Η Πόπη Κονή-Συκάρη επιστρέφει στα Ιμαλάια για να τιμήσει τη μνήμη του συζύγου της, Αντώνη Συκάρη, καθώς και των δύο άλλων Ελλήνων ορειβατών που χάθηκαν το 1998. Η συγκινητική αυτή αποστολή αναδεικνύει τα έντονα συναισθήματα και τη θυσία που συνοδεύουν τις ορειβατικές αναβάσεις σε ακραίες συνθήκες.
Η πορεία προς την κορυφή του Νταουλαγκίρι αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη, καθώς οι συνθήκες γίνονται όλο και πιο σφοδρές. Η έλλειψη οξυγόνου και οι απαιτητικές συνθήκες του εδάφους δοκιμάζουν σωματικά και ψυχικά τους συμμετέχοντες, προσθέτοντας μια επιπλέον διάσταση στην ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα της αποστολής.
