Τον Ιανουάριο του 1989 σε μία εκδήλωση της Ένωσης Πειραματικών Αεροσκαφών της Βοστώνης, κύριος ομιλητής ήταν ο 27χρονος Ρόμπερτ Χαντ.

Ανεβαίνοντας στην σκηνή ξεκίνησε ιστορίες για τη φανταστική ζωή του ως πιλότος μαχητικού αεροσκάφους των ΗΠΑ.

Περιέγραψε την πτήση πάνω από τη Γη με το διαστημικό λεωφορείο Atlantis, σε άκρως απόρρητες αποστολές για το Υπουργείο Άμυνας. Παρουσίασε ακόμη και δύο μαυρισμένα πλακάκια που είπε ότι κάηκαν κατά την επανείσοδό του.

Ο Louis Pascucci, πρόεδρος της ομάδας, δήλωσε στο Associated Press (μέσω της The Boston Herald): «Σίγουρα μας εντυπωσίασε. Ο Χαντ ήταν ένας διασκεδαστής. Είχαμε ένα γεμάτο σπίτι. Μας κράτησε μαγεμένους για δυόμισι ώρες».

Όταν τελείωσε η βραδιά, ο Χαντ αντάλλαξε χειραψία και υπέγραψε αυτόγραφα.

Αλλά ο Χαντ δεν είχε πάει ποτέ στο διάστημα. Δεν είχε δίπλωμα πιλότου, ούτε καν δίπλωμα οδήγησης. Ήταν απατεώνας και, σε λιγότερο από μία εβδομάδα, θα ήταν υπό κράτηση, καθώς η είδηση της απίστευτης απάτης του έγινε πρωτοσέλιδο σε όλη την Αμερική.

Για χρόνια, ο Χαντ είχε οδηγήσει τους αστυνομικούς και το FBI σε μια καταδίωξη γάτας και ποντικιού σε όλη τη χώρα, παριστάνοντας τον πεζοναύτη των ΗΠΑ, αστέρι του μπέιζμπολ, γερουσιαστή και άλλες εξέχουσες προσωπικότητες, πάντα αποφεύγοντας τη δίωξη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, η οποία εργαζόταν στην αεροπορική βάση Pease στο New Hampshire. Λίγο μετά το γάμο τους, ο Χαντ ντύθηκε ανθυπολοχαγός και μπήκε κρυφά στη βάση. Πιάστηκε να σπρώχνει γύρω από το Air Force 2, το αεροπλάνο του αντιπροέδρου. Η περιέργειά του πυροδότησε μια έρευνα του FBI και το τέλος του γάμου.

Το 1983, ο Χαντ παντρεύτηκε ξανά, λέγοντας στη νύφη του ότι ήταν απόφοιτος κολεγίου με συμβόλαιο μπέιζμπολ. Τίποτα από τα δύο δεν ήταν αλήθεια. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ήταν ιδιοκτήτης μιας κατασκευαστικής εταιρείας, η οποία είχε πουκάμισα, πινακίδες και ένα φορτηγό ζωγραφισμένο με λογότυπο, αλλά όχι συμβόλαια.

Κατασκεύαζε μόνο μοντέλα αεροπλάνων, ενώ η σύζυγός του έκανε δύο δουλειές. Μέχρι τα 25 του, είχε μετακομίσει στην Πενσυλβάνια με τη φοιτήτρια νοσηλευτικής Michelle Van Horn, η οποία έγινε η τρίτη σύζυγός του.

Απέκτησαν έναν γιο το 1986, ο οποίος ενέπνευσε το επόμενο σχέδιο του Hunt: μια κρέμα πάνας με σπρέι που ονομάζεται “Love My Baby”. Ισχυρίστηκε ψευδώς ότι η εφεύρεσή του ήταν στα πρόθυρα μιας εξαγοράς 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων από την Johnson & Johnson. Το μυστικό συστατικό, μου είπε, ήταν το «λάδι καρχαρία». Χρησιμοποιώντας την πιστωτική κάρτα της συζύγου του, νοίκιασε λιμουζίνες και εμφανίστηκε ως τηλεοπτικός παραγωγός σε μια διαφήμιση του Super Bowl.

Με πλαστά διαπιστευτήρια μπήκε στον στρατό για να αποκτήσει στολές πτήσης, φόρμες και στολές αντικατάστασης από το κέντρο επίταξης.

Τον Απρίλιο του 1988, ο Χαντ βγήκε ραντεβού στα τυφλά με την Αν Σουίνι, μια 21χρονη οπτική μηχανικό. Ο Χαντ είπε ότι ήταν καπετάνιος πεζοναυτών, νυχτερινός ντετέκτιβ για το αστυνομικό τμήμα του Κέιμπριτζ και εκπαιδευμένος αστροναύτης. Η Sweeney ήταν μια όμορφη μελαχρινή που είχε μια αξιοζήλευτη δουλειά στα κεντρικά γραφεία της Polaroid στη Μασαχουσέτη.

Το ζευγάρι παντρεύτηκε τέσσερις μήνες αργότερα και στη συνέχεια ταξίδεψε στην πρώτη θέση σε διάφορες εξωτικές διακοπές. Ο Χαντ ισχυρίστηκε ότι οι πτήσεις του και η μισθωμένη Jaguar αξίας 41.000 δολαρίων ήταν δωρεάν με τη δουλειά του στη NASA.

Σύντομα, άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα για τον Ρόμπερτ Χαντ. Η American Express απέρριψε τη χρέωση των 5.000 δολαρίων για το ταξίδι με ιδιωτικό τζετ και ειδοποίησε την Polaroid.

Τον Ιανουάριο του 1989, ο στρατιώτης Andrew Palombo άκουσε μια περίεργη καταγγελία στο αεροδρόμιο Logan. Μία εργαζόμενη είπε ότι ένας αστροναύτης της NASA με στολή πεζοναυτών των ΗΠΑ – με σπαθί, μετάλλια και μωβ καρδιά – είχε επισκεφθεί το σπίτι της και έπεισε τον 18χρονο γιο της να καταταγεί στο Ναυτικό. Όταν άλλαξε γνώμη, ο άνδρας απαίτησε 4.000 δολάρια για να χρησιμοποιήσει τις «διασυνδέσεις του με το Πεντάγωνο» για απαλλαγή. Είπε ότι ισχυρίστηκε ότι διοικούσε το διαστημικό λεωφορείο Atlantis και υπέγραψε μια φωτογραφία «Captain Robert Hunt».

Ο Παλόμπο κάλεσε τη Διοίκηση της Ναυτικής Υπηρεσίας Ερευνών, η οποία είπε ότι ο Χαντ ήταν μέλος της Εφεδρείας Πεζοναυτών των ΗΠΑ για δύο μήνες το 1979.

Υπήρξε ένα χτύπημα στην πόρτα του Χαντ στις 28 Ιανουαρίου 1989. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ο Palombo βρήκε στρατιωτικά σύνεργα, φόρμες πτήσης, κράνος της NASA, σήματα της αστυνομίας και εικόνες του Hunt να φοράει μετάλλια του πολέμου της Κορέας.

Οι αξιωματούχοι της NASA και του FBI αποφάσισαν ότι η πλαστοπροσωπία ενός αστροναύτη δεν ήταν παράνομη, εκτός εάν εμπλέκονται άλλα εγκλήματα.

Το πρωί της δίκης ο Χαντ, έμαθε ότι η Σουίνι τον χώριζε. Ομολόγησε την ενοχή του για κλοπή με ψευδείς προφάσεις για τη χρήση της εταιρικής πιστωτικής κάρτας της συζύγου του και για απάτη 4.000 δολαρίων από την οικογένεια του νεαρού νεοσύλλεκτου. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή.

Μόλις ο Χαντ αφέθηκε ελεύθερος τον Μάιο του 1989, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για δήμαρχος του Revere της Μασαχουσέτης.

Ο Χαντ απέτυχε αποζημίωση στα θύματά του και έφυγε από την πόλη χωρίς να πληρώσει τον δικηγόρο του. Λίγο αργότερα ήταν καταζητούμενος.

Συνελήφθη όταν στάθμευσε στη θέση ενός στρατηγού, το FBI τον κατηγόρησε για πλαστοπροσωπία. Τελικά ομολόγησε την ενοχή του τον Ιούλιο του 1994 και εξέτισε ποινή φυλάκισης ενός έτους.

Σήμερα, ο Χαντ ζει μόνος του στο Νιου Χάμσαϊρ, όπου έχει κάνει διάφορες οικοδομικές εργασίες. Είναι 63 ετών, έχει λίγους φίλους και περνάει την ώρα του παρακολουθώντας το History Channel.