Μια διεθνής ομάδα από την Ταϊβάν , την Ιαπωνία και την Αυστραλία χρησιμοποίησε δεδομένα 40 ετών από δύο διαστημόπλοια για να εντοπίσει αυτό που πιστεύουν ότι είναι σημάδια ότι αυτός ο μακρινός πλανήτης κινείται γύρω από τον ήλιο μας.

Ο Πλανήτης Ένατος (ή Πλανήτης Χ όπως τον αποκαλεί η NASA ) εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως πραγματική πιθανότητα το 2016, όταν δύο αστρονόμοι από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια παρουσίασαν στοιχεία για μια μεγάλη βαρυτική δύναμη (έναν πλανήτη) πολύ πέρα ​​από τον Ποσειδώνα .

Τώρα, μια νέα μελέτη έχει περιορίσει μια λίστα 13 υποψηφίων σε ένα μόνο πιθανό αντικείμενο που κινείται αργά γύρω από τον ήλιο μας σε απόσταση περίπου 46,5 δισεκατομμύρια έως 65,1 δισεκατομμύρια μίλια μακριά.

Για να το θέσουμε σε προοπτική, αυτός ο νέος πλανήτης στο εξωτερικό χείλος του ηλιακού συστήματος θα ήταν σχεδόν 20 φορές πιο μακριά από τον ήλιο από ό,τι ο Πλούτωνας.

Ο Πλούτωνας, ο οποίος έχασε την ιδιότητά του ως ο ένατος πλανήτης το 2006, βρίσκεται λιγότερο από τέσσερα δισεκατομμύρια μίλια μακριά από τον Ήλιο, στη Ζώνη Καίπερ – μια περιοχή στο ηλιακό μας σύστημα πέρα ​​από τον Ποσειδώνα γεμάτη με παγωμένα αντικείμενα, κομήτες και νάνους πλανήτες όπως ο Πλούτωνας .

Δεδομένου ότι αυτός ο κρυμμένος πλανήτης μπορεί να βρίσκεται τόσο μακριά, η νέα μελέτη υποθέτει ότι πιθανότατα πρόκειται για έναν παγωμένο γίγαντα όπως ο Ουρανός ή ο Ποσειδώνας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η μόνη πιθανότητα για ζωή εκεί πιθανότατα θα ήταν αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν ακραιόφιλο, δηλαδή μικρόβια που μπορούν να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν σε απίστευτα σκληρές συνθήκες όπου οι περισσότερες μορφές ζωής θα πέθαιναν.

Αυτές οι συνθήκες μπορεί να περιλαμβάνουν πολύ υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες (όπως βραστές θερμές πηγές ή παγωμένα νερά της Ανταρκτικής), υψηλή πίεση (βαθιά στον ωκεανό), ακραία οξύτητα ή ακόμα και υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας.

Στη Γη, ζουν κοντά σε υποθαλάσσιες ηφαιστειακές οπές, παγωμένους παγετώνες στον νότιο πόλο, ακόμη και στην άψυχη έρημο Ατακάμα της Χιλής.

Στον Πλανήτη 9, οι συνθήκες θα ήταν αναμφισβήτητα ακόμη χειρότερες. Η μελέτη, η οποία βρίσκεται ακόμη στον διακομιστή προεκτύπωσης arXiv καθώς αναμένει αξιολόγηση από ομοτίμους, διαπίστωσε ότι ο Πλανήτης 9 βρίσκεται τόσο μακριά από τον ήλιο, που η θερμοκρασία πιθανότατα θα κυμαινόταν μεταξύ -364°F και -409°F.

Με βάση την βαρυτική έλξη, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο μακρινός πλανήτης θα είχε τη μάζα επτά έως δεκαεπτά πλανητών Γης – καθιστώντας τον περίπου στο μέγεθος του Ουρανού ή του Ποσειδώνα.

Ο Πλανήτης 9 σχεδόν σίγουρα δεν έχει υγρό νερό, εκτός αν βρίσκεται βαθιά κάτω από τον πάγο, πιο κοντά στον πυρήνα του πλανήτη.

Επίσης, ο Πλανήτης 9 βρίσκεται τόσο μακριά από τον ήλιο που το ηλιακό φως θα ήταν εξαιρετικά ασθενές, πράγμα που σημαίνει ότι οι μορφές ζωής θα έπρεπε να βρουν μια άλλη πηγή ενέργειας για να επιβιώσουν.

Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από τον Αστρονομικό Δορυφόρο Υπερύθρων (IRAS), που εκτοξεύτηκε το 1983, και τον AKARI, έναν ιαπωνικό δορυφόρο που πραγματοποίησε διαστημικές παρατηρήσεις μεταξύ 2006 και 2007.

Και οι δύο σάρωσαν ολόκληρο τον ουρανό για να πιάσουν υπέρυθρα σήματα από μακρινά αντικείμενα. Ωστόσο, το κλειδί ήταν το 23ετές κενό μεταξύ των παρατηρήσεών τους, το οποίο επέτρεψε στους αστρονόμους να αναζητήσουν κάτι που κινείται αργά στον ουρανό.

Συγκρίνοντας τα δύο σύνολα δεδομένων από αυτούς τους διαστημικούς δορυφόρους, η διεθνής ομάδα μπόρεσε να αναζητήσει μακρινά διαστημικά σώματα που ταξίδευαν περίπου τρία «λεπτά του τόξου» ετησίως.

Ένα λεπτό τόξου χρησιμοποιείται από τους επιστήμονες για να μετρήσουν γωνίες στον ουρανό, όπως το πόσο μακριά φαίνονται τα πράγματα όταν κοιτάμε ψηλά. Υπάρχουν 60 λεπτά τόξου σε μια μοίρα και 360 μοίρες σε έναν πλήρη κύκλο. Είναι ένας τρόπος για να περιγράψουμε μικροσκοπικές κινήσεις ή αποστάσεις μεταξύ αντικειμένων στο διάστημα.

Με βάση τη μελέτη του 2016, η οποία εκτίμησε ότι ο Πλανήτης 9 βρισκόταν μεταξύ 46,5 δισεκατομμυρίων και 65,1 δισεκατομμυρίων μιλίων μακριά , οι αστρονόμοι άρχισαν να αναζητούν αντικείμενα σε τροχιά γύρω από τον ήλιο εντός αυτής της εμβέλειας των τριών λεπτών του τόξου.

Κατά τη διάρκεια 23 ετών, οι αστρονόμοι υπολόγισαν ότι ο Πλανήτης 9 θα είχε ταξιδέψει μεταξύ 42 και 69,6 λεπτών του τόξου.

Συνδύασαν αυτό το μοτίβο κίνησης με την βαρυτική επίδραση που πιστεύουν οι επιστήμονες ότι έχει ο Πλανήτης 9 στη Ζώνη Καίπερ για να περιορίσουν την αναζήτηση από 13 μακρινά αντικείμενα σε ένα μόνο, το οποίο φαίνεται να ταιριάζει στην περιγραφή ενός μακρινού κόσμου που τραβάει την παγωμένη ζώνη του ηλιακού συστήματος πέρα ​​από τον Ποσειδώνα.

Οι αστρονόμοι σημείωσαν ότι μόνο δύο ανιχνεύσεις (μία από το IRAS και μία από το AKARI) δεν επαρκούν για να χαρτογραφήσουν την πλήρη τροχιά του Πλανήτη Ένατου ή να επιβεβαιώσουν ότι είναι πραγματικά ένας πλανήτης.

Ενώ οι επιστήμονες προσπαθούν ακόμη να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του Ένατου Πλανήτη, η NASA λέει ότι η απόδειξη ότι αυτός ο γίγαντας πάγου είναι πραγματικός θα βοηθούσε τους αστρονόμους να εξηγήσουν πολλά μυστήρια μέσα στο ηλιακό μας σύστημα.

Σε μια ανάλυση του Πλανήτη 9 , η NASA δήλωσε: «Θα μπορούσε επίσης να κάνει το ηλιακό μας σύστημα να φαίνεται λίγο πιο «φυσιολογικό».

Συγκεκριμένα, η εύρεση ενός μεγάλου πλανήτη στο χείλος του ηλιακού συστήματος θα εξηγούσε γιατί τα αντικείμενα στη Ζώνη Καίπερ έχουν κλίση περίπου 20 μοιρών σε σχέση με το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται οι πλανήτες καθώς περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο.

Η ύπαρξη του Πλανήτη 9 και η ισχυρή βαρύτητά του θα εξηγούσαν επίσης γιατί όλοι αυτοί οι κομήτες και οι μικροσκοπικοί νάνοι πλανήτες όπως ο Πλούτωνας συγκεντρώνονται και κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση χωρίς να απομακρύνονται.