Στην παθογένεια του «πανωγραψίματος» στην οποία συμμετείχαν μεταποιητές, αγρότες αλλά και δημόσιοι υπάλληλοι αναφέρθηκε -μεταξύ άλλων- ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτος Καραμίχας στο πλαίσιο της κατάθεσής του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που διερευνά τις κοινοτικές αγροτικές ενισχύσεις μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Όπως είπε, μέχρι το 2006, υπήρχε το λεγόμενο «πανωγράψιμο», το οποίο δεν εφηύραν οι αγρότες αλλά οι μεταποιητές, που είχαν και το μεγαλύτερο όφελος είπε ο κ. Καραμίχας σημειώνοντας ότι «δυστυχώς σε αυτό συμμετείχαν υπάλληλοι κι από τον δημόσιο τομέα. Οι ελεγκτές δηλαδή, στελέχη των διευθύνσεων Γεωργίας που ήταν επιφορτισμένοι με τους ελέγχους, συνέπρατταν με τους μεταποιητές και βρίσκανε και τους κατάλληλους παραγωγούς, και γινότανε όλα αυτά που γινόντουσαν όλες αυτές οι στρεβλώσεις». Βέβαια, πρόσθεσε, «δεν ήτανε μόνο ελληνικό φαινόμενο αυτό». Όταν εξελέγην πρόεδρος το 2000, έμαθα από τους συνεργάτες μου στο γραφείο Βρυξελλών, ότι ήμασταν έκτοι στην κατάταξη. Πρώτοι ήταν οι Γερμανοί κι ακολουθούσαν Γάλλοι, Ιταλοί και νομίζω οι Άγγλοι».
Σε ερώτηση του κ. Λαζαρίδη εάν θεωρεί «σκάνδαλο» την υπόθεση, που εξετάζει σήμερα η κοινοβουλευτική επιτροπή, όταν μάλιστα όσα περιγράφει για εκείνη την εποχή, παραπέμπουν σε «εγκληματική οργάνωση», ο κ. Καραμίχας είπε: Τότε, δεν είχανε τη μορφή της οργάνωσης, του κάτι οργανωμένου, σε σχέση με το σημερινό, που βεβαίως, εάν έχουν φαγωθεί αυτά τα λεφτά που λέει η ευρωπαϊκή εισαγγελία, τι αλλιώς μπορεί να είναι από σκάνδαλο δηλαδή; Πώς μπορούμε να το βαπτίσουμε δηλαδή;».
Μ. Λαζαρίδης: Πέρα από τη σύμπραξη των αγροτών με τους μεταποιητές, αναφέρατε και υπαλλήλους του ελληνικού δημοσίου. Αυτό δηλαδή δεν είναι μια συμμορία; […] Όταν γίνονται 600.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, προφανώς θα υπάρξουν και παραβατικοί. Αλλά εδώ μας περιγράψετε παραβατικές συμπεριφορές που στην ουσία με τους σημερινούς όρους θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι κι αυτή μια εγκληματική οργάνωση ήταν.
Τζ. Καραμίχας: Μα, ήταν μεμονωμένα αυτά.
Μ. Λαζαρίδης: Γιατί, εδώ, τι υπάρχει; Εδώ, εχθές ο κύριος Αραχωβίτης καθόταν στη θέση σας και κατέρριψε όλον αυτόν τον μύθο περί ευθυνών Βορίδη και δεν συμμαζεύεται. Θεωρώ ότι όλο αυτό που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια, και τότε, αυτό, ήτανε εγκληματική οργάνωση, την οποία ήρθε και αμνήστευσε το ΠΑΣΟΚ με το νόμο που χάρισε δισεκατομμύρια δραχμές στους συνεταιρισμούς και την ΠΑΣΕΓΕΣ.
Τζ. Καραμίχας: Στην ΠΑΣΕΓΕΣ δεν χάρισε. Αν ήτανε ένα «ρίξιμο» από εταιρεία σε εταιρεία, αυτό είναι απάτη. Όταν όμως, και με ρωτάτε προφανώς εάν συμμετέχουν και δημόσιοι υπάλληλοι, όταν πρόκειται για το κράτος, εάν δεν συμμετάσχουν και υπηρεσιακοί παράγοντες δεν γίνεται. Και η διαφορά του σκανδάλου με την απάτη είναι όταν το σκάνδαλο αφορά το Δημόσιο. Όταν αφορά διένεξη μεταξύ (ιδιωτών/εταιρειών) είναι απάτη. Θα κοροϊδέψει ο ένας τον άλλον. Δεν είναι σκάνδαλο. Όταν όμως πρόκειται περί δημοσίου χρήματος είναι σκάνδαλο. Προφανώς δεν μπορεί να γίνει. Το ερώτημα είναι ποιος το καθοδηγεί όλο αυτό. Γιατί, είναι πολλά τα λεφτά. Δεν είναι ότι πήρε ένα χιλιάρικο ο αγρότης του χωριού σας.
Μ. Λαζαρίδης: Η σύμπραξη πάντως μεταποιητών με αγρότες, και με την εμπλοκή Δημοσίου, δεν είναι ιδιώτες. Δεν είναι απάτη. Είναι σκάνδαλο..
Τζ. Καραμίχας: Ο μεταποιητής με τον αγρότη, ιδιώτης είναι, αλλά δημόσιο χρήμα εκμεταλλεύονται και αυτοί βέβαια.
Μ. Λαζαρίδης: Η εμπλοκή δημοσίων λειτουργών τι είναι; Φεύγει από το «ιδιώτης». ‘Αρα είναι σκάνδαλο.
Τζ. Καραμίχας: Σκάνδαλο είναι. Αυτό γινόταν με τέτοιο τρόπο, που δεν βρέθηκε ποτέ και δεν εξέθεσε και τη χώρα.
Μ. Λαζαρίδης: …ή γιατί κάποιοι δεν ήθελαν να βρεθούν…
Σε ερώτηση της εισηγήτριας της μειοψηφίας, Μ. Αποστολάκη για το είδος των ελέγχων μέχρι το 2006, ο κ. Καραμίχας είπε ότι έως τότε δεν υπήρχανε γεωχωρικά δεδομένα. «Ήταν κατά δήλωση. Ό,τι δήλωνε ο κάθε παραγωγός. Και ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τότε είχε την ευθύνη για επιτόπιο έλεγχο. Αυτό που κάνανε όμως οι Ενώσεις, ήταν ότι “ξέρανε πρόσωπα και πράγματα” τοπικά. Και ήτανε πάρα πολύ δύσκολο, ένας που είχε 10 στρέμματα να τα κάνει 100. Άντε να τα έκανε 15. Δεν μπορούσε να τα κάνει 100 γιατί θα τον ξεφωνίζανε».
Θύμισε μάλιστα ότι μέχρι το 2015, για το τι έπαιρνε ο καθένας, αναρτούνταν πίνακας σε όλα τα χωριά, στα καφενεία. Μόλις οριστικοποιούντο οι αιτήσεις, σε κάθε χωριό έβγαινε η λίστα και τοιχολλούνταν στο καφενείο ή στο κοινοτικό κατάστημα. Που σημαίνει ότι υπήρχε και ένας κοινωνικός έλεγχος ταυτόχρονα.
Σε ακόλουθη ερώτηση της κ. Αποστολάκη, εάν υπήρχε αυτό σήμερα, τι θα γινόταν; ο μάρτυρας είπε ότι, «προφανώς θα βλέπανε ότι ο “Καραμίχας” δεν είναι αγρότης, δεν είναι από το συγκεκριμένο χωριό, δεν έχει ζώα, δεν έχει τις προϋποθέσεις για να πάρει επιδότηση. Αυτό θα γινότανε».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
