Ο 98χρονος Γάλλος βετεράνος της αντίστασης, Εντμόντ Ρεβέιγ, αποκάλυψε μια μαζική εκτέλεση 47 Γερμανών αιχμαλώτων και μιας Γαλλίδας συνεργάτιδας της Γκεστάπο, που συνέβη στις 12 Ιουνίου 1944 κοντά στο χωριό Μεϊμάκ.
Ο Ρεβέιγ, που ήταν μάρτυρας της εκτέλεσης, παρέμεινε σιωπηλός για δεκαετίες λόγω πιέσεων, αλλά αποφάσισε να μιλήσει τώρα ως ο μόνος επιζών μάρτυρας.
Οι γαλλικές και γερμανικές αρχές ετοιμάζονται να ερευνήσουν την περιοχή για τον εντοπισμό του ομαδικού τάφου, ενώ η ιστορία του Ρεβέιγ φωτίζει τις βίαιες συνθήκες της εποχής και τις εκδικητικές ενέργειες κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Πιο αναλυτικά
Μια μαζική εκτέλεση Γερμανών αιχμαλώτων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μυστικό που κρατούσε μέσα του για δεκαετίες, αποφάσισε να αποκαλύψει Γάλλος βετεράνος της αντίστασης στους Ναζί.
Ο Εντμόντ Ρεβέιγ ήταν 18 ετών και νεαρός αντιστασιακός όταν έγινε μάρτυρας της εκτέλεσης στις 12 Ιουνίου 1944, στο χωριό Μεϊμάκ της κεντρικής Γαλλίας, 47 Γερμανών στρατιωτών και μιας Γαλλίδας που κατηγορούσαν για συνεργασία με την Γκεστάπο.
Ο Ρεβέιγ, αναφέρει ο Guardian, μίλησε για πρώτη φορά για τις δολοφονίες σε συνάντηση βετεράνων το 2019, αλλά δεν απευθύνθηκε στα μέσα ενημέρωσης. Καθώς οι αρχές ετοιμάζονται τώρα να ερευνήσουν τη δασώδη περιοχή κοντά Μεϊμάκ, είπε την ιστορία του στην τοπική εφημερίδα La Montagne και άλλα μέσα ενημέρωσης.
Όπως εξήγησε περίμενε τόσο πολύ για να μιλήσει επειδή είχε δεχθεί πιέσεις να παραμείνει σιωπηλός. «Έπρεπε να μείνει μυστικό, ήταν λάθος να πυροβολείς κρατούμενους», είπε. Ενιωθε ωστόσο ότι τώρα, λόγω της προχωρημένης ηλικίας του και λόγω του ότι ήταν ο μόνος επιζών μάρτυρας, η εκτέλεση «έπρεπε να γίνει γνωστή».
Μετά την αποκάλυψη του 98χρονου σήμερα Ρεβέιγ, οι γαλλικές και οι γερμανικές αρχές ετοιμάζονται να σκάψουν για την αναζήτηση του ομαδικού τάφου στο δάσος. Η La Montagne ανέφερε ότι μια πρώτη ανασκαφή πραγματοποιήθηκε το 1967 και βρήκε τα λείψανα 11 ανθρώπων.
Η Γαλλία είναι υποχρεωμένη να επιστρέψει τα λείψανα όσων εντοπιστούν βάσει των συμβάσεων της Γενεύης και μιας γαλλογερμανικής συμφωνίας που υπογράφηκε το 1966.
Οι Γερμανοί στρατιώτες και η ανώνυμη συνεργάτιδα ήταν, κατά τον Ρεβέιγ, μέρος μιας ομάδας που είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια επίθεσης στην πόλη Τυλ τον Ιούνιο του 1944.
Τους οδήγησαν μέσα στο δάσος τη νύχτα κοντά στο Μεϊμάκ, αλλά ήταν δύσκολο να τους κρατήσουν αιχμάλωτους, οπότε δόθηκε εντολή να τους εκτελέσουν. Τους ανάγκασαν πρώτα να σκάψουν μόνοι τους τους τάφους τους.
Ο αξιωματικός των αντιστασιακών, ο οποίος ήταν από την Αλσατία και μιλούσε γερμανικά, τους είπε ξεχωριστά ότι θα τους σκοτώσουν και έκλαιγε καθώς το έκανε. Στη συνέχεια, κάθε αντιστασιακός προσφέρθηκε εθελοντικά να πυροβολήσει από ένα άτομο ο καθένας. Ο Ρεβέιγ δεν συμμετείχε.
Η κεντρική Γαλλία ήταν τόπος ιδιαίτερα βίαιων δολοφονιών το 1944. Μαχητές της αντίστασης είχαν επιτεθεί σε γερμανικά στρατεύματα στην Τυλ τον Ιούνιο, ένα τμήμα των SS κρέμασε αργότερα 99 άνδρες και εκτόπισε άλλους 149, οι περισσότεροι από τους οποίους πέθαιναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η εκτέλεση στο Μεϊμάκ πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα.
Στις 10 Ιουνίου 1944, το χωριό Οραντούρ-συρ-Γκλαν είχε γίνει ο τόπος της χειρότερης ναζιστικής σφαγής αμάχων σε γαλλικό έδαφος, όταν 642 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 247 παιδιά, εκτελέστηκαν ή κάηκαν ζωντανοί.
Από μία τραγική σύμπτωση, η σφαγή στο γαλλικό χωριό συνέβη την ίδια ημέρα με τη σφαγή στο Δίστομο όπου τα ναζιστικά στρατεύματα εκτέλεσαν 228 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων δεκάδες παιδιά.
