από τα πιο εντυπωσιακά και πλέον εκτίθενται στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου.
Η ανακάλυψη αυτών των χώρων στο Δυτικό Δέλτα του Νείλου αποτελεί ένα παράθυρο στον πλούσιο πολιτισμό της ρωμαϊκής Αιγύπτου και αποκαλύπτει όχι μόνο την καθημερινή ζωή και τις οικονομικές δραστηριότητες των κατοίκων της εποχής αλλά και την πολυπλοκότητα των ταφικών τους πρακτικών.
