Η τελευταία καταγεγραμμένη θεάση αυτού του είδους γάτας συνέβη στα σύνορα Ταϊλάνδης-Μαλαισίας, το 1995. Μέχρι το 2014, οι Ταϊλανδοί αξιωματούχοι φοβόντουσαν ότι το σπάνιο είδος είχε εξαφανιστεί εντός των συνόρων τους. Αποθαρρυμένες από την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, οι αρχές υπέθεσαν ότι δεν θα έβρισκαν ποτέ ξανά το είδος.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το Mongabay, ο Urs Breitenmoser, ανακοίνωσε πρόσφατα «καλά νέα για το τέλος του έτους». Μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες απουσίας, οι αρχές εντόπισαν την παρουσία γατών με πλατύ κεφάλι στα δάση του Καταφυγίου Άγριας Ζωής Princess Sirindhorn.
Η «σοκαριστικά ευχάριστη» έκπληξη έδειξε ότι μια μικρή κοινότητα μπορεί να δραστηριοποιείται στην περιοχή. Αυτά τα αιλουροειδή ανταποκρίθηκαν στη φήμη τους έχοντας επιλέξει ένα άγριο περιβάλλον με πολλά φυσικά εμπόδια για να ζήσουν.
Θα ενθαρρύνει τελικά αυτή η ξαφνική, απροσδόκητη επανεμφάνιση τις αρχές να αφιερώσουν πραγματικό χρόνο και προσπάθεια για τη διάσωση αυτού του σπάνιου είδους αγριόγατας; Οικολόγοι προειδοποιούν ότι αυτή η ομάδα μπορεί να αντιπροσωπεύει «τον τελευταίο εναπομείναντα πληθυσμό» στην Ταϊλάνδη.
