Δύο δανέζικα δουλεμπορικά πλοία του 18ου αιώνα, το Fridericus Quartus και το Christianus Quintus, εντοπίστηκαν στον πυθμένα του Ατλαντικού Ωκεανού, κοντά στην Κεντρική Αμερική, χάρη σε κίτρινα τούβλα που ανακαλύφθηκαν το 2015. Η υποθαλάσσια ανασκαφή του 2023 από το Εθνικό Μουσείο της Δανίας επιβεβαίωσε την ταυτότητά τους, επιλύοντας ένα ιστορικό μυστήριο που κρατούσε περισσότερο από 300 χρόνια.
Τα πλοία συνδέονται με τη σκοτεινή ιστορία του δανέζικου δουλεμπορίου, το οποίο απαγορεύτηκε το 1792. Η ανακάλυψη αναδεικνύει τη σημασία της ιστορίας και της κληρονομιάς της αποικιοκρατίας, ενισχύοντας την επιθυμία για περαιτέρω έρευνες σε παρόμοια ναυάγια.
Πιο αναλυτικά
Δύο δανέζικα δουλεμπορικά πλοία του 18ου αιώνα ανακαλύφθηκαν στον Ατλαντικό Ωκεανό, χάρη σε έναν υποθαλάσσιο σχηματισμό από κίτρινα τούβλα.
Δύο χαμένα εδώ και αιώνες δανέζικα δουλεμπορικά πλοία, το Fridericus Quartus και το Christianus Quintus, εντοπίστηκαν τελικά στον πυθμένα του Ατλαντικού Ωκεανού από ομάδα θαλάσσιων αρχαιολόγων. Τα πλοία αυτά ναυάγησαν το 1710 στα ανοικτά των ακτών της Κεντρικής Αμερικής, ωστόσο η τοποθεσία τους παρέμενε άγνωστη για περισσότερο από 300 χρόνια.
Η καμπή στην έρευνα ήρθε το 2015, όταν αρχαιολόγοι εντόπισαν ένα ασυνήθιστο στοιχείο: κίτρινα τούβλα σε ναυάγιο κοντά στο Εθνικό Πάρκο Cahuita στην Κόστα Ρίκα. Αν και τοπικοί κάτοικοι θεωρούσαν ότι πρόκειται για πειρατικά πλοία, η ανακάλυψη των τούβλων γύρω από τα ναυάγια κίνησε υποψίες για ευρωπαϊκή προέλευση. Η υποθαλάσσια ανασκαφή το 2023, από το Εθνικό Μουσείο της Δανίας και το Μουσείο Πλοίων Βίκινγκ, επιβεβαίωσε τελικά ότι τα ναυάγια ήταν πράγματι τα χαμένα δανέζικα δουλεμπορικά πλοία. 
Τα κίτρινα τούβλα, γνωστά ως «Flensburg», συνδέθηκαν με τη Δανία του 18ου αιώνα, ενώ οι αναλύσεις έδειξαν ότι ο πηλός τους προερχόταν από παραλίες και περιοχές γύρω από το Φιόρδ του Φλένσμπουργκ, ιστορικό κέντρο παραγωγής τούβλων. Παράλληλα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν χρονολόγηση δακτυλίων δέντρων σε κομμάτια ξύλου βελανιδιάς, καταλήγοντας ότι προέρχονταν από τη Βαλτική και κόπηκαν μεταξύ 1690 και 1695. Το ξύλο ήταν επίσης απανθρακωμένο και καπνισμένο, σύμφωνο με την ιστορική μαρτυρία ότι το Fridericus Quartus κάηκε.
Επιπλέον, οι πήλινοι σωλήνες που βρέθηκαν στα ναυάγια ήταν ολλανδικής προέλευσης, αλλά συνήθως χρησιμοποιούνταν σε δανέζικα πλοία, ενισχύοντας την υπόθεση. Όλα τα στοιχεία μαζί επιβεβαίωσαν την ταυτότητα των πλοίων, επιλύοντας ένα μακροχρόνιο μυστήριο της ναυτικής ιστορίας της Δανίας. 
Ο συν-ερευνητής David Gregory δήλωσε πως «οι αναλύσεις είναι πολύ πειστικές, δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για τα δύο χαμένα πλοία». Ο θαλάσσιος αρχαιολόγος Andreas Kallmeyer Bloch, που αφιέρωσε χρόνια στην έρευνα, δήλωσε πως «είναι η πιο τρελή αρχαιολογική ανασκαφή που συμμετείχα ποτέ».
Η σημασία της ανακάλυψης ξεπερνά τα όρια του επιστημονικού ενδιαφέροντος. Τα δύο πλοία ήταν μέρος της σκοτεινής ιστορίας του δανέζικου δουλεμπορίου, το οποίο η Δανία απαγόρευσε το 1792, αν και η δουλεία καταργήθηκε πλήρως μόλις το 1847. Η ανασκαφή αποτελεί όχι μόνο ένα ιστορικό επίτευγμα, αλλά και μια ευκαιρία αναστοχασμού πάνω στην κληρονομιά του αποικιοκρατικού παρελθόντος της χώρας, επισημαίνει η Daily Mail.
Η αποστολή διεξήχθη από το ερευνητικό κέντρο Njord του Εθνικού Μουσείου, το οποίο σχεδιάζει να εντοπίσει και άλλα ναυάγια με παρόμοια ιστορική σημασία σε όλο τον κόσμο.
