Ο τρίτος γιος του Αβραάμ Λίνκολν, ο Γουίλιαμ Γουάλας Λίνκολν πέθανε σε ηλικία μόλις 11 ετών μετά από τυφοειδή πυρετό το 1862.

Καθώς ο Εμφύλιος Πόλεμος εντάθηκε τον Φεβρουάριο του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν είχε ταυτόχρονα και τα δικά του προσωπικά προβλήματα, τις δικές του τραγωδίες. Οι δύο μικρότεροι γιοι του, ο Γουίλιαμ και ο Τόμας, είχαν αρρωστήσει.

Όμως, αν και ο πρόεδρος έκανε ό,τι μπορούσε για να ανατρέψει την κατάσταση, μόνο ο Τόμας ανέκαμψε.

Ο Γουίλι Λίνκολν πέθανε. Ο θάνατος του Γουίλιαμ ήταν ένα από τα καθοριστικά γεγονότα στη ζωή του πολιτικού. Καθώς ο πόλεμος κατέστρεφε τη χώρα, ο πρόεδρος και η οικογένειά του αντιμετώπισαν την ιδιωτική τους τραγωδία.

Ο Γουίλιαμ Γουάλας Λίνκολν ξεκίνησε τη ζωή του σε ένα νοικοκυριό που θρηνούσε. Γεννημένος στις 21 Δεκεμβρίου 1850, στο Σπρίνγκφιλντ του Ιλινόις, ήρθε στον κόσμο μόλις 10 μήνες αφότου ο τρίχρονος αδερφός του, Έντουαρντ «Έντι» Μπέικερ Λίνκολν, είχε πεθάνει.

Αν και οι γονείς του, ο Αβραάμ και η Μαίρη, θρήνησαν την απώλεια του Έντι, βρήκαν μεγάλη παρηγοριά στον Γουίλι.

Η Μαίρη Λίνκολν καμάρωνε πως ο γιος της ο Γουίλι «ήταν ένα πολύ όμορφο αγόρι» που ήταν επίσης «ένα πολύ θρησκευόμενο παιδί».

Ο ξάδερφός της αποκάλεσε τον Γουίλι ένα «ευγενές, όμορφο αγόρι… με μεγάλη πνευματική δραστηριότητα, ασυνήθιστη ευφυΐα, υπέροχη μνήμη, μεθοδικό, ειλικρινές και στοργικό, αντίστοιχο του πατέρα του».

Πράγματι, από όλα τα παιδιά του Λίνκολν, ο Γουίλι έμοιαζε περισσότερο με τον πατέρα του στον χαρακτήρα και για αυτό είχαν και ένα ιδιαίτερο δέσιμο. Έξυπνος, καλοσυνάτος και ευγενικός, του άρεσε να μαθαίνει και να γράφει ποιήματα!

Αλλά η πορεία της ζωής του Γουίλι – και ολόκληρης της οικογένειας Λίνκολν- άλλαξε το 1860.

Εκείνη τη χρονιά, ο πατέρας του εξελέγη πρόεδρος. Ο Γουίλι, οι γονείς του και ο αδελφός του Τόμας ετοιμάστηκαν να μετακομίσουν σε όλη τη χώρα στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον, D.C.

Δυστυχώς, ούτε ο Γουίλιαμ Γουάλας Λίνκολν ούτε ο πατέρας του θα επέστρεφαν στο Σπρίνγκφιλντ όσο ήταν ζωντανοί. Στην αρχή, ο Γουίλι και ο μικρός του αδερφός είδαν τη ζωή στον Λευκό Οίκο ως μια περιπέτεια. 

Αλλά τον Φεβρουάριο του 1862, τα γέλια των παιδιών ξαφνικά σιώπησαν. Τόσο ο ένας όσο και ο άλλος είχαν αρρωστήσει, πιθανότατα με τυφοειδή πυρετό από μολυσμένο νερό.

Για εβδομάδες, ο Γουίλι γινόταν όλο και «πιο αδύναμος» καθώς οι γονείς του που ανησυχούσαν προσπαθούσαν να τον φροντίσουν για την υγεία του. Έκαναν ό,τι μπορούσαν όμως δεν ήταν αρκετό. Στις 20 Φεβρουαρίου, γύρω στις 5 μ.μ., ο Γουίλι πέθανε.

«Το καημένο μου αγόρι. Ήταν πολύ καλός για αυτή τη γη. Ο Θεός τον κάλεσε σπίτι του», είπε ο Αβραάμ Λίνκολν καθώς στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι του νεκρού γιου του.

«Ξέρω ότι είναι πολύ καλύτερα στον παράδεισο, αλλά τον αγαπήσαμε τόσο πολύ…», είχε αναφέρει η Ελίζαμπεθ Κέκλει, μια πρώην σκλαβωμένη γυναίκα που έγινε μοδίστρα και βοηθός της Μαίρη Λίνκολν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.