Η αδερφή ενός εκ των θυμάτων της τραγωδίας στα Τέμπη εκφράζει τη βαθιά της θλίψη και την οργή της για τις συνθήκες που επικρατούν στην αίθουσα που πραγματοποιήθηκε η δίκη. Περιγράφει την ατμόσφαιρα ως αποπνικτική και ανατριχιαστική, συγκρίνοντάς την με κλειστή φυλακή, κάτι που ενισχύει την αίσθηση της αδικίας που νιώθουν οι οικογένειες των θυμάτων.

Στη συνέχεια, αναφέρεται στην ανάγκη για διαφάνεια και δικαιοσύνη, τονίζοντας ότι οι οικογένειες περιμένουν απαντήσεις και ευθύνες για την τραγωδία. Η μαρτυρία της υπογραμμίζει την ψυχική πίεση που βιώνουν οι συγγενείς, επισημαίνοντας την ανάγκη για καλύτερες συνθήκες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.