Η παράδοση διαρκεί δώδεκα ημέρες μεταξύ Χριστουγέννων και Θεοφανείων. Οι συμμετέχοντες τρέχουν στους δρόμους με δάδες και καμπάνες, ανάβουν φωτιές και οι ντόπιοι θυμούνται παλιές λαϊκές πεποιθήσεις.
Οι Δώδεκα Ημέρες των Χριστουγέννων ονομάζονταν αρχικά «νύχτες καπνού» επειδή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου καίγονταν βότανα για να διώξουν τα σκοτεινά πνεύματα και τους δαίμονες και να καλωσορίσουν όσους φέρνουν ευλογίες.
Ειδικά γύρω στις δώδεκα νύχτες των Χριστουγέννων (24/25 Δεκεμβρίου, 31 Δεκεμβρίου/1 Ιανουαρίου και 5/6 Ιανουαρίου), υφίστανται κάθε είδους δεισιδαιμονίες. Σε ορισμένα μέρη, αυτές οι νύχτες θεωρούνταν τόσο επικίνδυνες που έπρεπε να ακολουθούνται ειδικοί κανόνες. Το σπίτι δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να είναι ακατάστατο. Απαγορευόταν να πλένονται και να κρεμιούνται ρούχα, επειδή υπήρχε φόβος ότι τα άσπρα ρούχα που ήταν στο πλευρό του θα μπορούσαν να κλαπούν από άγριους ιππείς και να χρησιμοποιηθούν ως σάβανα.
Άλλες εκδοχές αυτής της δεισιδαιμονίας ισχυρίζονταν ότι τα άγρια πνεύματα μπορούσαν να μπλεχτούν στα ρούχα και να αντιδράσουν αρκετά άσχημα. «Το Άγριο Κυνήγι σκίζει τα ρούχα από το νήμα και τα κάνει κομμάτια», λέγεται – έτσι οι άνθρωποι απέφευγαν να κρεμούν τα ρούχα μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς. Επιπλέον, σε ορισμένα μέρη, το να παίζουν χαρτιά κατά τη διάρκεια των Δωδεκαήμερων των Χριστουγέννων ήταν απαγορευμένο.
Ένα θυμιατήρι είναι πάντα παρόν όταν ένας Καθολικός ιερέας καθαγιάζει κτίρια και δημόσιους χώρους.
Στις 28 Δεκεμβρίου, 41 ομάδες συμμετείχαν στον αγώνα δρόμου — περίπου χίλιοι μασκοφόροι συμμετέχοντες. Άνθρωποι προέρχονταν όχι μόνο από τη Γερμανία, αλλά και από την Τσεχία, την Αυστρία και άλλες αλπικές περιοχές.
photo: ΑΠΕ-ΜΠΕ – EPA-DPA
