Ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης κατέθεσε στη δίκη για τις υποκλοπές μέσω του λογισμικού Predator, υποστηρίζοντας ότι στόχος του ήταν ο έλεγχος της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας. Κατηγόρησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ευθύνη των παρακολουθήσεων και τόνισε ότι το Predator παραβιάζει την ιδιωτικότητα, ενεργοποιώντας κάμερες και μικρόφωνα κινητών. Αναφέρθηκε σε ύποπτα μηνύματα που έλαβε και κατήγγειλε τη συνεργασία εταιρειών για τη χρήση του λογισμικού, επισημαίνοντας την αδυναμία των ελληνικών αρχών να το ανιχνεύσουν λόγω έλλειψης τεχνικών μέσων.
Πιο αναλυτικά
«Στόχος του Predator ήταν ο έλεγχος της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας» υποστήριξε ο πρώην υπουργός επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Σπίρτζης, καταθέτοντας ως μάρτυρας στη δίκη για τις υποκλοπές μέσω του παράνομου λογισμικού Predator.
της Άννας Κανδύλη
Ο κ. Σπίρτζης, ο οποίος έχει δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, υποστήριξε ότι το Predator «χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο της πολιτικής, οικονομικής και δημοσιογραφικής ζωής της χώρας», σημειώνοντας ότι «η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε την ευθύνη για το ποιοι παρακολουθούνταν και για ποιο σκοπό».
Όπως είπε: «Δεν μιλάμε για απλή υποκλοπή μηνυμάτων… Το Predator μπορεί να ενεργοποιήσει την κάμερα και το μικρόφωνο του κινητού, να παρακολουθήσει προσωπικές στιγμές, καταπατώντας κάθε έννοια ιδιωτικότητας σε μια δημοκρατική κοινωνία».
Ο πρώην υπουργός αναφέρθηκε στα τρία «μολυσμένα» μηνύματα που έλαβε στα τέλη του 2021, εκ των οποίων δύο στο ένα κινητό και ένα στο δεύτερο. Όπως εξήγησε, τα μηνύματα περιείχαν ύποπτα λινκ που εμφάνιζαν γνωστές ιστοσελίδες, μεταξύ αυτών και την «Εφημερίδα των Συντακτών». «Τα απέστειλα στο Citizen Lab (σ.σ. εξειδικευμένο εργαστήριο) για έλεγχο μετά τις αποκαλύψεις για τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Θανάση Κουκάκη», είπε.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της έδρας, ο κ. Σπίρτζης τόνισε ότι δεν υπήρχε διάταξη παρακολούθησης του από την ΕΥΠ, κάτι που, όπως είπε, «καθιστά την υπόθεση ακόμη πιο σοβαρή», καθώς όπως επισήμανε «Αυτό σημαίνει ότι υπήρχε ενιαίο κέντρο που αποφάσιζε ποιον θα παρακολουθεί είτε μέσω της ΕΥΠ είτε μέσω εταιρειών που εμπορεύονταν το Predator».
Ο μάρτυρας έκανε εκτενή αναφορά στις εταιρείες Intelexa και Krikel, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε «στενή συνεργασία τους για τη χρήση του λογισμικού», και πως η παραχώρηση εξαγωγικών αδειών από το υπουργείο Εξωτερικών «είναι επιεικώς απαράδεκτη για μια ευρωπαϊκή χώρα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το κόστος του συστήματος «ανερχόταν σε περίπου 7 εκατομμύρια ευρώ», επικαλούμενος σχετική σύμβαση της Krikel για επέκταση συστημάτων στον Έβρο και στα νησιά. «Πώς επεκτείνεται μια σύμβαση όταν το σύστημα δεν λειτουργούσε;» διερωτήθηκε.
Ο κ. Σπίρτζης κατέληξε λέγοντας πως το Predator «λειτουργούσε μέσα από ένα πλέγμα εταιρειών και εικονικών προσώπων», καθιστώντας την ανίχνευσή του εξαιρετικά δύσκολη για τις ελληνικές αρχές, «που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα τεχνικά μέσα».
