Δεν υποτίθεται ότι θα βρισκόταν εκεί. Κι όμως, αυτό το μνημείο είναι πέρα ​​για πέρα ​​αληθινό.

Σαν να μην έφτανε ένας αρχαίος κυκλικός περίβολος για να προκαλέσει ίντριγκα σε ένα αρχαιολογικό εύρημα στην Ανατολική Γαλλία, τρεις διασυνδεδεμένοι περίβολοι ανέβασαν τον πήχη.

Αρχαιολόγοι που εργάζονται κοντά στο Marliens, μια μικρή κοινότητα ανατολικά της Ντιζόν στη Γαλλία, αποκάλυψαν ένα τεράστιο και περίπλοκο μνημείο που εκτείνεται σε πολλαπλές προϊστορικές περιόδους, αναδιαμορφώνοντας ενδεχομένως την κατανόησή μας για τους πρώιμους ευρωπαϊκούς πολιτισμούς. Το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Προληπτικής Αρχαιολογικής Έρευνας (INRAP) χαρακτήρισε το εύρημα «άνευ προηγουμένου», τονίζοντας την ανακάλυψη μιας σύνθετης διάταξης αρχαίων περιβόλων που φαίνεται να εξυπηρετούσαν ποικίλες λειτουργίες εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Τρεις αλληλοσυνδεόμενες κατασκευές που δεν έχουμε ξαναδεί
Το παλαιότερο τμήμα του χώρου διαθέτει ένα μνημείο που αποτελείται από τρεις διασυνδεδεμένους περιβόλους, ο καθένας μοναδικός σε σχήμα και μέγεθος. Στον πυρήνα του βρίσκεται ένας κυκλικός περίβολος με διάμετρο περίπου 11 μέτρα . Στα βόρεια, συνδέεται με μια μικρότερη κατασκευή σε σχήμα πετάλου που εκτείνεται σε μήκος 8 μέτρα. Στα νότια, ένα άλλο κυκλικό σχέδιο παραμένει μερικώς ανοιχτό, αλλά εξακολουθεί να είναι ενσωματωμένο με τον κύριο περίβολο.

Αυτό που κάνει αυτή τη διάταξη ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι ότι και οι τρεις περίβολοι φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί και κατασκευαστεί ταυτόχρονα. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι τα στρώματα χαλικιού που περιβάλλουν τους πλευρικούς περιβόλους υποδηλώνουν την παρουσία ενός περιμετρικού φράχτη. «Αυτό το είδος μνημείου φαίνεται πρωτοφανές και προς το παρόν δεν είναι δυνατή η σύγκριση», τόνισε η ομάδα στη δημοσιευμένη ανακοίνωσή της. Η απόλυτη πρωτοτυπία της διαμόρφωσης το διαφοροποιεί από προηγουμένως καταγεγραμμένες νεολιθικές δομές.

Εργαλεία και αντικείμενα υποδηλώνουν νεολιθικές ρίζες
Αρκετά αντικείμενα που βρέθηκαν μέσα στις τάφρους αυτών των περιβόλων προσφέρουν κρίσιμες ενδείξεις για την ηλικία και τη χρήση του χώρου. Μεταξύ των ευρημάτων είναι επτά αιχμές βελών από πυριτόλιθο, δύο βραχιόλια τοξότη, ένας αναπτήρας από πυριτόλιθο και ένα στιλέτο από κράμα χαλκού. Αυτά τα αντικείμενα δείχνουν σημάδια ότι έχουν διαμορφωθεί με εργαλεία κοπής, μια λεπτομέρεια που τα ευθυγραμμίζει με τη Νεολιθική περίοδο, η οποία εκτείνεται περίπου από το 10.000 π.Χ. έως το 2.200 π.Χ.

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα είναι ένα περιβραχιόνιο με ίχνη οξειδίου του σιδήρου που συνδέονται με πυρίτη , το οποίο μπορεί να χρησίμευε ως εργαλείο ανάμματος φωτιάς. Ενώ τέτοια αντικείμενα συνήθως συνδέονται με ταφικές πρακτικές, οι ερευνητές παραμένουν επιφυλακτικοί, σημειώνοντας ότι δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί οριστικό πλαίσιο ταφής. Η ομάδα σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα για να περιορίσει το χρονοδιάγραμμα και έχει επίσης επισημάνει ότι μια ανάλυση του κράματος του χάλκινου στιλέτου θα μπορούσε να ρίξει φως σε αρχαίες εμπορικές οδούς ή προέλευση υλικών.

Η τοποθεσία στο Marliens αποκαλύπτει μια ιστορία που εκτείνεται πέρα ​​από μια μόνο εποχή. Όχι μακριά από το παλαιότερο μνημείο, οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει ένα άλλο τμήμα με πέντε επιπλέον κυκλικούς περιβόλους που εκτείνονται σε μια πεδιάδα 19.507 τετραγωνικών μέτρων. Αυτοί χρονολογούνται περίπου από το 1500 π.Χ. έως το 1300 π.Χ. Τέσσερις από τους περιβόλους είναι ανοιχτοί, ενώ ένας είναι κλειστός. Στις τάφρους του μεγαλύτερου, βρέθηκαν ερείπια ταφών και αυτό που φαίνεται να είναι νεκρική πυρά .

Αν και το όξινο έδαφος της περιοχής έχει εμποδίσει τη διατήρηση άκαυτων οστών, άλλα αντικείμενα έχουν προσφέρει αδιάσειστα στοιχεία χρονολόγησης. Μεταξύ αυτών είναι πέντε καρφίτσες από κράμα χαλκού, θραύσματα σπάνιας κεραμικής και ένα κολιέ στολισμένο με 40 χάντρες από κεχριμπάρι —υλικά που συνάδουν με τα ταφικά έθιμα της Εποχής του Χαλκού.

Περίπου 396 μέτρα από το τμήμα της Εποχής του Χαλκού, οι ερευνητές βρήκαν σημάδια κατοίκησης κατά την Πρώτη Εποχή του Σιδήρου, συμπεριλαμβανομένων τεφροδόχων και διακοσμητικών ταφικών αντικειμένων. Τα κοντινά πηγάδια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού προσθέτουν ένα ακόμη επίπεδο σε αυτό το μακρόβιο κατοικημένο τοπίο. Η ανάλυση των αργιλικών αποθέσεων στη βάση αυτών των πηγαδιών μπορεί να αποκαλύψει πώς εξελίχθηκε το περιβάλλον της κοιλάδας ανά τους αιώνες, προσφέροντας ενδεχομένως ένα ευρύτερο οικολογικό πλαίσιο για τη μακροπρόθεσμη ανθρώπινη χρήση του χώρου.

Με τη συνεχή επιστημονική ανάλυση των αντικειμένων και των περιβαλλοντικών δειγμάτων, η ερευνητική ομάδα ελπίζει να «προτείνει ένα σενάριο για την εξέλιξη αυτής της περιοχής στο πέρασμα των αιώνων». (ΦΩΤΟ ΕΔΩ)