Ο Ραζβάν Λουτσέσκου έδωσε συνέντευξη στη ρουμανική «Fanatik» και δήλωσε ότι είναι συντετριμμένος μετά την ήττα του ΠΑΟΚ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας Betsson από τον ΟΦΗ.
Η απώλεια του Κυπέλλου για τον ΠΑΟΚ και τον Ραζβάν Λουτσέσκου ήρθε σε μία δύσκολη και σκληρή περίοδο για τον Ρουμάνο τεχνικό, αφού λίγες μέρες νωρίτερα «έχασε» τον πατέρα, κάτι που σίγουρα είναι αδύνατον να τον κρατήσει ανεπηρέαστο.
Ο Ρουμάνος τεχνικός άνοιξε την καρδιά του λίγες μέρες μετά τον χαμένο τελικό και τόνισε ότι πρέπει να κάνουν στην άκρη αυτός και η ομάδα του τα συναισθήματά τους ενόψει της συνέχειας. Παράλληλα, ο Λουτσέσκου έκανε εκτενή αναφορά στον θάνατο του πατέρα του, Μιρτσέα, θέλοντας να ευχαριστήσει για ακόμα μία φορά όσους στάθηκαν δίπλα στην οικογένειά του.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Ραζβάν Λουτσέσκου
Πώς είσαι μετά τον χαμένο τελικό; «Αυτή τη στιγμή είμαι συντετριμμένος, δεν ντρέπομαι να το πω. Πάντα έλεγα την αλήθεια, την πραγματικότητα. Δεν προσπάθησα να προσβάλω κανέναν, απλώς λέω πώς βιώνω μια συγκεκριμένη στιγμή.
Τώρα, ναι, είμαι συντετριμμένος, αλλά αύριο, μεθαύριο πρέπει να είμαι αλλιώς. Κάθε επόμενο παιχνίδι με βοηθά. Στο τέλος, όταν έρχεται το επόμενο ματς, όποιος έχει φιλοδοξία και νοοτροπία μαχητή πρέπει να αντιδράσει».
Σε έχω δει πολύ στεναχωρημένο, όσο ποτέ άλλοτε μετά τον τελικό «Έχω παίξει πολλούς τελικούς, έχω κερδίσει πολλούς, έχω χάσει πολλούς. Έχω εμπειρία. Κάθε παιχνίδι, κάθε τελικός, φέρνει τα δικά του συναισθήματα. Ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή, που ήρθε και μετά από μια περίοδο ταλαιπωρίας ενάμιση με δύο μήνες. Από τα όσα συνέβησαν από τα τέλη Ιανουαρίου με τους οπαδούς (σ.σ. τραγωδία στη Ρουμανία)».
Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσεις την ομάδα σε εγρήγορση; «Είναι ξεκάθαρο ότι επηρέασαν αρνητικά την ομάδα και την ατμόσφαιρα. Από έξω μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά εδώ ζεις σαν μια μεγάλη οικογένεια και δημιουργείται μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Επιπλέον είχαμε πολλούς τραυματισμούς και προβλήματα ρόστερ.
Παίζαμε με ενθουσιασμό και μεγάλη αυτοπεποίθηση, είχαμε χτίσει την πεποίθηση ότι θα κατακτήσουμε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Όταν έρχονται τόσοι τραυματισμοί, χάνεται η σύνδεση, η σιγουριά, η ηρεμία, η εμπιστοσύνη και αρχίζεις να παίζεις με αμφιβολίες. Όταν έφυγαν κάποιοι παίκτες, έπρεπε να μπουν άλλοι που έγιναν βασικοί, αλλά τα χαρακτηριστικά τους δεν ταίριαζαν με τους προηγούμενους.
Ήρθαν τρεις παίκτες τον χειμώνα, χρειάζονταν χρόνο προσαρμογής, αλλά δεν υπήρχε αυτός ο χρόνος. Φτάσαμε σε αυτόν τον τελικό στην χειρότερη δυνατή περίοδο».
Ο στόχος σας είναι να βρεθεί ο ΠΑΟΚ στο Champions League από τη 2η θέση; «Είναι μια τεράστια επιθυμία. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει βρεθεί ποτέ στο Champions League και πρέπει να φτάσει και εκεί. Είναι το επόμενο, φυσιολογικό βήμα σε σχέση με όσα έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια. Έχει ανέβει, είναι εκεί, πάντα ψηλά»
Ο κόσμος σε περιμένει σπίτι. Πόσο κοντά είσαι στην οικογένεια; «Προς το παρόν είμαι στον ΠΑΟΚ, δουλεύω εδώ, είναι το σπίτι μου, εδώ έχω πάρει τεράστιες ικανοποιήσεις, έχω πετύχει σημαντικά πράγματα».
Οι Έλληνες λένε ότι είσαι ο μεγαλύτερος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΟΚ… «Είναι οι επιτυχίες που έχουν έρθει, πρώτα απ’ όλα η νίκη απέναντι στις ομάδες της Αθήνας. Με αποκαλούν έτσι, αλλά δεν είμαι εγώ ο «στρατηγός».
Περισσότερο έχω έναν τρόπο να διαχειρίζομαι καταστάσεις, να πείθω, να δημιουργώ ατμόσφαιρα ενότητας και ενθουσιασμού».
Για τον Μιρτσέα Λουτσέσκου: «Εύχομαι να είχε δει όλες αυτές τις εκδηλώσεις συμπάθειας και λύπης, αλλιώς μένουν σε εμάς. Έχτισε μια εντυπωσιακή καριέρα, έζησε εξαιρετικές στιγμές, βοήθησε ανθρώπους να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Εκπαιδεύτηκε ο ίδιος και εκπαίδευσε και άλλους. Κατέκτησε τρόπαια, έχασε και πολλά παιχνίδια.
Έχτισε αυτή την καριέρα κομμάτι-κομμάτι. Αυτό είναι που με βασανίζει περισσότερο, με κάνει να σκέφτομαι με πόνο για εκείνον: δεν ξέρω αν κατάφερε να βάλει όλα αυτά τα «κομμάτια» μαζί και να δει τη συνολική εικόνα της σπουδαίας του καριέρας. Οι τελευταίοι μήνες ήταν γεμάτοι πόνο, με τις καταστάσεις στο νοσοκομείο, τις αντιπαραθέσεις, τη λύπη των αγώνων, κάπως έζησε αυτή την περίοδο σε ένταση.
Πιθανότατα ένιωθε και γνώριζε πολύ καλά τι είχε πετύχει, αλλά πραγματικά πότε προλαβαίνεις να χαρείς όταν δεν έχεις χρόνο να τα βάλεις όλα μπροστά σου; Θα άξιζε να φύγει λίγο διαφορετικά. Αν βλέπει από ψηλά όσα βλέπουμε κι εμείς, τότε είναι εντάξει, αλλά δυστυχώς δεν θα το μάθουμε ποτέ».
Υπέφερε στο τέλος; «Δεν έχει νόημα να το συζητάμε αυτό. Μένουμε στην υπέροχη εικόνα από την περίοδο της κηδείας και στις συγκλονιστικές αντιδράσεις από όλο τον κόσμο».
Τι θα έλεγες στους ανθρώπους που ήρθαν στο λαϊκό προσκύνημα; «Τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Είναι πολύ σημαντικό για μένα, ως γιος του, να ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι ένιωσαν τόσο όμορφα συναισθήματα για εκείνον».
