Ο Τιμ Φρίντε, αυτοδίδακτος ειδικός στα δηλητήρια, έχει υποβληθεί σε 856 «δαγκώματα φιδιού» κατά τη διάρκεια 18 ετών, με σκοπό να αναπτύξει ανοσία στο δηλητήριο. Η επικίνδυνη αυτή πρακτική οδήγησε στην παραγωγή μοναδικών αντισωμάτων, τα οποία χρησιμοποιούνται από επιστήμονες για τη δημιουργία ενός ευρέως αποτελεσματικού αντίδοτου, ικανό να προστατεύει από 19 διαφορετικά είδη φιδιών.
Αντίθετα με τα παραδοσιακά αντίδοτα που προέρχονται από ζώα, το αντίδοτο αυτό έχει ανθρώπινη προέλευση και υπόσχεται λιγότερες παρενέργειες. Η έρευνα συνεχίζεται με στόχο την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου αντίδοτου που θα μπορούσε να σώσει ζωές σε περιπτώσεις δαγκωμάτων φιδιών.
Πιο αναλυτικά
Τώρα, παρά τις αντιξοότητες, το εξαιρετικά επικίνδυνο χόμπι του Φρίντε οδήγησε τους επιστήμονες να δημιουργήσουν το πιο ευρέως αποτελεσματικό αντίδοτο φιδιού που έχει καταγραφεί ποτέ.
Συλλέγοντας κατοικίδια φίδια από τα νιάτα του, ο Friede άρχισε αρχικά να δηλητηριάζει τον εαυτό του σκόπιμα αρμέγοντας δηλητήριο από τα κατοικίδιά του φίδια, αραιώνοντας το δηλητήριό τους και κάνοντας ένεση στον εαυτό του επανειλημμένα. Όταν δέχτηκε δύο ξεχωριστά τσιμπήματα κόμπρας μέσα σε μια ώρα, το δηλητήριο παραλίγο να τον σκοτώσει.
«Ουσιαστικά έπεσα κάτω και σχεδόν πέθανα», είπε στον Dominic Bliss του National Geographic . «Δεν ήταν διασκεδαστικό. Είχα αρκετή ανοσία για ένα δάγκωμα, αλλά όχι για δύο. Τα είχα κάνει θάλασσα εντελώς».
Πολλοί από εμάς μπορεί να εκλάβουμε μια τέτοια εμπειρία κοντά στον θάνατο ως σημάδι για να βρούμε ένα νέο χόμπι, αλλά ο Friede το έβλεπε διαφορετικά. Το καθεστώς αυτοδηλητηρίασης που ακολουθούσε, συνειδητοποίησε, ήταν πιθανώς ο κύριος λόγος που επέζησε από το περιστατικό. Διπλασίασε την προσπάθειά του.
Τα επόμενα χρόνια, το ανοσοποιητικό σύστημα του Friede αντιμετώπισε άγνωστες φρικαλεότητες. Είτε με σύριγγα είτε με κυνόδοντα, τα Β κύτταρα του – λευκά αιμοσφαίρια που δημιουργούν αντισώματα που καταπολεμούν παθογόνα και μας προστατεύουν από ξένες ουσίες όπως δηλητήριο, ιούς , βακτήρια και παράσιτα – εισήχθησαν στα τοξικά τσιμπήματα αιγυπτιακών κομπρών, παράκτιων ταϊπάν, κροταλιών Μοχάβε, ακόμη και μαύρων μάμπα.
Και, όπως κάθε νεαρός άνδρας που έκανε φαινομενικά ανόητα πράγματα στις αρχές της δεκαετίας του 2010, τα κατέγραψε όλα στο τηλέφωνό του και τα ανέβασε στο YouTube. Μην το παρακολουθήσετε αυτό, εκτός αν θέλετε να δείτε έναν άνδρα να δαγκώνεται από ένα ταϊπάν της Παπούα Νέας Γουινέας και ένα μαύρο μάμπα σε γρήγορη διαδοχή.
Αυτό το προσωπικό πρότζεκτ θα μπορούσε εύκολα να είχε χαρίσει στον Friede μια εμφάνιση ως guest στο Jackass . Ευτυχώς όμως, τα κύτταρά του άρχισαν να παράγουν αντισώματα που τον προστάτευαν από το τοξικό σχήμα.
Ο Φρίντε είναι ακόμα ζωντανός και τα μοναδικά αντισώματά του χρησιμοποιούνται πραγματικά. Τα βίντεό του στο YouTube προσέλκυσαν την προσοχή του Τζέικομπ Γκλάνβιλ, ανοσολόγου και διευθύνοντος συμβούλου της βιοτεχνολογικής εταιρείας Centivax .
Χρησιμοποιώντας τα υπεράνοσα αντισώματα του Friede, ο Glanville και μια ομάδα επιστημόνων δημιούργησαν ένα αντίδοτο που, σε εργαστηριακά πειράματα, προστάτευσε ποντίκια από το δηλητήριο 19 διαφορετικών ειδών φιδιών, όλα καταχωρημένα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως κατηγορίας 1 και 2 από τα πιο θανατηφόρα φίδια στον κόσμο.
Συνήθως, το αντίδοτο δημιουργείται με τη συλλογή των αντισωμάτων που παράγονται από πρόβατα ή άλογα που έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε δηλητήριο από ένα μόνο είδος φιδιού το καθένα. Γι’ αυτό τα αντίδοτα τείνουν να είναι συγκεκριμένα για ένα είδος και μια περιοχή, κάτι που, όπως θα γνωρίζει κάθε λάτρης της υπαίθρου, δυσκολεύει την προετοιμασία ενός ολοκληρωμένου κιτ πρώτων βοηθειών. Και επειδή τα αντισώματα δεν προέρχονται από ανθρώπους, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ανεπιθύμητων παρενεργειών.
Ένα αντίδοτο που προέρχεται από το αίμα του Friede, από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να προστατεύσει από μια σειρά ειδών με λιγότερες επιπλοκές.
Το αντίδοτο που δοκιμάστηκε από την ομάδα αποτελείται από δύο διαφορετικά αντισώματα που απομονώθηκαν από το Friede. Το πρώτο, το LNX-D09, ήταν αποτελεσματικό έναντι έξι από τα είδη φιδιών που δοκιμάστηκαν σε ποντίκια. Όταν συνδυάστηκε με ένα φάρμακο που ονομάζεται varespladib, το φράγμα του αντίδοτου προστάτευσε τα ποντίκια από το δηλητήριο τριών ακόμη ειδών φιδιού.
Ο δεύτερος τύπος αντισωμάτων Friede, το SNX-B03, επέκτεινε τουλάχιστον μερική προστασία σε ολόκληρο το φάσμα των δηλητηρίων των ειδών.
«Μέχρι να φτάσουμε σε τρία στοιχεία, είχαμε ένα δραματικά απαράμιλλο εύρος πλήρους προστασίας για 13 από τα 19 είδη και στη συνέχεια μερική προστασία για τα υπόλοιπα που εξετάσαμε», λέει ο Γκλάνβιλ. «Κοιτάζαμε τη λίστα μας και σκεφτόμασταν, “ποιος είναι αυτός ο τέταρτος παράγοντας”; Και αν μπορούσαμε να τον εξουδετερώσουμε, θα έχουμε περαιτέρω προστασία;»
Ο Γκλάνβιλ έχει κατά νου ένα παγκόσμιο αντίδοτο: ένα μόνο κοκτέιλ που θα μπορούσε να σώσει οποιονδήποτε, οπουδήποτε, από οποιοδήποτε είδος φιδιού που μπορεί να τον είχε δαγκώσει. Αυτό που έχει αναπτύξει μέχρι στιγμής η ομάδα του το φέρνει πιο κοντά στην πραγματοποίησή του.
Αυτή η εργασία επικεντρώθηκε σε μια μεγάλη οικογένεια δηλητηριωδών φιδιών, γνωστή ως ελαπίδες , και μπορεί να λειτουργήσει εναντίον άλλων ειδών αυτής της οικογένειας που δεν έχουν δοκιμαστεί άμεσα. Με την πάροδο του χρόνου, η ομάδα ελπίζει να αναπτύξει ένα παρόμοιας ευρείας δράσης αντίδοτο για την άλλη κύρια οικογένεια, τις οχιές .
Θα χρειαστούν αυστηρές κλινικές δοκιμές προτού το αντίδοτο καταστεί διαθέσιμο στους ανθρώπους. Εν τω μεταξύ, οι ερευνητές σχεδιάζουν να διεξάγουν δοκιμές πεδίου του αντιδότου για τη θεραπεία σκύλων που έχουν δαγκωθεί από φίδια και παρουσιάζονται σε κτηνιατρικές κλινικές στην Αυστραλία, αναφέρει το ScienceAlert.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Cell Press .
